1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 128

تفسير 16. النحل آية 119
Number of verses: 128
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوا مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا إِنَّ رَبَّكَ مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ 119
امّا پروردگارت نسبت به آنها که از روی جهالت، بدی کرده‌اند، سپس توبه کرده و در مقام جبران برآمده‌اند، پروردگارت بعد از آن آمرزنده و مهربان است.

ترجمه
سپس البته پروردگار تو براى كسانى كه از روى نادانى كار بدى كردند آنگاه از پس آن توبه كرده و به كار شایسته پرداختند همانا پروردگارت پس از آن توبه، قطعاً بخشنده مهربان است.

نکته ها
جهل به معناى ندانستن است، ولى جهالت در موردى كه انسان مى‏داند، ولى هوى و هوس بر او غالب مى‏شود نیز بكار مى‏رود. در سوره انعام آیه 54 «كتب ربّكم على نفسه الرّحمة انه من عمل منكم سوء بجهالة ثمّ تاب من‏بعده واصلح...» و نساء آیه 17 نیز جهالت به این معناست. «انّما التوبة على اللَّه للّذین یعملون السوء بجهالة ثمّ یتوبون من قریب...»
امام صادق فرمود: هرگناهى كه از بنده سر مى‏زند گرچه از روى عمد باشد، جهالت نامیده مى‏شود، زیرا نادانى بنده او را وادار به گناه كرده و گناه را در نظر او زیبا جلوه داده است.

پيام ها
 1- اسلام بن‏بست ندارد و راه بازسازى را براى انسان باز گذاشته است. «ثمّ تابوا»
 2- پذیرفتن توبه از شئون ربوبیّت الهى و شیوه‏هاى تربیت است. «ربّك»
 3- توبه واقعى، همراه با اصلاح وجبران خلاف‏ها مى‏باشد. «تابوا... واصلحوا»
 4- راه توبه بر روى همه باز است. «للّذین»
 5 - گناهانى كه بخاطر غلبه‏ى هوس باشد نه انكار و عناد، به پذیرش توبه نزدیك است. «عملوا السّوء بجهالةٍ ثمّ تابوا»
 6- پذیرفتن توبه از جانب پروردگار قطعى است. (انّ - لغفورٌ - جمله اسمیه)
 7- علاوه بر پذیرش خلافكار، خداوند نسبت به او مهربان است. «لغفور رحیم»

Copyright 2015 almubin.com