1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 128

تفسير 16. النحل آية 26
Number of verses: 128
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْيَانَهُم مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِن فَوْقِهِمْ وَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ 26
کسانی که قبل از ایشان بودند (نیز) از این توطئه‌ها داشتند؛ ولی خداوند به سراغ شالوده (زندگی) آنها رفت؛ و آن را از اساس ویران کرد؛ و سقف از بالا بر سرشان فرو ریخت؛ و عذاب (الهی) از آن جایی که نمی‌دانستند به سراغشان آمد!

ترجمه
همانا كسانى كه قبل از ایشان بودند (نیز) مكر ورزیدند، پس قهر خداوند به سراغ پایه‏هاى بناى آنان آمد، پس سقف از بالاى سرشان بر آنان فرو ریخت و از آنجا كه اندیشه‏اش را نمى‏كردند، عذاب الهى آمد.

نکته ها
این آیه هم تهدیدى است براى توطئه‏گران، و هم تسلّى خاطر پیامبر است.

پيام ها
1- توطئه در برابر حق، همواره بوده است. «قد مكر الذّین من قبلهم»
2- آنجا كه اساس دین در خطر باشد، خداوند خود وارد عمل مى‏شود. «فاتى اللَّه»
3- مخالفان دین و مكتب بدانند كه خداوند طرفِ آنهاست. «فاتى اللَّه بنیانهم»
4- هر كجا بنیان دین در خطر افتد، (در آیات قبل، كفار، وحى را اساطیر معرفى مى‏كردند) برخورد نیز باید بینانى باشد. «فاتى اللَّه بنیانهم»
5- برخورد با دشمن باید بنیانى باشد نه سطحى و ظاهرى، تا همه‏ى تشكیلات فكرى و سازمانى آنها از بین رود. «فاتى اللَّه بنیانهم ... فخرّ علیهم السّقف»
6- كیفرهاى الهى مخصوص آخرت نیست. «فاتى اللَّه بنیانهم»
7- گاهى بناى محكم، بجاى حفاظت از جان انسان، گور خود انسان مى‏شود. «فخرّ علیهم السقف»
8- زمان و مكان قهر خدا، قابل پیش‏بینى نیست. «من حیث لایشعرون»

Copyright 2015 almubin.com