1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 128

تفسير 16. النحل آية 54
Number of verses: 128
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
ثُمَّ إِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنكُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِّنكُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ 54
(امّا) هنگامی که ناراحتی و رنج را از شما برطرف می‌سازد، ناگاه گروهی از شما برای پروردگارشان همتا قائل می‌شوند.

ترجمه
وآنچه از نعمت دارید، پس از خداوند است. (به علاوه) هرگاه نگرانى و بلا به شما رسد، تنها به سوى او ناله مى‏كنید.
اما همین كه نگرانى ومِحنت را از شما برطرف كرد، ناگهان گروهى از شما نسبت به پروردگارشان شرك مى‏ورزند. (وعوامل وافراد دیگرى را در دفع بلا مؤثر مى‏دانند)

نکته ها
«ضُر» به نگرانى گفته مى‏شود كه از فقدان نعمت ناشى مى‏شود و «تجئرون» از «جؤار» به معناى ناله و استغاثه است.
مضمون این آیه در آیات دیگر قرآن نیز تكرار شده است، چنانكه در آیه‏ى 67 سوره اسراء مى‏فرماید: «و اذا مسّكم الضُّر فى البحر ضلّ من تدعون الاّ ایاه فلمّا نجاكم الى البّر اعرضتم و كان الانسان كفوراً» هرگاه در وسط دریا با خطرى مواجه شوید، جز او هر چه را در خیال خود مى‏خواندید، محو شود، ولى همین‏كه او شما را به خشكى رساند، روى‏گردان شده و كفران نعمت مى‏كنید.
پیامبراكرم‏صلى الله علیه وآله مى‏فرماید: «من لم یعلم ان للَّه علیه نعمة الاّ فى مطعم او ملبس فقد قصر عمله و دنى‏ عذابه»(16)، هر كس نعمت خداوند را تنها در خوراك و پوشاك بداند، هم در عمل كوتاهى كرده و هم به قهر خدا نزدیك شده است.


16) تفسیر نورالثقلین.

پيام ها
 1- نعمت‏هاى الهى را، نتیجه‏ى تلاش وتحصیل ومدیریّت خود، یا شانس و تصادف نپندارید. «ما بكم من نعمة فمن اللَّه»
 2- همه‏ى نعمت‏ها، حتّى آنچه كه در نظر شما ناچیز است، به اراده‏ى الهى به شما داده شده است. «من نعمة»
 3- هم نعمت‏ها از اوست، هم در خطرها، تنها پناهگاه اوست. «فمن اللَّه ، الیه تجرون»
 4- بلا و سختى، خداپرستى فطرى را زنده مى‏كند. «اذا مسكم الضرّ فالیه تجرون»
 5 - انسان ضعیف است وبا كوچكترین تماس سختى ومصیبت، درمانده مى‏شود. «اذا مسّكم...»
 6- نعمت‏ها از اوست، امّا سختى‏ها و ضررها از ماست. «نعمة فمن اللَّه، مسّكم الضّر»
 7- ایمان واستغاثه به خداوند، نباید موسمى ومقطعى باشد. «اذا كشف الضُّر...فریق منكم... یُشركون»
 8 - رفاه وآسایش، زمینه‏ى غفلت از یاد خدا وشرك‏گرایى است. «كشف الضُّر ... یشركون»
 9- توجّه به خدا، چون فطرى است عمومى است. «الیه تجرون»، امّا شرك تنها در مورد بعضى است. «فریق ...یشركون»
 10- «كشف ضرّ» و برطرف شدن مشكلات را از هر قدرتى جز خدا بدانیم شرك است. «كشف الضُّر ... بربّهم یشركون»

Copyright 2015 almubin.com