1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 128

تفسير 16. النحل آية 66
Number of verses: 128
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۖ نُّسْقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهِ مِن بَيْنِ فَرْثٍ وَدَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَائِغًا لِّلشَّارِبِينَ 66
و در وجود چهارپایان، برای شما (درسهای) عبرتی است: از درون شکم آنها، از میان غذاهای هضم‌شده و خون، شیر خالص و گوارا به شما می‌نوشانیم!

ترجمه
و بى‏گمان براى شما در (آفرینش) چهارپایان عبرتى است، ما شما را از آنچه در درون آنهاست، از میان غذاهاى هضم شده و خون، شیر خالصى كه براى نوشندگان گوارا است سیراب مى‏كنیم.

نکته ها
خداوند، نه تنها از لابلاى ابر، آبى كه مایه حیات است نازل مى‏كند، بلكه از لابلاى درون حیوانات، شیرى كه مایه حیات است، خارج مى‏كند.
«فرث» به غذاى هضم شده‏ى درون معده گفته مى‏شود و «عبرة» به چیزى گفته مى‏شود كه وسیله‏ى عبور از جهل به علم گردد.
با آنكه «انعام» جمع است. ولى ضمیر در «بطونه» مفرد است. زیرا مراد، هر واحدى از چهارپایان است نه همه‏ى آنها.
شیر، یك غذاى كامل است كه هم به جاى آب است و هم به جاى غذا و تمام نیازهاى بدن را تأمین مى‏كند. در روایات مى‏خوانیم: شیر، عقل را زیاد، ذهن را صفا، چشم را روشنى، قلب را تقویت، پشت را محكم، و فراموشى را كم مى‏كند.
چهارپایان، تنها وسیله‏ى تأمین نیازهاى مادّى ما نیستند، بلكه مى‏توانند وسیله‏ى تكامل معنوى و رشد ایمانى ما باشند.
راستى خدایى كه شیر را از دل علف بیرون مى‏كشد، نمى‏تواند در قیامت، انسان را از دل خاك بیرون كشد؟! خدایى كه شیر خالص را از لابلاى خون و غذاى هضم شده، استخراج مى‏كند، نمى‏تواند اعمال صالح را از سایر كارها جدا كند؟.
تبدیل علف به شیر، نیاز به دستگاه پالایش، میكروب زدایى، حذف مواد مضرّ، امكانات شیرین كننده، گرم كننده، چرب كننده و رنگ كننده و لوله‏كشى در بدن چهارپایان دارد. چگونه است كه یك پالایشگاه نفت، مهندس لازم دارد، امّا پالایشگاه شیر، خالق نمى‏خواهد؟ «ان لكم فى الانعام لعبرة»
انسان‏هاى خالص، كسانى هستند كه از لابلاى فراز و نشیب‏ها و خطوط سیاسى و مسائل اجتماعى و دوستان گوناگون، عبور كنند، امّا نه رنگ آنان را بپذیرند و نه بوى  آنها را. «من بین فرث و دمٍ لبناً خالصاً»
شرط گوارایى نوشیدنى‏ها، خالص بودن است. آرى، آب‏هاى آشامیدنى زمانى گوارا است كه از هرگونه آلودگى خالص باشند. «خالصاً سائغاً للشاربین»
گوارا بودن، باید براى همه‏ى مصرف كنندگان باشد، نه تنها انسان‏ها، و لذا نفرموده: «سائغاً لكم» بلكه فرمود: «سائغاً للشاربین».
در دنیاى متمدّن امروز، دیده و شنیده شد كه كشورهاى متمدّن آنچه را تاریخِ مصرفش گذشته است براى آوارگان و درماندگان ارسال مى‏كنند!
مصرف شیر توسط انسان، نشان‏دهنده آن است كه كسى كه حیوان را آفرید و شیر را در درون آن ساخت، همان كسى است كه ما را آفرید و نیازهاى ما را مى‏دانست. «نسقیكم ممّا بطونه»
حضرت على‏علیه السلام در نامه 25 نهج‏البلاغه به مسئول جمع‏آورى زكات مى‏نویسد: وقتى براى جمع‏آورى زكات مى‏روى باید اصولى را مراعات كنى، از جمله آنكه مقدارى شیر در پستان حیوان باقى بگذارى تا نوزادان بى‏بهره نباشند. میان حیوان و نوزادش جدایى نیانداز و در مسیر راه، به حیواناتِ خسته استراحت بده وآنها را از خوردن آب وعلف بازمدار.
كتك زدن به حیوان، شیر دوشیدن با ناخن بلند، بهره‏كشى بیش از حدّ از حیوان و هرگونه ظلمى به حیوان ممنوع است. در قرآن مى‏خوانیم: حضرت سلیمان با آن همه عظمتش كه جنّ وانس تحت فرمان او بودند، به حیوانات ملاطفت نموده ودست مباركش را به گردن و پاى آنها مى‏كشید. «فطفق مسحاً بالسّوق و الاعناق»(23)


23) ص، 33.

پيام ها
1- سیستم تولید شیر در حیوانات و خروج آن از میان خون و فضولات، درس عبرتى براى انسان است. «لعبرة نسقیكم ممّا فى بطونه من بین فَرث و دم لبناً...»

Copyright 2015 almubin.com