1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 112

تفسير 21. الأنبياء آية 22
Number of verses: 112
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا ۚ فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ 22
اگر در آسمان و زمین، جز «اللّه» خدایان دیگری بود، فاسد می‌شدند (و نظام جهان به هم می‌خورد)! منزه است خداوند پروردگار عرش، از توصیفی که آنها می‌کنند!

ترجمه
اگر در آسمان‏ها و زمین خدایانى جز اللّه بود، هر آینه آن دو فاسد مى‏شدند، پس منزّه است خداوندِ پروردگار عرش، از آنچه (ناآگاهان) توصیف مى‏كنند.

نکته ها
اگر به كتابى كه نویسنده‏ى آن چند نفر باشند نگاهى دقیق بیندازیم، بخوبى خواهیم دید كه جملات، سیاق و محتواى هر قسمت از كتاب با بخش دیگر آن متفاوت است و بدیهى است كه هر چه كتاب، بزرگتر و مفصل‏تر باشد، این اختلاف، بیشتر و بارزتر خواهد بود، زیرا بر فرض كه در نوشتن یك جمله، یك سطر و یا یك صفحه، هماهنگى تصادفى پیدا شود ولى در كتاب بزرگ هستى، این هماهنگى و نظم بدون پروردگارى یكتا محال است.
سؤال: اگر خدایى‏یكتا در مصدر امور است،پس تضادهاى موجود براى چیست؟
پاسخ: اگر بشود نام آنها را تضادّ گذاشت، باید گفت از نوع تضادّ دو لبه‏ى قیچى و یا دو كفّه‏ى ترازوست كه تحت یك تدبیر و براى انجام یك هدف صورت مى‏پذیرد و یا مثل حركت متضادّ دو دست یك انسان براى فشار دادن پارچه‏اى است كه مى‏خواهد آب آن را بگیرد مى‏باشد.
هشام‏بن حَكَم از امام صادق‏علیه السلام پرسید: دلیل یكتایى خداوند چیست؟ حضرت فرمود: «اتّصال التّدبیر وتمام الصنع كما قال اللّه عزّوجلّ: «لوكان فیهما...»» پیوستگى و انسجام تدبیر جهان وكامل بودن آفرینش، دلیل وحدانیّت اوست.(19)
این آیه در پاسخ كسانى است كه براى هر چیز و هر امرى، ربّ، مدبر و خدایى قائل بودند و لذا فرمود: «ربّ العرش» یعنى پروردگار همه هستى، اللّه است.


19) توحید صدوق، ص 250.

پيام ها
1- تعدّد پروردگار، امرى  محال است. «لوكان» (كلمه «لَو» در جایى بكار مى‏رود كه انجام شدنى نباشد.)
 2- خداى آسمان‏ها و زمین یكى است. «فیهما» بر خلاف مشركین كه براى هر كدام از آسمان‏ها و زمین، ربّى قائل بودند، قرآن پروردگار همه را یكى مى‏داند. «و هوالّذى فى السماء اله و فى الارض اله»(20)
 3- تعدّد در مدیریّت، مایه‏ى از هم پاشیدگى و فساد است. «آلهة - لفسدتا»
 4- به هنگام ذكر سخن باطل، تنزیه خداوند لازم است. «لوكان فیهما - فسبحان اللّه»
 5 - تسبیح خداوند باید پس از آگاهى و بر اساس استدلال و منطق باشد نه كوركورانه و از روى لقلقه‏ى زبان. «لوكان فیهما - فسبحان اللّه» (اوّل استدلال شد كه اگر دو مدیریّت بود هستى به فساد كشیده مى‏شد سپس تسبیح خدا آمد. «سبحان اللّه عمّا یصفون»)


20) زخرف، 84.

Copyright 2015 almubin.com