1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 112

تفسير 21. الأنبياء آية 75
Number of verses: 112
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ 75
و او را در رحمت خود داخل کردیم؛ و او از صالحان بود.

ترجمه
و به لوط، حكمت و دانش عطا كردیم و او را از قریه‏اى كه كارهاى زشت انجام مى‏دادند رهانیدیم، براستى آنان مردمى بد و منحرف بودند.
و او را در رحمت خویش وارد نمودیم، همانا او از شایستگان بود.

نکته ها
در زمان حضرت ابراهیم، لوط پیامبر بود وامامت ورهبرى از ابراهیم بود. شاید به همین دلیل در آیه‏ى قبل درباره اسحاق و یعقوب خواندیم: «جعلناهم ائمه» و در این آیه نام لوط جداگانه برده شد و كلمه ائمة شامل او نیست، زیرا امام ابراهیم بود.
دراین آیه، خداوند به چهار نعمت مهمى كه به حضرت لوط داده شده، اشاره مى‏فرماید كه عبارتند از: حكم، علم، نجات و دخول در رحمت.
شاید مراد از «حكم» در این آیه، مقام نبوت باشد، چنانكه درباره‏ى حضرت یحیى نیز به همین معنا آمده است، «و آتیناه الحكم صبّیاً»(60)
نجات دادن خداوند، با تلاش خود انسان‏ها منافاتى ندارد، چنانكه نجات حضرت لوطعلیه السلام با فرمان و هدایت الهى و با خواست و تلاش خودش صورت پذیرفت. «فأسر باهلك  بقطع من اللیل»(61)
مراد از «فاسقین» در اینجا، كفّار است، نظیر آیه‏ى: «افمن كان مؤمناً كمن كان فاسقاً»(62)


60) مریم، 12.
61) هود، 83.
62) سجده، 18

پيام ها
1- خداوند، اولیاى خودش را نجات مى‏دهد. «نجّیناه»
 2- در منطقه گناه‏خیز نمانید. «نجّیناه»
 3- گاهى انجام یك گناه، سبب ارتكاب گناهان دیگرى مى‏شود. «الخبائث»
 4- بدتر از گناه، اصرار بر گناه واستمرار آن است. «كانت تعمل الخبائث»
 5 - استمرار در گناه، ثمره‏ى كفر و سبب بد عاقبتى است. «تعمل الخبائث، انهم كانوا قوم سوء فاسقین»
 6- محیط و جامعه، جبر آفرین نیست. «كانوا قوم سوء فاسقین، و ادخلناه فى رحمتنا»
 7- اگر ما صالح باشیم، خداوند ما را از رحمت خویش سرشار مى‏سازد. «ادخلناه فى رحمتنا انّه من الصالحین»

Copyright 2015 almubin.com