1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 112

تفسير 21. الأنبياء آية 79
Number of verses: 112
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ ۚ وَكُلًّا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا ۚ وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ ۚ وَكُنَّا فَاعِلِينَ 79
ما (حکم واقعی) آن را به سلیمان فهماندیم؛ و به هر یک از آنان (شایستگی) داوری، و علم فراوانی دادیم؛ و کوه‌ها و پرندگان را با داوود مسخّر ساختیم، که (همراه او) تسبیح (خدا) می‌گفتند؛ و ما این کار را انجام دادیم!

ترجمه
و داود و سلیمان (را یاد كن) آن هنگام كه درباره كشتزارى كه گوسفندان قوم، شبانگاه در آن چریده (و آن را تباه ساخته بودند) داورى مى‏كردند و ما شاهد داورى آنان بودیم.
پس ما آن (حكم حقّ) را به سلیمان تفهیم كردیم و ما به هر یك از آنها، فرزانگى و دانش دادیم، و كوهها را رام داود ساختیم (بطورى كه آنها) و پرندگان (با او) تسبیح مى‏گفتند، و ما انجام دهنده‏ى این كارها بودیم.

نکته ها
آنچه از روایات و تفاسیر، پیرامون ماجراى مطرح در این آیه بدست مى‏آید این است كه: گوسفندانى شبانه وارد تاكستان شخصى مى‏شوند و آن را ضایع و خراب مى‏كنند، صاحب درختان انگور، شكایت به نزد داود علیه السلام مى‏برد، و حضرت براى جبران خسارت، حكم به تحویل تمام آن گوسفندان به صاحب باغ مى‏كند، امّا فرزند ایشان، سلیمان، راه حلّ دیگرى به پدر پیشنهاد مى‏دهد و آن اینكه گوسفندان در اختیار شاكى قرار گیرد تا او از منافع آنها استفاده كند و باغ به صاحب گوسفندان تحویل گردد تا او به ترمیم آن بپردازد و بعد از جبران خسارت، هر یك مال اصلى خود را باز پس گیرند.(65)
بدیهى است كه هر دو پیامبر بدنبال راهى براى جبران خسارت بودند، لیكن پدر (داود علیه السلام) آن را در تحویل گوسفندان مى‏دانست ولى فرزند (سلیمان علیه السلام) مى‏خواست به وسیله منافع گوسفندان آن را تدارك كند.
خداوند مى‏فرماید: اگر چه ما به هر دو، علم و حكمت عطا كردیم، ولى در این مورد داورى سلیمان بهتر بود.
در حدیثى آمده است كه هرگاه داود علیه السلام به خواندن كتاب آسمانى «زبور» مشغول مى‏شد، كوه و سنگ و پرنده‏اى نبود مگر اینكه با شنیدن صداى داود علیه السلام با او همنوا مى‏گردید.(66)


65) الفقیه، ج 3، ص 57.
66) تفاسیر صافى و نورالثقلین.

پيام ها
1- باید احترام پدر، حتّى در ترتیب ذكر نام او با فرزند رعایت شود. «داود و سلیمان»
 2- قضاوت، یكى از شئون انبیا است. «اذ یحكمان»
 3- انبیا مراجع اصلى و واقعى حل اختلافات مردم هستند. «اذ یحكمان»
 4- جبران ضرر و زیان، اختصاص به موارد عمد ندارد. «نفشت فیه غنم القوم»
 5 - قاضى باید خدا را بر كار خود شاهد و ناظر بداند. «كنّا لحكمهم شاهدین»
 6- فهم و درك درست بدون عنایت الهى میسور نیست. «فهّمناها»
 7- گاهى خداوند به فرزند خیرى عطا مى‏كند كه به‏پدر نمى‏دهد. «فهّمناهاسلیمان»
 8 - تسبیح كوه‏ها، بازتاب صداى تسبیح كننده نیست، بلكه خود یك تسبیح واقعى و حقیقى است. «مع داود یسبّحن»
 9- همه موجودات از جمله كوه‏ها و پرندگان بهره‏اى از شعور دارند و به تسبیح خداوند مشغولند. «یسبّحن»

Copyright 2015 almubin.com