1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 227

تفسير 26. الشعراء آية 141
Number of verses: 227
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ 141
قوم ثمود رسولان (خدا) را تکذیب کردند،

ترجمه
قوم ثمود (نیز) پیامبران را تكذیب كردند.
آنگاه كه برادرشان صالح به آنان گفت: آیا (از شرك و انحراف) پروا نمى‏كنید؟
من براى شما پیامبرى  امین هستم.
 پس از خداوند پروا كنید واز من اطاعت نمایید.
و من بر این رسالتم هیچ پاداشى از شما نمى‏خواهم. پاداش من جز بر پروردگار جهانیان نیست.

نکته ها
در این سوره، داستان چند تن از پیامبران نقل شده، ولى آغاز ماجراى آنان با كلمه‏ى «كذّبت» شروع مى‏شود(45) و این، به خاطر آن است كه در این داستان‏ها نقطه‏ى مهم، مسأله‏ى تكذیب پیامبران از سوى اقوام گذشته و هلاكت آنهاست. آرى در نوشتن و گفتن باید مطالب مهم، سرفصل قرار بگیرد.
در بیان تاریخ، باید به نكات مهم توجّه شود، نه به مسایلى كه دانستن یا ندانستن آنها سود و ضررى ندارد. در این داستان‏ها، درباره‏ى تعداد مردم و نام مكان و تاریخ حادثه و جزئیات دیگر، مطلبى بیان نشده است، زیرا آنچه مایه‏ى عبرت است، نشان دادن جلوه‏هاى حقّ و باطل و بیان پیروزى حقّ بر باطل است.


45) داستان نوح، آیه‏ى 105 ؛ داستان عاد، آیه‏ى 123 ؛ داستان صالح، آیه‏ى 141 ؛ داستان لوط، آیه‏ى 160 و داستان شعیب، آیه‏ى 176.

پيام ها
1- روش دعوت تمام انبیا یكى است. در داستان نوح، هود، صالح، لوط و شعیب، همه‏ى آنان یك كلام و یك شعار داشتند:
همه مى‏گفتند: «اَلا تتّقون»
همه مى‏گفتند: «فاتّقوا اللّه واَطیعون»
همه مى‏گفتند: «اِنّى لكم رسول أمین»
همه مى‏گفتند: «ما أسئلكم علیه من أجر»
و خلاصه‏ى پیام همه‏ى آنان چند چیز بود: برادرى، تقوا، پیروى از رهبر، بى‏توقّعى، توكّل بر خدا و اطمینان دادن به مردم كه ما به نفع شما و امین شما هستیم. (پیام‏هاى این چند آیه نیز مانند پیام‏هاى آیات قبل است كه درباره‏ى پیامبران دیگر در همین سوره عنوان شد.)

Copyright 2015 almubin.com