1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 45

تفسير 35. فاطر آية 41
Number of verses: 45
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
۞ إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَن تَزُولَا ۚ وَلَئِن زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِّن بَعْدِهِ ۚ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا 41
خداوند آسمانها و زمین را نگاه می‌دارد تا از نظام خود منحرف نشوند؛ و هرگاه منحرف گردند، کسی جز او نمی‌تواند آنها را نگاه دارد، او بردبار و غفور است!

ترجمه
همانا خداوند آسمان‏ها و زمین را از زوال (و سقوط و خروج از مدار) نگاه مى‏دارد، و اگر زوال پذیرند (و از مدار خارج شوند) احدى جز او نمى‏تواند آنها را نگاه دارد؛ البتّه او بردبار و آمرزنده است.

نکته ها
میان نگاهدارى و حفاظت خداوند از نظام هستى و حلم او رابطه است، همان گونه كه میان عقاید و اعمال ما و فروپاشى نظام هستى رابطه است. در این آیه به مورد اول اشاره دارد و آیه با جمله‏ى «حلیماً غفورا» پایان یافته است. امّا در سوره‏ى مریم، آیات 88 تا 90 مى‏خوانیم: «و قالوا اتخذ الرحمن ولداً لقد جئتم شیئاً ادّا تكاد السموات یتفطرن منه و تنشقّ الارض و تخرّ الجبال هدّا» مشركان گفتند: خداوند فرزندى اختیار كرده است، نزدیك است كه آسمان‏ها و زمین و كوه‏ها از این سخن زشت درهم ریزد و فروپاشد.
خداوند هم آسمان‏ها و زمین با عظمت را نگاه مى‏دارد «یمسك السموات و الارض» و هم پرنده‏ى كوچك در هوا را «ما یمسكهن الاّ الرحمن»(585)
در روایات مى‏خوانیم: خداوند به واسطه‏ى اولیاى خود، آسمان و زمین را حفظ مى‏كند كه اگر نباشند، نظام هستى به هم مى‏ریزد.(586)


585) ملك، 19.
586) تفسیر نورالثقلین.

پيام ها
1- جایگاه آسمان‏ها و زمین و حركت و مدار آنها با اراده‏ى خداوند است و اوست كه هر لحظه آنها را حفظ مى‏كند. «انّ اللّه یمسك السموات و الارض»
 2- پدیده‏ها، هم در پدید آمدن و هم در بقا نیازمند قدرت و لطف خداوند هستند. «انّ اللّه یمسك السموات...»
 3- نظم حاكم بر هستى، از سوى خداست، نه امرى تصادفى. «انّ اللّه یمسك السموات...»
 4- ابدیّت مخصوص اوست و هستى قابل زوال است. «زالتا»
 5 - اگر حلم الهى نباشد، كرات آسمانى بر سر خلافكاران فرو مى‏ریزد. «یمسك السموات - كان حلیماً غفوراً» (هنگام برپایى قیامت، خورشید و ماه و ستارگان و زمین دگرگون و درهم ریخته مى‏شود، بنابراین اگر در دنیا از فروپاشى آنها جلوگیرى مى‏شود به خاطر حلم اوست.)
 6- خداوندى كه با قدرت هستى را نگاه داشته، اگر به كفّار مهلتى مى‏دهد به خاطر حلم است نه عجز. «كان حلیماً»

Copyright 2015 almubin.com