1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 182

تفسير 37. الصافات آية 99
Number of verses: 182
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ 99
(او از این مهلکه بسلامت بیرون آمد) و گفت: «من به سوی پروردگارم می‌روم، او مرا هدایت خواهد کرد!

ترجمه
و(ابراهیم) گفت: من به سوى پروردگارم رهسپارم، او مرا راهنمایى خواهد كرد.
پروردگارا! (فرزندى) از گروه صالحان به من ببخش. پس ما او را به نوجوانى بردبار مژده دادیم.
پس چون نوجوان در كار و كوشش به پاى او رسید، پدر گفت: اى فرزندم! همانا در خواب (چنین) مى‏بینم كه تو را ذبح مى‏كنم پس بنگر كه چه مى‏بینى و نظرت چیست؟ فرزند گفت: اى پدر! آن چه را مأمور شده‏اى انجام ده كه به زودى اگر خدا بخواهد مرا از صبر كنندگان خواهى یافت.

نکته ها
حضرت على‏علیه السلام مى‏فرماید: مراد حضرت ابراهیم از رفتن به سوى خدا، توجّه به خداوند از طریق عبادت و تلاش است.(21) آرى، ارزش هر حركت به مقصدى است كه به سوى آن انجام مى‏شود. «ذاهب الى ربّى»
در سوره‏ى شعراء آیه 83 ، حضرت ابراهیم از خداوند مى‏خواهد كه خودش به صالحان ملحق شود و در این آیه فرزند صالح مى‏خواهد.
در میان تمام انبیا، تنها ابراهیم و اسماعیل به حلم توصیف شده‏اند. «انّ ابراهیم لاوّاه حلیم»(22)، «بغلام حلیم»
در قرآن خواب‏هاى متعدّدى نقل شده كه تعبیر شدن آن‏ها در بیدارى، نشانه‏ى استقلال روح و رابطه‏ى آن با امور غیبى است، از جمله:
الف) خواب حضرت یوسف كه یازده ستاره با ماه و خورشید بر او سجده مى‏كنند.
ب) خواب حاكم مصر كه هفت گاو لاغر، هفت گاو فربه را مى‏خورند.
ج) خواب زندانیان مصر كه یوسف آن را برایشان تعبیر كرد.
د) خواب پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله كه مسلمانان وارد مسجد الحرام مى‏شوند.
ه) خواب حضرت ابراهیم كه فرزندش را ذبح مى‏كند.


21) تفسیر نورالثقلین.
22) توبه، 114.

پيام ها
 1- مردان الهى به بن بست نمى‏رسند و با توكّل و توجّه به خداوند راه را پیدا مى‏كنند. «ذاهب الى ربّى سیهدین»
 2- ربوبیّت خداوند سبب راه گشایى اوست. «ربّى سیهدین»
 3- در راه خدا گام برداریم و به الطاف او مطمئن باشیم. «سیهدین» (از تو حركت از خدا بركت)
 4- اولاد صالح، هبه‏ى الهى و یكى از دعاهاى انبیاست. «هب لى من الصالحین»
 5 - آن چه باید در فرزند محور باشد، صالح بودن است نه امور دیكر. «هب لى من الصالحین»
 6- فرزند صالح، بهترین یاور در مسیر حركت خانواده به سوى خداست. «ذاهب الى ربّى... ربّ هب لى من الصالحین»
 7- از نشانه‏هاى فرزند خوب، كمك به پدر در كار و تلاش است. «معه السّعى»
 8 - حساب خواب انبیا از خواب‏هاى دیگران جداست، به خصوص آن جا كه رؤیا تكرار شود. «اَرى‏ فى المنام» (رؤیاى انبیا، سیمایى از وحى است. در روایت نیز آمده است: «رؤیا الانبیاء وحى»(23))
 9- در خانواده گفتگوى پدر با فرزندان، عاطفى و محترمانه باشد. «یا بنّى، یا ابتِ»
 10- در راه خدا، باید از همه‏ى دلبستگى‏ها حتى دلبستگى به فرزند دست كشید. (فرزندى كه حدود یك قرن در انتظارش بوده و با دعا و تضّرع او را از خداوند گرفته است، اكنون كه رشد كرده و بازویى براى پدر پیرش شده است باید با دست خودش او را ذبح كند) «انّى اذبحك...»
 11- براى رشد و شخصیّت دادن به فرزندان خود با آنان مشورت كنید و از آنان نظر بخواهید. «فانظر ماذا ترى‏»
 12- نظرخواهى از مردم، براى دریافت میزان آمادگى آنان، حتّى در كارهاى روشن و مسلّم مفید است. (ابراهیم در مأموریّت خود شك نداشت امّا باز هم مسئله را با اسماعیل طرح كرد) «فانظر ماذا ترى‏»
 13- مؤمن، تسلیم خداست و در برابر دستورات او بهانه نمى‏گیرد. «یا ابت افعل ما تؤمر» در حالى كه اسماعیل مى‏توانست به پدر بگوید:
الف) این خواب است نه بیدارى.
ب) كشتن فرزند حرام است.
ج) امر، دلالت بر فوریّت نمى‏كند، صبر كن.
د) امر ارشادى است نه مولوى، توصیه است نه واجب.
14- كوچك‏ترها، بزرگ‏ترها را به انجام كارهاى الهى تشویق و دلگرم نمایند. «یا ابت افعل ما تؤمر»
15- براى انجام كارها، انگیزه‏ها را بالا ببریم. (اسماعیل نمى‏گوید: «اذبحنى، اقتلنى» تا براى پدر سخت باشد، بلكه مى‏گوید: «اِفعل ما تؤمر» فرمان الهى است كه به تو ابلاغ شده انجام بده.)
 16- عمل به وظیفه، صبر و پایدارى مى‏خواهد و صبر را باید از خداوند خواست. «ستجدنى ان شاء اللّهُ من الصابرین»
 17- صبر و شكیبایى از ویژگى‏هاى صالحان است. «الصالحین - من الصابرین»
 18- صبر اسماعیل همان وعده خداوند به حلم اوست. «بغلام حلیم... من الصابرین»
 19- كمالات خود را از خدا بدانیم نه از خود. «ان شاء اللّهُ من الصابرین»
 20- در كارها «ان شاءاللّه» بگوییم. «ستجدنى ان شاء اللّهُ من الصابرین»


23) تفسیر برهان.

Copyright 2015 almubin.com