1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 85

تفسير 40. غافر آية 16
Number of verses: 85
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
يَوْمَ هُم بَارِزُونَ ۖ لَا يَخْفَىٰ عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۚ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۖ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ 16
روزی که همه آنان آشکار می‌شوند و چیزی از آنها بر خدا پنهان نخواهد ماند؛ (و گفته می‌شود:) حکومت امروز برای کیست؟ برای خداوند یکتای قهّار است!

ترجمه
او داراى درجات رفیع (و) صاحب عرش است، (و) از طرف خود فرشته‏ى وحى (روح الامین) را بر هر كس از بندگانش كه بخواهد مى‏فرستد تا مردم  را از روز ملاقات (و قیامت) بترساند.
 روزى كه مردم ظاهر و آشكارند و هیچ چیز از آنان بر خداوند پنهان نیست. (در آن روز ندا آید:) امروز حكومت براى كیست؟ (و پاسخ آید:) براى خداوند یكتاى قهّار.

نکته ها
رفعت و بزرگى دو نوع است:
الف) مكانى، نظیر آیه‏ى «یرفع ابراهیم القواعد»(70) كه بالا بردن پایه‏هاى كعبه، مكانى است.
ب) مقامى، نظیر «یرفع اللّه الذّین آمنوا... درجات»(71)
«رفیع الدرجات» را دو گونه مى‏توان معنا كرد:
یكى آنكه خداوند داراى درجات و منزلت بلند و برترین مقام است،
دیگر آنكه خداوند درجات مردم را بر حسب لیاقت آنان بالا مى‏برد، نظیر آیه «یرفع اللّه الذّین آمنوا» و آیه «رفع بعضكم فوق بعض»(72) كه به معناى آن است كه خداوند بعضى را بر بعضى به خاطر عملكردى كه دارند برترى مى‏دهد.
مراد از روح، یا خود وحى است كه سبب حیات معنوى جامعه مى‏شود و یا فرشته‏ى مأمور وحى. در موارد دیگر مى‏خوانیم: «و كذلك اوحینا الیك روحاً من امرنا»(73) و «ینزل الملائكة بالروح من امره على من یشاء من عباده ان انذروا»(74)
از اینكه قرآن و وحى به روح نامگذارى شده است، «یلقى الروح» معلوم مى‏شود كه وحى سبب حیات مردم است و پیامبران مردم را براى حیات معنوى دعوت مى‏كنند. «دعاكم لما یحییكم»(75)
امام صادق علیه السلام فرمود: روز قیامت روز ملاقات اهل آسمان‏ها با اهل زمین است.(76)
فرستنده‏ى وحى، خداوندِ صاحب عرش است.
گیرنده‏ى وحى، بندگان خالصى هستند كه خداى حكیم بر مى‏گزیند. «من یشاء من عباده»
هدف و موضوع وحى، هشدار است. «لینذر»
واسطه‏ى وحى، فرشته‏اى مخصوص است. «یلقى الروح»
در روایات مى‏خوانیم: سؤالِ «لمن الملك» از سوى خداوند و پاسخِ «للّه الواحد القهار» از سوى انبیا و اولیاى الهى است.(77)
بروز و ظهور مردم در قیامت و حضور آنان در پیشگاه الهى به صورتى كه هیچ نقطه‏ى ابهامى براى قضاوت عادلانه باقى نگذارد، به خاطر امورى است:
الف) هموار شدن زمین و حذف كوه‏ها. «قاعاً صَفصفا»(78)
ب) خروج همه از قبرها. «و اذ القبور بعثرت»(79)، «و أخرجت الارض اثقالها»(80)
ج) گشوده شدن نامه‏ى اعمال. «و اذا الصّحف نُشرت»(81)
د) تجسم اعمال. «ینظر المرء ما قَدّمت یداه»(82)
ه) كشف مسایل مخفى. «بدالهم ما كانوا یخفون من قبل»(83)
و) گواهى اعضاى بدن. «تشهد أرجلهم»(84)


70) بقره، 127.
71) مجادله، 58.
72) انعام، 165.
73) شورى، 52.
74) نحل، 2.
75) انفال، 24.
76) تفسیر نورالثقلین.
77) تفسیر المیزان.
78) طه، 106.
79) انفطار، 4.
80) زلزله، 2.
81) تكویر، 10.
82) نباء، 40.
83) انعام، 28.
84) یس، 65.

پيام ها
1- خداوند، انسان‏هاى لایق را به كمال مى‏رساند. «رفیع الدرجات»
 2- اخلاص، زمینه‏ى ارتقاى درجه است. «مخلصین له الدین... رفیع الدرجات»
 3- اعطاى درجات از سوى حاكم مطلق جهان ارزش دارد. «رفیع الدرجات ذوالعرش»
 4- نزول وحى توسط فرشته‏ى مخصوص، با اراده‏ى خداست. «من امره»
 5 - گزینش پیامبران براى دریافت وحى وابسته به اراده اوست. «من یشاء»
 6- شرط دریافت وحى، بندگى خداست. «من عباده»
 7- وظیفه اصلى پیامبران، انذار است. «لینذر»
 8 - قیامت روز ملاقات است. «یوم التلاق» (ملاقات با پروردگار. «ملاقوا ربّهم»(85))
 9- آشنا شدن مردم با معاد و باور داشتن آن از اهداف نزول وحى است. «یلقى الروح... لینذر یوم التلاق»
 10- روز قیامت تمام اسرار و حقایق مردم كشف مى‏شود و جایى براى انكار باقى نمى‏ماند. «هم بارزون»
 11- در قیامت، نژاد و زبان و قبیله و مقام و سرمایه و همه‏ى چیزها محو مى‏شود و تنها انسانیّت مطرح است. «هم بارزون»
 12- در قیامت قدرت و علم و قهاریّت خداوند براى همه ملموس است و همه به آن اعتراف مى‏كنند. «... للّه الواحد القهّار»
 13- قدرت، در سایه‏ى وحدت است. «الواحد القهّار»


85) هود، 29.

Copyright 2015 almubin.com