1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 35

تفسير 46. الأحقاف آية 20
Number of verses: 35
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُم بِهَا فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنتُمْ تَفْسُقُونَ 20
آن روز که کافران را بر آتش عرضه می‌کنند (به آنها گفته می‌شود:) از طیّبات و لذائذ در زندگی دنیا خود استفاده کردید و از آن بهره گرفتید؛ اما امروز عذاب ذلّت‌بار بخاطر استکباری که در زمین بناحق کردید و بخاطر گناهانی که انجام می‌دادید؛ جزای شما خواهد بود!

ترجمه
و (یاد كن) روزى كه كافران بر آتش عرضه شوند. (به آنان گفته شود:) شما در زندگى دنیا، نعمت‏هاى دل پسندتان را تلف كردید و از آنها كامیاب شدید (و براى امروزتان چیزى ذخیره نكردید،) پس امروز به خاطر استكبار ناحقى كه در زمین داشتید و پیوسته مرتكب گناه مى‏شدید، به عذاب خوار كننده كیفر داده مى‏شوید.

نکته ها
از دست دادن امكانات و نعمت‏ها و حسرت خوردن بر آنها، از لحظه مرگ آغاز مى‏شود. حضرت على‏علیه السلام درباره چگونگى جان دادن مى‏فرماید: انسان در آخرین لحظات زندگى فكر مى‏كند كه با عمرش چه كرده و چگونه روزگار گذرانیده است. «یفكّر فیم افنى عمره و فیم اذهب دهره»(65)
در قرآن، آیاتى این حالت را ترسیم مى‏كند و مى‏فرماید: انسان به هنگام مرگ مى‏گوید: «ما اغنى عنّى مالیه . هلك عنّى سلطانیه»(66) ثروتم براى من مفید واقع نشد، توان و قدرتم از دست رفت.
در این آیه نیز به انسان‏ها گفته مى‏شود: طیّبات را از دست دادید و ذخیره‏اى نكردید.
در قیامت، گاهى مجرمان بر دوزخ عرضه مى‏شوند، «یعرض الّذین كفروا على النّار» و گاهى دوزخ را بر آنان عرضه مى‏كنند. «و عرضنا جهنم یومئذ للكافرین»(67) و در مرحله‏اى دیگر مجرمان را در آن پرتاب مى‏كنند. «خذوه فغلّوه ثمّ الجحیم صلّوه»(68)


65) نهج‏البلاغه، خطبه 109.
66) حاقّه، 28 - 29.
67) كهف، 100.
68) حاقّه، 30 - 31.

پيام ها
 1- در قیامت انواع شكنجه‏هاى جسمى و روحى و روانى براى مجرمان است. «یعرض الّذین كفروا على النار أذهبتم» (عذاب مجرمان، همراه با توبیخ و سرزنش و تحقیر آنان است.)
 2- استفاده از نعمت‏ها و طیّبات براى انسان حلال است، «اُحلّ لكم الطیّبات»(69) لیكن مصرف آنها در راه هوس‏ها، خسارت است. «اذهبتم طیّباتكم»
 3- كیفر تكبّر در دنیا، خوارى و ذلّت در قیامت است. «عذاب الهون بما كنتم تستكبرون»
 4- گردنكشى و استكبار، مقدّمه فسق و خروج از مدار حق است. «تستكبرون... تفسقون»
 5 - تكبّر درونى، سبب عملكرد بد بیرونى است. «تستكبرون... تفسقون»


69) مائده، 4.

Copyright 2015 almubin.com