1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 18

تفسير 49. الحجرات آية 3
Number of verses: 18
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَىٰ ۚ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ 3
آنها که صدای خود را نزد رسول خدا کوتاه می‌کنند همان کسانی هستند که خداوند دلهایشان را برای تقوا خالص نموده، و برای آنان آمرزش و پاداش عظیمی است!

ترجمه
همانا كسانى كه نزد پیامبر (از روى ادب و احترام) صدایشان را پایین مى‏آورند، آنان كسانى هستند كه خداوند دلهایشان را براى (پذیرش) تقوا آزمایش (و آماده) كرده و آمرزش و پاداش بزرگ مخصوص آنها است.

نکته ها
«غَضّ» به معناى پایین آوردن و كوتاه كردن است. این واژه در قرآن، هم در مورد كوتاه كردن صدا به كار رفته و هم در مورد كوتاه كردن نگاه ؛ چنانكه در مورد نگاه به نامحرمان، قرآن مى‏فرماید: «قل للمؤمنین یغضّوا من ابصارهم»(31)
اگر ادب در كلام لازم است، در رفتار و كردار، به طریق اولى لازم است.
آهسته سخن گفتن، نشانه‏ى ادب، تواضع، وقار و آرامش انسان است.
قرآن در این آیه مى‏فرماید: خداوند دلهاى افراد را آزمایش مى‏كند، تا میزان پاكى و تقواى درون آنها را آشكار سازد. زیرا چه بسیار افراد ریاكارانه اظهار ادب و تواضع مى‏كنند، ولى در درون متكبّرند.
پاداش‏هاى الهى معمولاً با صفات «كَریم»، «عَظیم»، «كَبیر» و «غَیر مَمنُون» (پیوسته) همراه است و این بخاطر آن است كه سرچشمه این پاداش‏ها، رحمت و لطف بى‏نهایت خدا است.
ادب در گفتار
این آیه ادب سخن گفتن با رسول خدا را بیان مى‏كند، در اینجا مناسب است به دستوراتى كه اسلام براى نوع سخن و گوینده و چگونگى بیان او دارد، اشاره كنیم:
1. سخن باید واقعى و حقیقى باشد. «بِنَباءٍ یَقین»(32)
2. گفتار بایستى دل پسند باشد. «الطّیّب مِن القَول»(33)
3. سخن باید رسا و شفّاف باشد. «قَولاً بَلیغاً»(34)
4. بعضى از گفتار باید نرم بیان شود. «قولاً لَیّناً»(35)
5. سخن باید بزرگوارانه بیان شود. «قَولاً كریماً»(36)
6. سخنى باشد كه پذیرش و عمل آن آسان باشد. «قَولاً مَیسوراً»(37)
7. در گفتار هیچ گونه لغو و باطلى نباشد. «اِجتَنِبوا قَول الزّور»(38)، «عن اللَّغو مُعرضون»(39)
8. گفتار باید همراه با كردار باشد وگرنه قابل سرزنش است. «لِمَ تَقولون مالا تَفعلون»(40)


31) نور، 30.
32) نمل، 22.
33) حج، 24.
34) نساء، 63.
35) طه، 44.
36) اسراء، 23.
37) اسراء، 28.
38) حج، 30.
39) مؤمنون، 3.
40) صف، 2.

پيام ها
 1- هم خلافكار را توبیخ كنیم و هم درستكار را تشویق. (در آیه‏ى قبل كسانى كه در محضر پیامبرصلى الله علیه وآله بلند صحبت كردند توبیخ شدند، و در این آیه و آیات بعد، افراد مؤدّب تشویق مى‏شوند.) «انّ الّذین یَغضّون... لهم مغفرة...»
 2- ادب‏هاى مقطعى و لحظه‏اى، نشان دهنده‏ى عمق تقوا نیست. «یَغضّون اصواتهم» (فعل مضارع، نشانه‏ى استمرار و تداوم است)
 3- در قرآن هرجا «مغفرت» و«اجر» آمده، ابتدا سخن از مغفرت است. زیرا تا از گناه پاك نشویم، نمى‏توانیم الطاف الهى را دریافت كنیم. «لهم مغفرة و اجر عظیم»
 4- لازمه‏ى ایمان و تقوا، عصمت از گناه نیست، چه بسا افراد مؤمن متّقى كه گرفتار لغزش و گناه مى‏شوند امّا به زودى جبران مى‏كنند. «لهم مغفرة»

Copyright 2015 almubin.com