1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 176

تفسير 4. النساء آية 116
Number of verses: 176
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا 116
خداوند، شرک به او را نمی‌آمرزد؛ (ولی) کمتر از آن را برای هر کس بخواهد (و شایسته بداند) می‌آمرزد. و هر کس برای خدا همتایی قرار دهد، در گمراهی دوری افتاده است.

ترجمه
همانا خداوند از اینكه به او شرك ورزیده شود (بدون توبه) درنمى‏گذرد ولى پائین‏تر و كمتر از آن را براى هر كس كه بخواهد (و شایسته بداند) مى‏بخشد. و هركس به خداوند شرك ورزد حتماً گمراه شده است، گمراهى دور و دراز.

نکته ها
این آیه با اندك تفاوتى در آیه‏ى 48 همین سوره گذشت. آرى، در هدایت و تربیت تكرار لازم است.
تا ریشه‏ى شرك كه یك مرض روحى عمیق است قطع نشود، اخلاق و اعمال صالح سودى ندارد. توبه، درمان شرك است و مشرك باید از مدار شرك بیرون آید تا عفو و رحمت الهى شامل او شود.
این آیه، امیدبخش‏ترین آیات قرآن است.[372]


372) تفسیر أطیب‏البیان.

پيام ها
1- مخالفت با رسول خدا و شكستن وحدت مسلمین (كه در آیه قبل آمده بود) نوعى شرك است. «و من یشاقق... یشرك به»
2- شرك، بزرگ‏ترین گناه نابخشودنى است. «لایغفر ان یشرك به»
3- انسان باید در حالتى بین بیم و امید نسبت به مغفرت الهى باشد. «لمن یشاء»
4- شرك، مایه‏ى گمراهى و دورى از هرگونه كمال است. «ضلالاً بعیداً»

Copyright 2015 almubin.com