1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 176

تفسير 4. النساء آية 137
Number of verses: 176
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا 137
کسانی که ایمان آوردند، سپس کافر شدند، باز هم ایمان آوردند، و دیگربار کافر شدند، سپس بر کفر خود افزودند، خدا هرگز آنها را نخواهد بخشید، و آنها را به راه (راست) هدایت نخواهد کرد.

ترجمه
آنان كه ایمان آوردند، سپس كافر شدند، بار دیگر ایمان آوردند و دوباره كفر ورزیدند، سپس بر كفر خود افزودند، قطعاً امیدى به آن نیست كه خداوند آنان را ببخشد و به راه حقّ هدایتشان كند.

نکته ها
در صدر اسلام گروهى از اهل كتاب در حضور مسلمانان اظهار ایمان مى‏كردند و براى القاى شبهه دوباره كافر مى‏شدند و دلیل كفر خود را نادرستى اسلام قلمداد مى‏كردند چنانكه قوم یهود ابتدا به موسى ایمان آوردند، سپس گوساله‏پرست شدند، سپس توبه كرده و خداپرست گشتند، باز بر عیسى‏علیه السلام كفر ورزیدند و سپس با كفر خود به پیامبر اسلام، بر كفر خود افزودند.
مشابه این آیه قبلاً نیز گذشت، كه چنین كسانى توبه‏شان پذیرفته نیست و گمراهان واقعى مى‏باشند. «انّ الّذین كفروا بعد ایمانهم ثمّ ازدادوا كفراً لن تقبل توبتهم و اولئك هم الضالّون»[401]
هر روز به رنگى درآمدن، یا به خاطر عدم تحقیق در پذیرش دین است، یا از روى توطئه و نقشه براى متزلزل كردن عقیده‏ى مؤمنان. در آیه‏ى 72 آل‏عمران نیز از این نقشه پرده برداشته كه آنان، طرف صبح ایمان مى‏آورند و آخر روز كافر مى‏شوند تا مسلمانان را متزلزل كنند.
از مصادیق بارز این آیه، كسانى همچون «شَبَث‏بن ربعى» هستند كه در تاریخ آورده‏اند: او در زمان پیامبر مسلمان شد، پس از پیامبر مرتد شد، سپس توبه كرد و یار حضرت على گشت. امّا بعد فرمانده خوارج شد وجنگ نهروان را به راه انداخت. باز توبه كرد ویار امام‏حسن و امام‏حسین‏علیهما السلام شد واز كسانى بود كه به امام حسین‏علیه السلام نامه دعوت نوشت، امّا در كوفه با مسلم بى‏وفایى كرد. در كربلا جزء لشكر یزید شد وبه شكرانه قتل امام‏حسین‏علیه السلام مسجدى در كوفه ساخت.
[402]


401) آل عمران، 90.
402) كتاب مسلم‏بن عقیل آیةاللَّه كمره‏اى، ص 178، قاموس‏الرجال تسترى، معجم رجال‏الحدیث آیةاللَّه خویى.

پيام ها
1- خطر ارتداد و بازگشت از دین، هر مؤمنى را تهدید مى‏كند. «آمنوا ثمّ كفروا»
2- بى‏ثباتى در عقیده، به گمراهى نهایى و عدم آمرزش الهى مى‏انجامد. «آمنوا ثمّ كفروا... لم یكن لیغفر لهم و لالیهدیهم»

Copyright 2015 almubin.com