1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 60

تفسير 51. الذاريات آية 38
Number of verses: 60
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَفِي مُوسَىٰ إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ 38
و در (زندگی) موسی نیز (نشانه و درس عبرتی بود) هنگامی که او را با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم؛

ترجمه
و در (سرگذشت) موسى (نیز نشانه و عبرتى است)، آنگاه كه او را همراه با حجّتى روشن و آشكار به سوى فرعون فرستادیم.
پس فرعون با تكیه بر قدرت و سپاهى كه داشت، روى برگرداند و گفت: او یا جادوگر است یا جن‏زده.
 پس ما او و سپاهیانش را (به قهر) گرفتیم و آنان را در دریا افكندیم، در حالى كه او سزاوار سرزنش بود.

نکته ها
مراد از «سلطان مبین»، دلیل و برهان روشنى است كه بتوان با دیگران احتجاج كرد و از راه منطقى، حجّت خود را ارائه داد.
«نبذ» به معناى پرتاب چیزهاى حقیر و ناچیز است، «ملیم» از «لوم» و «ملامت» به كسى گفته مى‏شود كه در خور سرزنش باشد.
مقصود از «رُكنه»، قدرت، لشگر، ثروت، سابقه و تبلیغات فرعون است. یعنى فرعون با اتكا به قدرت خود، به مبارزه با موسى پرداخت و از پذیرش دعوت او سر باز زد.

پيام ها
 1- در تاریخ انبیا، عبرت‏هاى فراوانى است. «و فى موسى»
 2- براى اصلاح جامعه، باید به سراغ سرچشمه‏ها رفت. «أرسلناه الى فرعون»
 3- سلاح انبیا در برابر مخالفان، منطق قوى و معجزه آشكار است. «سلطان مبین»
 4- اركان نظامى، اقتصادى و تبلیغاتى، سبب استكبار و بى‏اعتنایى جبّاران و طاغوت‏ها به نداى حق مى‏شود. «فتولّى بركنه»
 5 - منحرفان سعى مى‏كنند با زور و قدرت حق‏طلبان را ساكت كرده و آنان را منحرف، ساحر یا مجنون معرّفى كنند. «ساحرٌ او مجنون»
 6- قهر الهى، بعد از اتمام حجت است. «سلطان مبین... قال ساحر... فاخذناه...»
 7- ارتش نباید چشم بسته مطیع هركسى باشد. قهر الهى لشگریان فرعون را نیز فراگرفت. «فاخذناه و جنوده»
 8 - طاغوت‏ها و تمام نیروهایشان، در برابر قهر الهى بسیار ضعیف و ناچیزند. «فنبذناهم»
 9- منحرفان، هم گرفتار هلاكت ظاهرى مى‏شوند و هم ملامت درونى. «اخذناه... و هو ملیم»
 10- قهر خداوند همه‏ى منحرفان را فرامى‏گیرد ولى رهبران فاسد در خور ملامت ویژه‏اى هستند. «و هو ملیم» نفرمود: «و هم ملیمون»

Copyright 2015 almubin.com