1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 30

تفسير 67. الملك آية 22
Number of verses: 30
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
أَفَمَن يَمْشِي مُكِبًّا عَلَىٰ وَجْهِهِ أَهْدَىٰ أَمَّن يَمْشِي سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ 22
آیا کسی که به رو افتاده حرکت می‌کند به هدایت نزدیکتر است یا کسی که راست‌قامت در صراط مستقیم گام برمی‌دارد؟!

ترجمه
پس آیا كسى كه به رو افتاده راه مى‏رود هدایت یافته‏تر است یا كسى كه ایستاده بر راه راست مى‏رود؟
 بگو: اوست كسى كه شما را پدید آورد و براى شما گوش و چشم‏ها و دل‏ها قرار داد امّا شما اندكى سپاس مى‏گذارید.
بگو: اوست كسى كه شما را در زمین بیافرید و به سوى او محشور مى‏شوید.

نکته ها
«مُكبّ» به معناى كسى است كه به رو افتاده باشد و «انشاء» به معناى ایجاد همراه با ابتكار و «ذرأ» به معناى آفریدن و تكثیر نسل است.
در این آیه كافر به كسى تشبیه شده است كه به رو بر زمین افتاده باشد و بخواهد افتان و خیزان حركت كند ولى مؤمن به كسى كه راست قامت راه مى‏رود، تشبیه شده است.
«سمع» مصدر است و مفرد و جمع را شامل مى‏شود و لذا نیازى به آوردن آن به صورت جمع نیست، بر خلاف «ابصار» و «افئده» كه به صورت جمع آمده‏اند.
كسى‏كه از رو به زمین افتاده، دید ندارد، با زحمت و كند حركت مى‏كند، چون موانع راه را نمى‏بیند دست و صورتش آسیب مى‏بیند، ذلیل و خوار مى‏شود، دیگران مى‏روند و او تنها مى‏ماند، ولى كسى‏كه ایستاده حركت مى‏كند، عزیز است، تند و سریع مى‏رود، موانع راه را از دور شناسایى و بررسى مى‏كند، لذا سالم مى‏ماند و دیگران نیز با او همراهند.
امام باقرعلیه السلام فرمود: قلب چهار گونه است، یكى از آنها قلب وارونه است كه آن قلب مشرك است. سپس این آیه را تلاوت فرمود: «أفمن یمشى مكبّاً على وجهه»(19)
خودشناسى راهى براى خداشناسى است. حضرت على علیه السلام مى‏فرماید: گوش با استخوان مى‏شنود و چشم با پیه مى‏بیند. «جعل لكم السمع و الابصار»
با این‏كه شكر ما در برابر نعمت‏هاى خداوند بسیار كم است، ولى خداوند نعمت هایش را از ما نمى‏گیرد. در دعاى ماه رجب مى‏خوانیم: «یا من یعطى الكثیر بالقلیل» اى خدائى كه در برابر عمل و شكر كم، عطاى بسیار مى‏كنى.


19) كافى، ج 2، ص 423.

پيام ها
 1- افراد لجوج و حق ستیز و حق گریز، به نوعى مسخ شده‏اند و به جاى حركت طبیعى مثل خزنده‏ها حركت مى‏كنند. «بل لجّوا فى عُتوٍّ و نُفور... مُكبّاً على وجهه»
 2- راه اسلام، هموار و مستقیم و داراى مقصدى روشن است و اگر امت اسلامى بر این راه رود، راست قامت و سرافراز است. «یمشى سویّاً على صراط مستقیم»
 3- خلقت انسان بسیار مهم است به گونه‏اى كه پیامبر مأمور مى‏شود مردم را به مبدأ پیدایش و نعمتهاى نهفته در آن پى در پى هشدار دهد. «قل هو الّذى انشأكم... قل هو الّذى ذرأكم»
 4- آفرینش خداوند ابتكارى است، نه شبیه سازى از روى نمونه قبلى. «انشأكم»
 5 - خدا همه ابزارهاى شناخت را به انسان عطا فرمود تا با او اتمام حجت كند. (انسان‏هاى عادى تنها مى‏شنوند و مى‏بینند و عبرت مى‏گیرند امّا انسان‏هاى برتر، مطالبى را از طریق دل دریافت مى‏كنند.) «جعل لكم السمع و الابصار و الافئدة»
 6- شكر خداوند، تنها با زبان نیست بلكه شكر عملى كه همان به كارگیرى صحیح نعمت‏ها است، لازم است. «قلیلاً ما تشكرون»
 7- كسى‏كه در آغاز خلقت شما را در زمین و از زمین آفرید، قدرت زنده كردن دوباره شما را نیز دارد. «انشأكم، ذرأكم... الیه تحشرون»
 8 - خداوند در دنیا انسان‏ها را در زمین پخش مى‏كند و در قیامت آنها را جمع مى‏كند. «ذرأكم، تحشرون»

Copyright 2015 almubin.com