1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 133
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُّفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُّجْرِمِينَ 133
سپس (بلاها را پشت سر هم بر آنها نازل کردیم:) طوفان و ملخ و آفت گیاهی و قورباغه‌ها و خون را -که نشانه‌هایی از هم جدا بودند- بر آنها فرستادیم؛ (ولی باز بیدار نشدند، و) تکبر ورزیدند، و جمعیّت گنهکاری بودند!

ترجمه
پس ما بر آنان طوفان و (هجوم) ملخ و حیوانات كوچك و قورباغه‏ها و (جریان) خون را به صورت نشانه‏هاى جدا جدا، فرستادیم، امّا باز هم تكبّر ورزیدند وآنان گروهى بدكار بودند.

نکته ها
«طوفان»، در فارسى به معناى تندباد است، امّا عرب آن را به معناى سیل كوبنده به كار مى‏برد. البتّه بعضى به هر حادثه‏ى عمومى و وحشتناك، طوفان گفته‏اند. «قُمَّل»، به حیوانات كوچك از قبیل شپش، مورچه و آفات حبوبات و نوعى حشرات گفته مى‏شود. [237]
خون، یكى از نشانه‏هاى خداوند بر قوم بنى‏اسرائیل بود و مراد، خون شدن آبها یا خون دماغ شدن عموم مردم است كه نوعى عذاب الهى بود.
عذاب‏هاى طوفان، خون و هجوم ملخ، تنها نسبت به فرعونیان بود و بنى‏اسرائیل از آن درامان بودند. داستان این عذاب‏ها در تورات نیز آمده است. [238] هر بار كه بلایى به آنها مى‏رسید، دست به دامن موسى مى‏شدند و قول مى‏دادند كه اگر خدا رفع بلا كند ایمان بیاورند، آن حضرت مى‏پذیرفت و از خدا درخواست نموده و بلا برطرف مى‏شد، امّا آنان باز دست از كفر و لجاجت خود بر نمى‏داشتند. چنانكه در آیات بعد نیز بیان مى‏شود.


237) مفردات راغب‏
238) درتورات، خون شدن آبها در سِفر خروج، باب 7 آیه‏ى 20، هجوم پشه، در باب 8 آیه‏ى 7، بارش تگرگ، در باب 9 آیه‏ى 25 و هجوم ملخ‏ها، در باب 10 آیه‏ى 14 آمده است‏

پيام ها
1- پس از هشدار و اتمام حجّت خداوند و لجاجت و بى‏توجّهى مردم، نوبت به كیفرهاى سخت مى‏رسد. بدنبال آیات قبل فرمود: «فأرسلنا علیهم...»
2- آنچه مایه‏ى رحمت است، به اراده‏ى الهى است. اگر او بخواهد، آب وسیله‏ى رحمت مى‏گردد، و اگر بخواهد، وسیله‏ى عذاب خواهد بود. «فارسلنا علیهم الطوفان»
3- حیوانات، مأموران الهى‏اند، گاهى مأمور رحمتند، مثل تار عنكبوت بر در غار، براى حفاظت پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله و گاهى مأمور عذاب مى‏باشند، مثل أبابیل، قورباغه، ملخ و... «فارسلنا علیهم... الجراد و القمّل و الضفادع» و در واقع هستى فرمان‏بردار خداوند است. «و للّه جنود السموات و الارض» [239]
4- بلاها اغلب جنبه تربیتى دارد و گاهى پس از هر كیفرى، مهلتى براى فكر و توبه و بازگشت است. «مفصّلات»
5 - گناه، زمینه‏ساز تكبّر و تكبّر، زمینه‏ى انكار است. «فاستكبروا و كانوا قوماً مجرمین»


239) فتح، 4 و 7

Copyright 2015 almubin.com