1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 189
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
۞ هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ ۖ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ 189
او خدایی است که (همه) شما را از یک فرد آفرید؛ و همسرش را نیز از جنس او قرار داد، تا در کنار او بیاساید. سپس هنگامی که با او آمیزش کرد، حملی سبک برداشت، که با وجود آن، به کارهای خود ادامه می‌داد؛ و چون سنگین شد، هر دو از خداوند و پروردگار خود خواستند «اگر فرزند صالحی به ما دهی، از شاکران خواهیم بود!»

ترجمه
او خدایى است كه شما را از یك نفس (جان) آفرید و همسرش را از (نوع) او قرار داد تا بدان آرام گیرد. پس چون با او بیامیخت، بارى سبك بر گرفت (و باردار شد) و (مدّتى) با آن سر كرد، چون زن سنگین شد، آن دو(زن و شوهر) از خداوند، پروردگارشان، درخواست كرده (و گفتند:) كه اگر فرزند شایسته‏اى به ما بدهى، قطعاً از سپاسگزاران خواهیم بود.

پيام ها
1- گوهر وجودى زن و مرد یكى است. «وجعل منها زوجها»
2- ازدواج و همسر، عامل آرامش روح و زندگى است وناآرامى‏هاى روانى را برطرف مى‏كند. «لیسكن الیها»
3- اساس زندگى بر انس و الفت است، نه اختلاف و شقاق. «لیسكن الیها»
4- مسائل جنسى را با كنایه بیان كنیم. «تغشّاها»
5 - آمیزش زن و شوهر باید در پنهانى باشد. «تغشّاها»
6- رشد جنین، تدریجى است، تا زن آمادگى داشته باشد. «خفیفاً، أثقلت»
7- تا بار انسان سنگین نشود، متوجّه مسئولیّت خود نمى‏شود. «فلما أثقلت دعوا»
مشكلات، وسیله‏ى توجّه به خدا و پیدایش حالت روحى و معنوى و آماده نمودن دل و وجدان انسان است. مانند زنان باردار كه چون از تقدیر الهى بى‏خبرند دائم در اضطراب به سر مى‏برند و پذیراى هرگونه موعظه و راهنمایى مى‏باشند. 8 - پدر و مادر در سرنوشت فرزند، احساس مسئولیّت مى‏كنند. «دَعَوا»
9- انسان فطرتاً میل به بقاى نسل و فرزند دارد. «آتیتنا»
10- فرزند را از خدا بدانیم، نه از وسائل دیگر یا خودمان. «آتیتنا»
11- آمیزش جنسى تنها براى لذّت و شهوت نیست، بلكه براى بقا و دوام نسل صالح است. «صالحاً»
12- انسان فطرتاً به دنبال صلاح و اصلاح است، نه بى‏تفاوتى وفساد. «آتینا صالحاً» و نفرمود: «آتیتنا ولداً».
13- براى صلاح و تربیت صحیح فرزند، باید پیش از تولّد او اقدام كرد و از خدا استمداد نمود. «فلمّا اثقلت دعوا اللّه ربّهما لئن آتیتنا صالحا»

Copyright 2015 almubin.com