1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 200
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ ۚ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ 200
و هرگاه وسوسه‌ای از شیطان به تو رسد، به خدا پناه بر؛ که او شنونده و داناست!

ترجمه
و اگر از طرف شیطان (و شیطان صفتان) كمترین وسوسه و تحریك و سوءنیّتى به تو رسید، پس به خداوند پناه آور، كه قطعاً او شنوا و داناست.

نکته ها
«نَزغ»، به معناى ورود در كارى به قصد افساد و تحریك است.
در این سوره، از آیه 16 تا 27 داستان وسوسه‏ى شیطان نسبت به حضرت آدم آمده است، در اواخر سوره هم نسبت به وسوسه‏هاى شیطان هشدار مى‏دهد.
در آیه‏ى قبل، دعوت به اعراض از جاهلان بود. پیامبر صلى الله علیه وآله از جبرئیل پرسید: با وجود خشم، چگونه مى‏توان تحمّل كرد؟ این آیه نازل شد. [397] البتّه پناه بردن، تنها با گفتن كلمه‏ى «اعوذ باللّه» نیست، بلكه یك پیوند و ارتباط روحى برقرار كردن و توكّل نمودن و خود را به خدا سپردن است.
گرچه همه‏ى انبیا معصومند، ولى شیاطین از دست‏اندازى و وسوسه حتّى نسبت به آنان هم در نمى‏گذرند. چنانكه این آیه مى‏فرماید: «و امّا ینزغنّك من الشیطان نزغ» یاآیه‏ى «وكذلك جعلنا لكلّ نبىّ عَدواً شیاطین الانس والجن» [398] كه نشان دهنده‏ى مخالفین انبیا از جنّ و انس است. امّا ارزش كار انبیا در همین است كه با وجود غرائز بشرى و وسوسه‏هاى شیطانى، انسان‏هاى صالح و با تقوا و دور از گناهند.
در حقیقت شیطان، با وسوسه‏هاى خود قصد گمراه كردن تمام انسان‏ها را دارد، ولى در برابر مخلصین شكست مى‏خورد. «قال فبعزّتك لاغوینّهم اجمعین الاّ عبادك منهم المخلصین» [399]


397) تفاسیر نمونه و المنار
398) انعام، 112
399) ص ، 82 تا 83

پيام ها
1- فرض گناه و وسوسه، دلالت بر وقوع آن ندارد، تنها هشدار است. («اِمّا»، در قالب شرط است، نه تحقّق. نظیر آیه‏ى «لئن اشركت لیحبطنّ عملك» [400] اگر شرك ورزى، عملت تباه مى‏شود و شرط، دلیل بر وقوع نیست.)
2- وسوسه‏ى شیطان، حتمى است. «ینزغنّك» (با نون تأكید آمده است)
3- وسوسه‏ى شیطان، دائمى است. «ینزغنّك» (فعل مضارع، نشان استمرار است)
4- حتّى از كوچك‏ترین وسوسه‏ى شیطان نیز نباید غافل شد و باید به خدا پناه برد و خود را تحت پوشش او قرار داد. «نزغٌ»
5 - پیامبران معصومند و یكى از راه‏هاى عصمتشان، استمداد و توجّه و پناه بردن به خداست. «فاستعذ»
6- استعاذه واستمداد از خدا، بهترین درمان وسوسه‏هاى شیطانى است. «فاستعذ»
7- انبیا هم نیاز به استعاذه و پناه‏جویى به خدا دارند. «فاستعذ»
8 - هنگام خطر، توجّه و هوشیارى ویژه لازم است. «فاستعذ»
9- چون وسوسه‏هاى شیطانى متفاوت است، استعاذه هم باید به «اللّه» باشد كه جامع همه‏ى صفات نیك و كمالات است. (فرمود: «باللّه»، و نفرمود: «بالغنى»، یا «بالعلیم»، یا صفت دیگر خدا).
10- باید به خدایى پناه برد كه شنوا و داناست و به هر راز و رمزى آگاه است، نه به بت‏ها و خرافات و... «انه سمیع علیم»


400) زمر، 65

Copyright 2015 almubin.com