1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 203
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِم بِآيَةٍ قَالُوا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ مِن رَّبِّي ۚ هَٰذَا بَصَائِرُ مِن رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ 203
هنگامی که (در نزول وحی تاخیر افتد، و) آیه‌ای برای آنان نیاوری، می‌گویند: «چرا خودت (از پیش خود) آن را برنگزیدی؟!» بگو: «من تنها از چیزی پیروی می‌کنم که بر من وحی می‌شود؛ این وسیله بینایی از طرف پروردگارتان، و مایه هدایت و رحمت است برای جمعیّتی که ایمان می‌آورند.

ترجمه
و هرگاه آیه‏اى براى آنان نیاورى (و چند روزى تلاوت وحى قطع شود)، مى‏گویند: چرا آیه‏اى برنگزیدى؟ بگو: من فقط چیزى را پیروى مى‏كنم كه از سوى پروردگارم بر من وحى مى‏شود. این (قرآن) بصیرت‏هایى از سوى پروردگارتان است و براى كسانى كه ایمان آورند، مایه‏ى هدایت و رحمت است.

نکته ها
«اجتباء» از «جبایت»، به معناى جمع كردن آب در حوض است. به حوض نیز «جابیه» مى‏گویند. جمع‏آورى خراج و مالیات را هم «جبایت» مى‏گویند، سپس به جمع‏آورى چیزهاى گزیده شده، «اجتباء» گفته شده است.
و شاید معناى آیه این باشد كه چرا معجزه‏اى را كه از تو درخواست كردیم، برنگزیدى و معجزه‏ى دیگرى آوردى و طبق سلیقه‏ى ما عمل نكردى؟
پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله فرمودند: «اذا أردتُم عیش السعداء و موت الشهداء و النّجاة یوم الحشر و الظلّ یوم الحرور و الهدى یوم الضّلالة فادرسوا القرآن فانّه كلام الرّحمن و حرز من الشیطان و رجحان فى المیزان»، [407] اگر خواهان زندگى سعادتمند و مرگ شهادت‏گونه و نجات و رهایى در روز گرم و سوزان قیامت مى‏باشید، قرآن بیاموزید، زیرا كلام خداوند رحمن و مایه‏ى ایمنى از شیطان و سنگینى میزان در قیامت مى‏باشد. در روایت دیگرى فرمودند: قرآن، كمال دین شماست، هركس از قرآن رویگردان شود، جایگاهش آتش است. «فیه كمال دینكم ما عَدل احدٌ عن القرآن الاّ الى النّار». [408]


407) بحار، ج‏89، ص‏17
408) كافى، ج‏2، ص‏600

پيام ها
1- آیات قرآن، معجزه و نشانه‏ى حقّانیّت رسالت پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله است. «لم تأتهم بآیة»
2- آیات قرآن، گاهى با فاصله زمانى طولانى نازل مى‏شد. «و اذا لم تأتهم بآیة»
3- لازم نیست مُبلّغ، هر روز سخن جدیدى ارائه كند، شاید گاهى سكوت لازم باشد. «لم تأتهم بآیة»
4- كفّار، آیات قرآن را مطالبى برگزیده‏ى پیامبر مى‏پنداشتند كه از این سو و آن سو جمع‏آورى كرده وبه مردم ارائه مى‏دهد، نه آنكه وحى‏الهى باشد. «لولااجتبیتها»
5 - كفّار بهانه‏جو، پیامبر را به خاطر فاصله افتادن در نزول وحى شماتت مى‏كردند. «قالوا لولا اجتبیتها»
6- رهبر آسمانى نباید تحت تأثیر بهانه‏گیرى‏ها و تقاضاهاى نابجا قرار گیرد، بلكه باید پاسخ بهانه‏ها را صریح و قاطع بیان كند. «قل انّما اتّبع...»
7- پیامبر، تنها از سرچشمه‏ى وحى فرمان مى‏گیرد، نه آنكه مطالبى را از پیش خود برگزیده و ارائه دهد. «انّما اتّبع ما یوحى الىّ»
8 - وحى، وسیله‏ى تربیت پیامبر وامّت و لازمه‏ى ربوبیّت خداست. «ربىّ، ربّكم»
9- هدایت‏هاى قرآن، ناب است و ذرّه‏اى با انحراف مخلوط نیست. (بكار بردن كلمه‏ى «هُدى» به جاى «هاد»، نشانه‏ى آن است كه قرآن یكپارچه هدایت است)
10- ارشاد و هدایت باید براساس بصیرت باشد. «بصائر، هُدىً»
11- قرآن، هم كتاب شناخت و بصیرت فكرى است، «بصائر» هم راهنماى ارشاد و حركت عملى. «هُدى» و نتیجه‏ى پیروى از آن، رحمت و بركت در دو جهان است. «و رحمةٌ»
12- گرچه قرآن كتاب هدایت براى عموم است، امّا تنها صاحبان ایمان از این هدایت بهره مى‏برند و كوردلان كه از بصیرت و هدایت الهى دورند، خود را از این رحمت محروم مى‏كنند. «هدى و رحمةٌ لقومٍ یؤمنون»

Copyright 2015 almubin.com