1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 25
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قَالَ فِيهَا تَحْيَوْنَ وَفِيهَا تَمُوتُونَ وَمِنْهَا تُخْرَجُونَ 25
فرمود: «در آن [= زمین‌] زنده می‌شوید؛ و در آن می‌میرید؛ و (در رستاخیز) از آن خارج خواهید شد.»

ترجمه
(خداوند) فرمود: فرود آیید، بعضى از شما دشمن بعض دیگرید و تا مدّتى (معیّن) براى شما در زمین جایگاه و وسیله‏ى بهره‏گیرى خواهد بود.
(او) فرمود: در این زمین زندگى مى‏كنید و در آن مى‏میرید و از آن (براى محاسبه‏ى روز قیامت،) بیرون آورده مى‏شوید.

نکته ها

مخاطبین جمله‏ى «اهبطوا»، یا آدم و حوّا و ابلیس هستند و یا آدم و حوّا و ذریّه آنها. البتّه در یك جا ابلیس به تنهایى مورد خطاب قرار گرفته است، «فاهبط منها» [55] و در جایى دیگر آدم و حوّا، «قال اهبطا منها جمیعاً» [56] كه اگر جایگاه هبوط آنها یكى باشد، ممكن است «اهبطوا» جمع بین آنها باشد.
مراد از «هبوط»، آمدن به زمین است، زیرا بدنبال آن مى‏فرماید:«ولكم فى‏الارض مستقرّ»
گرچه خداوند توبه‏ى آدم و حوّا را پذیرفت، «فتاب علیه» [57] ، ولى اثر وضعى گناه باقى است. اثر وضعى آن ترك اولى‏ و نافرمانى آدم و حوّا، خروج از آن جایگاه بهشتى و هبوط به زمین بود. «اهبطوا»


55) اعراف، 13
56) طه، 123
57) بقره، 37

پيام ها

1- از آثار وضعى خلاف و گناه نمى‏توان گریخت. «قال اهبطوا»
2- گاهى عملكرد والدین، در هبوط و سقوط نسل آنان هم اثر مى‏گذارد. «قال اهبطوا...»
3- بهشت آدم و حوّا، مكانى غیر از زمین وبالاتر وبرتر از آن بود. «اهبطوا»
4- دنیا جایگاه تنازع و تزاحم و تضادّ است و انسان‏ها به خاطر تزاحم منافع و غرائز، با هم درگیر مى‏شوند. «بعضكم لبعض عدوّ»
5 - زندگى دنیوى و بهره‏ورى از آن ابدى نیست. «الى حین»
6- انسان، پس از مرگ دوباره زنده خواهد شد. «منها تخرجون» حضرت آدم از این ناراحت و غمگین بود كه پنداشت دیگر به بهشت و زندگى جاوید نخواهد رسید، خداوند فرمود: پس از زندگى دنیا مى‏تواند به بهشت جاوید برسد.
7- مدّت ونهایت زندگى دنیوى براى بشر معلوم نیست. («حین» نكره آمده است)

Copyright 2015 almubin.com