1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 38
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ فِي النَّارِ ۖ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا ۖ حَتَّىٰ إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ۖ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَٰكِن لَّا تَعْلَمُونَ 38
(خداوند به آنها) می‌گوید: «در صفّ گروه‌های مشابه خود از جنّ و انس در آتش وارد شوید!» هر زمان که گروهی وارد می‌شوند، گروه دیگر را لعن می‌کنند؛ تا همگی با ذلّت در آن قرار گیرند. (در این هنگام) گروه پیروان درباره پیشوایان خود می‌گویند: «خداوندا! اینها بودند که ما را گمراه ساختند؛ پس کیفر آنها را از آتش دو برابر کن! (کیفری برای گمراهیشان، و کیفری بخاطر گمراه ساختن ما.)» می‌فرماید: «برای هر کدام (از شما) عذاب مضاعف است؛ ولی نمی‌دانید! (چرا که پیروان اگر گرد پیشوایان گمراه را نگرفته بودند، قدرتی بر اغوای مردم نداشتند.)»

ترجمه
(خداوند، پس از اعترافشان به كفر در لحظه‏ى مرگ) مى‏فرماید: شما نیز در میان گروه‏هایى از جنّ و انس، كه پیش از شما بوده‏اند، به دوزخ داخل شوید. هرگاه گروهى وارد (جهنّم) شود، گروه هم‏كیش خود را لعن و نفرین كند، تا آنكه همه یكجا در دوزخ بهم رسند. آنگاه گروه متأخّر درباره‏ى گروه قبلى گوید: خدایا! اینان بودند كه ما را گمراه كردند، پس عذابى دو چندان از آتش دوزخ برایشان بیاور (كیفرى براى گمراهى خودشان و كیفرى براى گمراه ساختن ما. خداوند) مى‏فرماید: براى هر كدام، (عذابى) دو برابر است، ولى نمى‏دانید.

نکته ها
از صحنه‏هاى تكان‏دهنده‏ى قیامت، گفتگوى دوزخیان با یكدیگر، به ویژه با سران و بزرگانى است كه سبب جهنّمى شدن آنان شده‏اند. به همین جهت آنجا دوستان بى‏تقوا نیز با هم دشمن مى‏شوند. «الاخلاّء یومئذ بعضهم لبعض عدوٌّ الاّ المتّقین» [95] ، گاهى هم تقاضا مى‏كنند كه عاملان گمراهى خود را ببینند و پایمالشان كنند. «أرِنَا الّذین اضلاّنا من الجنّ و الانس نجعلهما تحت أقدامنا» [96] و گاهى اطاعت از بزرگان را عامل سقوط خویش مى‏دانند. «أطعنا سادتنا و كُبرائنا و اضلّونا السبیلا» [97] امّا انسان داراى اختیار و آزادى عمل است و نمى‏تواند انحراف و خطاى خود را تنها به گردن دیگران اندازد.
امام صادق علیه السلام فرمودند: مراد از رهبران «هؤلاء اضلّونا»، رهبران فاسد و ائمّه‏ى ظلم و جور مى‏باشد. [98]
در قیامت رهبران جور و پیروان آنها، هركدام دو برابر عذاب مى‏شوند، زیرا قرآن در پاسخ تقاضاى منحرفان براى عذاب دو برابر رهبران خود مى‏فرماید: هم رهبران دو برابر كیفر دارند و هم پیروان آنها، «لكلٍ‏ّ ضِعف» رهبران، چون هم خود منحرف شدند و هم دیگران را منحرف كردند، و امّا پیروان آنها نیز براى انحراف خود و براى اینكه با پیروى و حمایت خود به رهبران باطل رونق دادند.


95) زخرف، 67
96) فصّلت، 29
97) احزاب، 67
98) تفسیر نورالثقلین‏

پيام ها
1- در بهشت، كینه و دشمنى نیست، سراسر صلح و صفاست ولى در جهنّم، افراد یكدیگر را لعن و نفرین مى‏كنند. «لَعَنت أختها» چنانكه در آیه 25 سوره‏ى عنكبوت مى‏خوانیم: «یكفر بعضُكم ببعض و یَلعَنُ بعضُكم بعضاً»
2- جنّ نیز مانند انسان، تكلیف دارد و گنهكاران هردو سرنوشتى مشابه دارند و در یك دوزخ قرار مى‏گیرند. «الجنّ والانس فى النار... لعنت اختها»
3- كفّار، یكباره وارد دوزخ نمى‏شوند، بلكه به ترتیب و نوبت. «كلما دخلت»
4- ولایت‏ها، محبّت‏ها و حمایت‏هاى غیر الهى، در قیامت به كینه و نفرین و دشمنى تبدیل مى‏شود. «لعنت اُختها»
5 - در قیامت، همه مى‏كوشند گناه خود را به گردن دیگرى اندازند یا براى خود شریك جرم پیدا كنند. «هؤلاء اضلّونا»
6- گاهى انسان كیفرهایى مى‏بیند كه خود آگاه نیست. «ولكن لا تعلمون»

Copyright 2015 almubin.com