1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 44
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَنَادَىٰ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۖ قَالُوا نَعَمْ ۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ 44
و بهشتیان دوزخیان را صدا می‌زنند که: «آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود، همه را حق یافتیم؛ آیا شما هم آنچه را پروردگارتان به شما وعده داده بود حق یافتید؟!» گفتند: «بله!» در این هنگام، ندادهنده‌ای در میان آنها ندا می‌دهد که: «لعنت خدا بر ستمگران باد!

ترجمه
و اهل بهشت، دوزخیان را صدا زنند كه ما آنچه را پروردگارمان وعده داده بود، حقّ و راست یافتیم (و به آن رسیدیم)، آیا شما وعده‏هاى پروردگارتان را حقّ یافتید؟ (ما در لذّت و نعمتیم، آیا شما هم در رنج و عذابید؟) گویند: آرى. پس منادى میان آنان اعلام كند كه لعنت خدا بر ستمكاران باد.

نکته ها
در اینكه مؤذّنِ قیامت چه كسى مى‏باشد اقوالى بیان شده است، از جمله: خداوند، اسرافیل، جبرئیل، مأموران جهنّم و مأموران بهشت، امّا در روایات شیعه [117] و برخى احادیث اهل‏سنّت (مانند روایات حاكم حَسكانى) مى‏خوانیم كه آن مؤذّن، حضرت على علیه السلام است، همان گونه كه سوره برائت را كه شامل اعلام برائت از مشركین در دنیا بود در مكّه خواند، قرائت قطعنامه‏هاى برائت و لعنت الهى نسبت به مشركان، در آخرت نیز از زبان على علیه السلام خواهد بود. [118] همچنان كه به بهشتیان نیز آن حضرت سلام خواهند داد. [119]
پیامبر صلى الله علیه وآله پس از جنگ بدر، خطاب به كشته مشركان فرمود: «انّا وجدنا ما وعد ربّنا حقّاً فهل وجدتم ما وعد ربّكم حقّاً»، اصحاب سؤال كردند: چگونه با اجسادى كه مرده‏اند تكلّم مى‏كنید؟ حضرت فرمودند: به خدا سوگند! همه‏ى آنان كلام مرا بهتر از شما شنیدند. چنانكه حضرت على علیه السلام نیز كشته‏هاى خوارج را با همین آیه مورد خطاب قرار دادند. [120]


117) تفسیر نورالثقلین‏
118) تفسیر نمونه‏
119) تفسیر اثنى عشرى‏
120) تفسیر اثنى عشرى‏

پيام ها
1- در قیامت، بهشتیان و دوزخیان با یكدیگر گفتگو دارند. «نادى...» بهشت و جهنّم به گونه‏اى است كه بهشتیان پس از استقرار، مى‏توانند از دوزخیان خبر بگیرند.
2- در قیامت مؤمنان و كافران، وعده‏هاى الهى را حقّ و عملى مى‏یابند. «قد وجدنا ما وعدَنا ربُّنا حقّاً»
3- خداوند توسط اهل بهشت، از دوزخیان اعتراف مى‏گیرد، تا شرمندگى و فشار بیشترى بر آنان وارد شود. [121] «قالوا نعم»
4- دادگاه قیامت، با شعار، مرگ بر ستمگران پایان مى‏یابد. «لعنة اللّه على الظالمین»


121) تفسیر المیزان‏

Copyright 2015 almubin.com