1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 53
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا تَأْوِيلَهُ ۚ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبْلُ قَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَاءَ فَيَشْفَعُوا لَنَا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ ۚ قَدْ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ 53
آیا آنها جز انتظار تأویل آیات (و فرا رسیدن تهدیدهای الهی) دارند؟ آن روز که تأویل آنها فرا رسد، (کار از کار گذشته، و پشیمانی سودی ندارد؛ و) کسانی که قبلاً آن را فراموش کرده بودند می‌گویند: «فرستادگان پروردگار ما، حق را آوردند؛ آیا (امروز) شفیعانی برای ما وجود دارند که برای ما شفاعت کنند؟ یا (به ما اجازه داده شود به دنیا) بازگردیم، و اعمالی غیر از آنچه انجام می‌دادیم، انجام دهیم؟!» (ولی) آنها سرمایه وجود خود را از دست داده‌اند؛ و معبودهایی را که به دروغ ساخته بودند، همگی از نظرشان: گم می‌شوند. (نه راه بازگشتی دارند، و نه شفیعانی!)

ترجمه
آیا (كافران،) جز تأویل كتاب (تحقّق تهدیدهاى قرآن)، انتظار دیگرى دارند؟ روزى كه تأویل كتاب (در قیامت و نشانه‏هاى حساب و كتاب) فرارسد، كسانى كه آن روز را از پیش (در دنیا) فراموش كرده بودند، خواهند گفت: همانا رسولان پروردگارمان براى ما حقّ را آوردند، (ولى ما نپذیرفتیم) آیا براى ما شفعانى هست تا شفاعتمان كنند یا (ممكن است) ما به دنیا بازگردانده شویم تا كارى جز آنچه مى‏كردیم انجام دهیم؟ (این حسرت‏ها بى‏فایده است،) قطعاً آنان سرمایه خود را باخته و آنچه به دروغ مى‏ساختند (و بت‏ها را شفیعان خود مى‏پنداشتند)، از كف دادند.

نکته ها
مراد از تأویل در این آیه، به قرینه‏ى جملات بعد، تحقّق تهدیدها و وعده‏هاى الهى در مورد كیفر و پاداش در قیامت است.
در آیه‏ى 43 این سوره، بهشتیان مى‏گفتند: «لقد جاءت رسل ربّنا بالحقّ»، اینجا نیز اهل دوزخ همین اقرار را دارند.
چون آیه‏ى قبل مربوط به نزول «كتاب» است، بعضى مفسّران گفته‏اند: مراد از «نسوه» فراموش كردن كتاب آسمانى است.

پيام ها
1- خداوند در قرآن، منكران را توبیخ مى‏كند كه تا تحقّق تهدیدهاى او را نبینند، ایمان نخواهند آورد. «هل ینظرون...»
2- ناله‏ها، اعتراف‏ها و آرزوها در قیامت، به جایى نمى‏رسد. پس باید در دنیا هشدارهاى قرآن را جدّى بگیریم. «یوم یأتى تأویله یقول...»
3- خسارت بزرگ، فراموش كردن قرآن و قیامت است. «نسوه»
4- قیامت، روز آگاهى و بیدارى است. «قد جاءت رسل ربّنا بالحقّ»
5 - رسالت پیامبران در مسیر تربیت انسان و از شئون ربوبیّت خداوند است. «قد جاءت رسل ربّنا بالحقّ»
6- كافران، دین و آخرت را جدّى نمى‏گیرند، روز قیامت كه متوجّه خطاى خود مى‏شوند، آرزوى برگشت مى‏كنند، ولى این آرزو، بیهوده است. «او نردّ فنعمل» در جاى دیگر مى‏فرماید: آنان اگر هم بازگردند، همان كارها را ادامه مى‏دهند. «ولو ردّوا لعادوا لما نُهوا عنه» [136]
7- شفاعت براى همه نیست. «فهل لنا من شفعاء»
8 - در قیامت، خبرى از جلوه و تأثیر طاغوت‏ها، بت‏ها، ثروت‏ها و قدرت‏ها نیست. «ضلّ عنهم...»


136) انعام، 28

Copyright 2015 almubin.com