1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 206

تفسير 7. الأعراف آية 55
Number of verses: 206
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ 55
پروردگار خود را (آشکارا) از روی تضرّع، و در پنهانی، بخوانید! (و از تجاوز، دست بردارید که) او متجاوزان را دوست نمی‌دارد!

ترجمه
پروردگارتان را با تضرّع و پنهانى بخوانید، قطعاً او تجاوزگران را دوست ندارد.

نکته ها
پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله در سفرى بعضى اصحاب را دیدند كه با فریاد دعا مى‏كنند، حضرت فرمودند: آرام دعا كنید. [141] حضرت زكریّا نیز خداوند را در پنهانى و با اخلاص ندا مى‏كرد. «نادى ربّه نداءً خفیّاً» [142] زیرا نشانه‏ى ادب است چنانكه خداوند به مؤمنان مى‏فرماید: بلندتر از صداى پیامبربا او سخن نگویید. «لاترفعوا اصواتكم فوق صوت النبىّ كجهر بعضكم لبعض» [143] وممكن است صداى بلند در عبادت ونیایش، زمینه‏ساز تظاهر وریا باشد.
تضرّع و ناله در دعا، نشانه‏ى توجّه انسان به كمبودها و نیازهاى خود و عامل شكستن غرور و خودخواهى است. زیرا آنكه خود را قوى و غنى بداند، در برابر هیچ كس ناله و درخواستى ندارد.
امام صادق علیه السلام فرمود: تضرّع در دعا، دستان را به طرف آسمان بلند كردن و دعا نمودن است، [144] پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله نیز چنین دعا مى‏كرد و سلمان فارسى از آن حضرت نقل كرده كه فرمود: خداوند حیا مى‏كند دستى را كه به دعا بلند شود محروم برگرداند. [145]


141) تفاسیر مجمع البیان و كبیر فخررازى‏
142) مریم، 3
143) حجرات، 2
144) كافى، ج‏2، ص‏481
145) تفسیر قرطبى‏

پيام ها
1- پس از خداشناسى، خداپرستى لازم است. «اُدعوا ربّكم» در آیه‏ى قبل، خداشناسى مطرح شد، در این آیه خداپرستى.
2- بهتر است دعا با استمداد از كلمه‏ى «ربّ» و همراه تضرّع و زارى و پنهانى باشد. «اُدعوا ربّكم تضرّعاً و خفیة» دعاى پنهانى از ریا دور و به اخلاص نزدیك‏تر است.
3- دعا وقتى مؤثّر است كه خالصانه و همراه با تضرّع باشد. «تضرّعاً و خفیة»
4- با تمام وجود و با كمال خضوع خدا را بخوانیم وزبانمان نماینده همه‏ى وجود ما باشد. «اُدعوا... تضرّعاً»
5 - گردنكشان و تجاوزكاران، از لطف و محبّت الهى محروم مى‏باشند. «انّه لا یحبّ المعتدین»
6- دعا نكردن، دعاى بى‏تضرّع و دعاى ریائى، از نمونه‏هاى سركشى و تجاوز است. «المعتدین»

Copyright 2015 almubin.com