1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 26

تفسير 88. الغاشية آية 21
Number of verses: 26
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ 21
پس تذکّر ده که تو فقط تذکّر دهنده‌ای!

ترجمه
پس تذكّر بده كه همانا تو تذكّر دهنده‏اى،
و بر آنان سیطره و تسلّطى ندارى (كه به ایمان آوردن مجبورشان كنى).
مگر آن كس كه روى گرداند و كفر پیشه كرد.
كه خداوند او را به بزرگترین عذاب مجازات مى‏كند.
همانا بازگشت آنان به سوى ماست.
آنگاه حسابشان بر ماست.

نکته ها
تذكّر براى اتمام حجت است تا كافران در قیامت نگویند: «لولا ارسلت الینا رسولاً فنتّبع»(27) خدایا! چرا براى ما هشدار دهنده‏اى نفرستادى، كه از او پیروى كنیم. البتّه  جز صاحبان خرد از این تذكّرها پند نمى‏گیرد. «انّما یتذكّر اولوا الالباب»(28)
در سوره قبل (سوره اعلى) خداوند به پیامبرش دستور تذكّر داد و فرمود: تو تذكّر بده كه هر كس خشیت دارد متذكّر مى‏شود و افراد شقى از تذكّر دورى خواهند كرد و به بزرگترین عذاب گرفتار خواهند شد. «یتجنّبها الاشقى الّذى یصلى النّار الكبرى»
در این سوره نیز مى‏فرماید: تو تذكّر بده ولى بدان كه گروهى اعراض خواهند كرد و به عذاب اكبر گرفتار خواهند شد. «الاّ من تولّى و كَفَر فَیُعذّبه اللّه العذاب الاكبر» به هر حال «نار كبرى‏» در سوره اعلى و «عذاب اكبر» در این سوره، كیفر كسانى است كه تذكّرپذیر نیستند و پند و اندرز الهى را پشت گوش مى‏اندازند.
«مُصیطر» از «سطر» و «سیطره» به كسى گفته مى‏شود كه افراد تحت امر خود را به بند مى‏كشد و آنان را در جهتى كه خود مى‏خواهد تنظیم مى‏كند.
امام صادق علیه السلام فرمود: «كلّ امّة یحاسبها امام زمانها و یعرف الائمة اولیائهم و اعدائهم بسیماهم»(29) حساب هر امت به عهده امام زمان آنهاست و امامان، دوستان و دشمنان خود را از سیمایشان مى‏شناسند، همان گونه كه در سوره اعراف چنین آمده است: «و على الاعراف رجال یعرفون كلا بسیماهم»(30)
در زیارت جامعه خطاب به معصومین‏علیهم السلام نیز مى‏خوانیم: «و ایاب الخلق الیكم و حسابهم علیكم»(31) رجوع مردم به سوى شماست و حساب مردم با شماست.
از امام كاظم و امام باقر و امام هادى‏علیهم السلام نیز این معنا نقل شده است.(32)
جمله «الاّ من تولّى و كفر»، استثناء از جمله‏ى «انّما انت مذكّر» است. یعنى اى پیامبر! تو تذكّر دهنده‏اى، جز آن كه كفر ورزد كه تذكّر تو در او اثرى ندارد.
امام باقرعلیه السلام فرمود: مراد از عذاب اكبر، عذاب شدید و ابدى است.(33)


27) طه، 134.
28) رعد، 19.
29) بحار، ج 8، ص‏339.
30) اعراف، 46.
31) مفاتیح الجنان.
32) تفسیر المیزان.
33) تفسیر نورالثقلین.

پيام ها
 1- پیامبر، مأمور به وظیفه است نه نتیجه. «انّما انت مُذكّر» (پیامبرصلى الله علیه وآله براى هدایت مردم اهتمام وحرص داشت و خداوند به او فرمود: وظیفه تو فقط تذكّر است.)
 2- وظیفه پیامبران، تذكّر است نه تسلط و تحمیل عقیده. «لَسْت علیهم بمصیطر»
 3- بى‏اعتنایى مردم، وظیفه را ساقط نمى‏كند. «انما انت مذكّر لَست علیهم بمصیطر»
 4- منشأ كفر، عناد و لجاجت و روى گردانى از حق و حقیقت است. «من تولّى و كفر»
 5 - قهر خدا درجاتى دارد. «العذاب الاكبر»
 6- فرار از قهر الهى براى هیچكس امكان ندارد. «انّ الینا ایابهم»
 7- حسابرسى از سنّت‏هایى است كه خداوند بر خود واجب كرده است. «انّ علینا حسابهم»

Copyright 2015 almubin.com