1. الفاتحة2. البقرة3. آل‏عمران4. النساء5. المائدة6. الانعام7. الاعراف8. الانفال9. التوبة10. یونس11. هود12. یوسف13. الرعد14. ابراهیم15. الحجر16. النحل17. الاسراء18. الكهف19. مریم20. طه21. الانبیاء22. الحج23. المؤمنون24. النور25. الفرقان26. الشعراء27. النمل28. القصص29. لعنكبوت30. الروم31. لقمان32. السجده33. الاحزاب34. سبا35. فاطر36. یس37. الصافات38. ص39. الزمر40. غافر41. فصلت42. الشوری43. لزخرف44. الدخان45. الجاثیة46. الاحقاف47. محمد48. الفتح49. الحجرات50. ق51. الذاریات52. الطور53. النجم54. القمر55. الرحمن56. الواقعة57. لحدید58. المجادلة59. الحشر60. الممتحنة61. الصف62. الجمعة63. المنافقون64. التغابن65. الطلاق66. التحریم67. الملك68. القلم69. الحاقة70. لمعارج71. نوح72. الجن73. المزمل74. المدثر75. القیامة76. الانسان77. المرسلات78. النبا79. النازعات80. عبس81. التكویر82. الانفطار83. لمطففین84. الانشقاق85. البروج86. الطارق87. الاعلی88. الغاشیة89. الفجر90. البلد91. الشمس92. اللیل93. الضحی94. الشرح95. التین96. العلق97. لقدر98. البینة99. الزلزلة100. العادیات101. القارعة102. التكاثر103. العصر104. الهمزة105. الفیل106. قریش107. الماعون108. الكوثر109. الكافرون110. النصر111. المسد112. الاخلاص113. الفلق114. الناس
تعداد آیات: 182
37. الصافات
Number of verses: 182
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا﴿1﴾
سوگند به (فرشتگان) صف‏کشیده (و منظم) [تفسیر]
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا﴿2﴾
و به نهی‏کنندگان و (بازدارندگان)
فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا﴿3﴾
و تلاوت‏کنندگان پیاپی آیات الهی...
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ﴿4﴾
که معبود شما یگانه است;
رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ﴿5﴾
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرقها! [تفسیر]
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ﴿6﴾
ما آسمان نزدیک ( پایین) را با ستارگان آراستیم،
وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَانٍ مَّارِدٍ﴿7﴾
تا آن را از هر شیطان خبیثی حفظ کنیم! [تفسیر]
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ﴿8﴾
آنها نمی‏توانند به (سخنان) فرشتگان عالم بالا گوش فرادهند، (و هرگاه چنین کنند) از هر سو هدف قرارمی‏گیرند!
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ﴿9﴾
آنها به شدت به عقب رانده می‏شوند; و برای آنان مجازاتی دائم است!
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ﴿10﴾
مگر آنها که در لحظه‏ای کوتاه برای استراق سمع به آسمان نزدیک شوند، که «شهاب ثاقب س‏ذللّه آنها را تعقیب می‏کند! [تفسیر]
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍ﴿11﴾
از آنان بپرس: «آیا آفرینش (و معاد) آنان سخت‏تر است یا آفرینش فرشتگان (و آسمانها و زمین)؟! ما آنان را از گل چسبنده‏ای آفریدیم!
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ﴿12﴾
تو از انکارشان تعجب می‏کنی، ولی آنها مسخره می‏کنند!
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ﴿13﴾
و هنگامی که به آنان تذکر داده شود، هرگز متذکر نمی‏شوند!
وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ﴿14﴾
و هنگامی که معجزه‏ای را ببینند، دیگران را نیز به استهزا دعوت‏می‏کنند!
وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ﴿15﴾
و می‏گویند: «این فقط سحری آشکار است! [تفسیر]
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ﴿16﴾
آیا هنگامی که ما مردیم و به خاک و استخوان مبدل شدیم، بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟!
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ﴿17﴾
یا پدران نخستین ما (بازمی‏گردند)؟!»
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَاخِرُونَ﴿18﴾
بگو: «آری، همه شما زنده می‏شوید در حالی که خوار و کوچک خواهید بود!
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ﴿19﴾
تنها یک صیحه عظیم واقع می‏شود، ناگهان همه (از قبرها برمی‏خیزند و) نگاه می‏کنند! [تفسیر]
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ﴿20﴾
و می‏گویند: «ای وای بر ما، این روز جزاست!»
هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ﴿21﴾
(آری) این همان روز جدایی (حق از باطل) است که شما آن را تکذیب می‏کردید!
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ﴿22﴾
(در این هنگام به فرشتگان دستور داده می‏شود:) ظالمان و همردیفانشان و آنچه را می‏پرستیدند...
مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ﴿23﴾
(آری آنچه را) جز خدا می‏پرستیدند جمع کنید و بسوی راه دوزخ هدایتشان کنید!
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ﴿24﴾
آنها را نگهدارید که باید بازپرسی شوند! [تفسیر]
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ﴿25﴾
شما را چه شده که از هم یاری نمی‏طلبید؟!
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ﴿26﴾
ولی آنان در آن روز تسلیم قدرت خداوندند!
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ﴿27﴾
(و در این حال) رو به یکدیگر کرده و از هم می‏پرسند...
قَالُوا إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ﴿28﴾
گروهی (می‏گویند: «شما رهبران گمراهی بودید که به ظاهر) از طریق خیرخواهی و نیکی وارد شدید اما جز فریب چیزی در کارتان نبود)!»
قَالُوا بَل لَّمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ﴿29﴾
(آنها در جواب) می‏گویند: «شما خودتان اهل ایمان نبودید (تقصیر ما چیست)؟! [تفسیر]
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ﴿30﴾
ما هیچ گونه سلطه‏ای بر شما نداشتیم، بلکه شما خود قومی طغیانگر بودید!
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ﴿31﴾
اکنون فرمان پروردگارمان بر همه ما مسلم شده، و همگی از عذاب او می‏چشیم!
فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ﴿32﴾
ما شما را گمراه کردیم، همان گونه که خود گمراه بودیم!
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ﴿33﴾
(آری) همه آنها ( پیشوایان و پیروان گمراه) در آن روز در عذاب الهی مشترکند! [تفسیر]
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ﴿34﴾
ما این گونه با مجرمان رفتار می‏کنیم!
إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ﴿35﴾
چرا که وقتی به آنها گفته می‏شد: «معبودی جز خدا وجود ندارد»، تکبر و سرکشی می‏کردند...
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ﴿36﴾
و پیوسته می‏گفتند: «آیا ما معبودان خود را بخاطر شاعری دیوانه رها کنیم؟!»
بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ﴿37﴾
چنین نیست، او حق را آورده و پیامبران پیشین را تصدیق کرده است!
إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ﴿38﴾
اما شما (مستکبران کوردل) بطور مسلم عذاب دردناک (الهی) را خواهید چشید! [تفسیر]
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿39﴾
و جز به آنچه انجام می‏دادید کیفر داده نمی‏شوید،
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ﴿40﴾
جز بندگان مخلص خدا (که از این کیفرها برکنارند)!
أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ﴿41﴾
برای آنان ( بندگان مخلص) روزی معین و ویژه‏ای است،
فَوَاكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ﴿42﴾
میوه‏ها(ی گوناگون پر ارزش)، و آنها گرامی داشته می‏شوند...
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ﴿43﴾
در باغهای پر نعمت بهشت;
عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَابِلِينَ﴿44﴾
در حالی که بر تختها رو به روی یکدیگر تکیه زده‏اند، [تفسیر]
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ﴿45﴾
و گرداگردشان قدحهای لبریز از شراب طهور را می‏گردانند;
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ﴿46﴾
شرابی سفید و درخشنده، و لذتبخش برای نوشندگان;
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ﴿47﴾
شرابی که نه در آن مایه تباهی عقل است و نه از آن مست می‏شوند!
وَعِندَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ﴿48﴾
و نزد آنها همسرانی زیبا چشم است که جز به شوهران خود عشق نمی‏ورزند.
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ﴿49﴾
گویی از (لطافت و سفیدی) همچون تخم‏مرغهایی هستند که (در زیر بال و پر مرغ) پنهان مانده (و دست انسانی هرگز آن را لمس نکرده است)! [تفسیر]
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ﴿50﴾
(در حالی که آنها غرق گفتگو هستند) بعضی رو به بعضی دیگر کرده می‏پرسند...
قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ﴿51﴾
کسی از آنها می‏گوید: «من همنشینی داشتم...
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ﴿52﴾
که پیوسته می‏گفت: آیا (به راستی) تو این سخن را باور کرده‏ای...
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ﴿53﴾
که وقتی ما مردیم و به خاک و استخوان مبدل شدیم، (بار دیگر) زنده می‏شویم و جزا داده خواهیم شد؟!» [تفسیر]
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ﴿54﴾
(سپس) می‏گوید: «آیا شما می‏توانید از او خبری بگیرید؟»
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ﴿55﴾
اینجاست که نگاهی می‏کند، ناگهان او را در میان دوزخ می‏بیند.
قَالَ تَاللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ﴿56﴾
می‏گوید:«به خدا سوگند نزدیک بود مرا (نیز) به هلاکت بکشانی!
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ﴿57﴾
و اگر نعمت پروردگارم نبود، من نیز از احضارشدگان (در دوزخ) بودم! [تفسیر]
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ﴿58﴾
(سپس به یاران خود می‏گوید: ای دوستان!) آیا ما هرگز نمی‏میریم (و در بهشت جاودانه خواهیم بود)،
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ﴿59﴾
و جز همان مرگ اول، مرگی به سراغ ما نخواهد آمد، و ما هرگز عذاب نخواهیم شد.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ﴿60﴾
راستی این همان پیروزی بزرگ است!
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ﴿61﴾
آری، برای مثل این، باید عمل‏کنندگان عمل کنند! [تفسیر]
أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ﴿62﴾
آیا این (نعمتهای جاویدان بهشتی) بهتر است یا درخت (نفرت‏انگیز) زقوم؟!
إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِّلظَّالِمِينَ﴿63﴾
ما آن را مایه درد و رنج ظالمان قرار دادیم!
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ﴿64﴾
آن درختی است که از قعر جهنم می‏روید! [تفسیر]
طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ﴿65﴾
شکوفه آن مانند سرهای شیاطین است!
فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ﴿66﴾
آنها ( مجرمان) از آن می‏خورند و شکمها را از آن پر می‏کنند!
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ﴿67﴾
سپس روی آن آب داغ متعفنی می‏نوشند!
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ﴿68﴾
سپس بازگشت آنها به سوی جهنم است! [تفسیر]
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ﴿69﴾
چرا که آنها پدران خود را گمراه یافتند،
فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ﴿70﴾
با این حال به سرعت بدنبال آنان کشانده می‏شوند!
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ﴿71﴾
و قبل از آنها بیشتر پیشینیان (نیز) گمراه شدند!
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ﴿72﴾
ما در میان آنها انذارکنندگانی فرستادیم،
فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنذَرِينَ﴿73﴾
ولی بنگر عاقبت انذارشوندگان چگونه بود!
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ﴿74﴾
مگر بندگان مخلص خدا! [تفسیر]
وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ﴿75﴾
و نوح، ما را خواند (و ما دعای او را اجابت کردیم); و چه خوب اجابت کننده‏ای هستیم!
وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ﴿76﴾
و او و خاندانش را از اندوه بزرگ رهایی بخشیدیم،
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ﴿77﴾
و فرزندانش را همان بازماندگان (روی زمین) قرار دادیم،
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ﴿78﴾
و نام نیک او را در میان امتهای بعد باقی نهادیم.
سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ﴿79﴾
سلام بر نوح در میان جهانیان باد!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ﴿80﴾
ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‏دهیم!
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ﴿81﴾
چرا که او از بندگان باایمان ما بود!
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ﴿82﴾
سپس دیگران ( دشمنان او) را غرق کردیم! [تفسیر]
وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ﴿83﴾
و از پیروان او ابراهیم بود;
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ﴿84﴾
(به خاطر بیاور) هنگامی را که با قلب سلیم به پیشگاه پروردگارش آمد;
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ﴿85﴾
هنگامی که به پدر و قومش گفت: «اینها چیست که می‏پرستید؟!
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ﴿86﴾
آیا غیر از خدا به سراغ این معبودان دروغین می‏روید؟!
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ﴿87﴾
شما درباره پروردگار عالمیان چه گمان می‏برید؟! [تفسیر]
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ﴿88﴾
(سپس) نگاهی به ستارگان افکند...
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ﴿89﴾
و گفت: «من بیمارم (و با شما به مراسم جشن نمی‏آیم)!»
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ﴿90﴾
آنها از او روی برتافته و به او پشت کردند (و بسرعت دور شدند.)
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ﴿91﴾
(او وارد بتخانه شد) مخفیانه نگاهی به معبودانشان کرد و از روی تمسخر گفت: «چرا (از این غذاها) نمی‏خورید؟!
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ﴿92﴾
(اصلا) چرا سخن نمی‏گویید؟!» [تفسیر]
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ﴿93﴾
سپس بسوی آنها رفت و ضربه‏ای محکم با دست راست بر پیکر آنها فرود آورد (و جز بت بزرگ، همه را درهم شکست).
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ﴿94﴾
آنها با سرعت به او روی آوردند.
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ﴿95﴾
گفت: «آیا چیزی را می‏پرستید که با دست خود می‏تراشید؟!
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ﴿96﴾
با اینکه خداوند هم شما را آفریده و هم بتهایی که می‏سازید!»
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ﴿97﴾
(بت‏پرستان) گفتند: «بنای مرتفعی برای او بسازید و او را در جهنمی از آتش بیفکنید!»
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ﴿98﴾
آنها طرحی برای نابودی ابراهیم ریخته بودند، ولی ما آنان را پست و مغلوب ساختیم! [تفسیر]
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ﴿99﴾
(او از این مهلکه بسلامت بیرون آمد) و گفت: «من به سوی پروردگارم می‏روم، او مرا هدایت خواهد کرد!
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ﴿100﴾
پروردگارا! به من از صالحان ( فرزندان صالح) ببخش!»
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ﴿101﴾
ما او ( ابراهیم) را به نوجوانی بردبار و صبور بشارت دادیم!
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِن شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ﴿102﴾
هنگامی که با او به مقام سعی و کوشش رسید، گفت: «پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح می‏کنم، نظر تو چیست؟» گفت‏«پدرم! هر چه دستور داری اجرا کن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت!» [تفسیر]
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ﴿103﴾
هنگامی که هر دو تسلیم شدند و ابراهیم جبین او را بر خاک نهاد...
وَنَادَيْنَاهُ أَن يَا إِبْرَاهِيمُ﴿104﴾
او را ندا دادیم که: «ای ابراهیم!
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ﴿105﴾
آن رؤیا را تحقق بخشیدی (و به ماموریت خود عمل کردی)!» ما این گونه، نیکوکاران را جزا می‏دهیم!
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ﴿106﴾
این مسلما همان امتحان آشکار است! [تفسیر]
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ﴿107﴾
ما ذبح عظیمی را فدای او کردیم،
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ﴿108﴾
و نام نیک او را در امتهای بعد باقی نهادیم!
سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ﴿109﴾
سلام بر ابراهیم!
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ﴿110﴾
این گونه نیکوکاران را پاداش می‏دهیم!
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ﴿111﴾
او از بندگان باایمان ما است!
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ﴿112﴾
ما او را به اسحاق -پیامبری از شایستگان- بشارت دادیم!
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ مُبِينٌ﴿113﴾
ما به او و اسحاق برکت دادیم; و از دودمان آن دو، افرادی بودند نیکوکار و افرادی آشکارا به خود ستم کردند! [تفسیر]
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ﴿114﴾
ما به موسی و هارون نعمت بخشیدیم!
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ﴿115﴾
و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم!
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ﴿116﴾
و آنها را یاری کردیم تا بر دشمنان خود پیروز شدند!
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ﴿117﴾
ما به آن دو، کتاب روشنگر دادیم،
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ﴿118﴾
و آن دو را به راه راست هدایت نمودیم!
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ﴿119﴾
و نام نیکشان را در اقوام بعد باقی گذاردیم! [تفسیر]
سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ﴿120﴾
سلام بر موسی و هارون!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ﴿121﴾
ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‏دهیم!
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ﴿122﴾
آن دو از بندگان مؤمن ما بودند! [تفسیر]
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ﴿123﴾
و الیاس از رسولان (ما) بود!
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ﴿124﴾
به خاطر بیاور هنگامی را که به قومش گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‏کنید؟!
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ﴿125﴾
آیا بت «بعل‏» را می‏خوانید و بهترین آفریدگارها را رها می‏سازید؟!
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ﴿126﴾
خدایی که پروردگار شما و پروردگار نیاکان شماست!»
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ﴿127﴾
اما آنها او را تکذیب کردند; ولی به یقین همگی (در دادگاه عدل الهی) احضار می‏شوند!
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ﴿128﴾
مگر بندگان مخلص خدا!
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ﴿129﴾
ما نام نیک او را در میان امتهای بعد باقی گذاردیم! [تفسیر]
سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ﴿130﴾
سلام بر الیاسین!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ﴿131﴾
ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‏دهیم!
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ﴿132﴾
او از بندگان مؤمن ما است! [تفسیر]
وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِينَ﴿133﴾
و لوط از رسولان (ما) است!
إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ﴿134﴾
و به خاطر بیاور زمانی را که او و خاندانش را همگی نجات دادیم،
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ﴿135﴾
مگر پیرزنی که از بازماندگان بود (و به سرنوشت آنان گرفتار شد)!
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ﴿136﴾
سپس بقیه را نابود کردیم!
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ﴿137﴾
و شما پیوسته صبحگاهان از کنار (ویرانه‏های شهرهای) آنها می‏گذرید...
وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ﴿138﴾
و (همچنین) شبانگاه; آیا نمی‏اندیشید؟! [تفسیر]
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ﴿139﴾
و یونس از رسولان (ما) است!
إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ﴿140﴾
به خاطر بیاور زمانی را که به سوی کشتی پر (از جمعیت و بار) فرار کرد.
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ﴿141﴾
و با آنها قرعه افکند، (و قرعه به نام او افتاد و) مغلوب شد!
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ﴿142﴾
(او را به دریا افکندند) و ماهی عظیمی او را بلعید، در حالی که مستحق سرزنش بود!
فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ﴿143﴾
و اگر او از تسبیح‏کنندگان نبود...
لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ﴿144﴾
تا روز قیامت در شکم ماهی می‏ماند! [تفسیر]
فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ﴿145﴾
(به هر حال ما او را رهایی بخشیدیم و) او را در یک سرزمین خشک خالی از گیاه افکندیم در حالی که بیمار بود!
وَأَنبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ﴿146﴾
و بوته کدوئی بر او رویاندیم (تا در سایه برگهای پهن و مرطوبش آرامش یابد)!
وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ﴿147﴾
و او را به سوی جمعیت یکصد هزار نفری -یا بیشتر- فرستادیم!
فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ﴿148﴾
آنها ایمان آوردند، از این رو تا مدت معلومی آنان را از مواهب زندگی بهره‏مند ساختیم! [تفسیر]
فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ﴿149﴾
از آنان بپرس: آیا پروردگارت دخترانی دارد و پسران از آن آنهاست؟!
أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ﴿150﴾
آیا ما فرشتگان را مؤنث آفریدیم و آنها ناظر بودند؟!
أَلَا إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ﴿151﴾
دانید آنها با این تهمت بزرگشان می‏گویند:
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ﴿152﴾
«خداوند فرزند آورده!» ولی آنها به یقین دروغ می‏گویند!
أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ﴿153﴾
آیا دختران را بر پسران ترجیح داده است؟!
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ﴿154﴾
شما را چه شده است؟! چگونه حکم می‏کنید؟! (هیچ می‏فهمید چه می‏گویید؟!)
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿155﴾
آیا متذکر نمی‏شوید؟!
أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُّبِينٌ﴿156﴾
یا شما دلیل روشنی در این باره دارید؟
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ﴿157﴾
کتابتان را بیاورید اگر راست می‏گویید! [تفسیر]
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ﴿158﴾
آنها ( مشرکان) میان او ( خداوند) و جن، (خویشاوندی و) نسبتی قائل شدند; در حالی که جنیان بخوبی می‏دانند که این بت‏پرستان در دادگاه الهی احضار می‏شوند!
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿159﴾
منزه است خداوند از آنچه توصیف می‏کنند،
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ﴿160﴾
مگر بندگان مخلص خدا!
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ﴿161﴾
شما و آنچه را پرستش می‏کنید،
مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ﴿162﴾
هرگز نمی‏توانید کسی را (با آن) فریب دهید،
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ﴿163﴾
مگر آنها که در آتش دوزخ وارد می‏شوند! [تفسیر]
وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ﴿164﴾
و هیچ یک از ما نیست جز آنکه مقام معلومی دارد;
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ﴿165﴾
و ما همگی (برای اطاعت فرمان خداوند) به صف ایستاده‏ایم;
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ﴿166﴾
و ما همه تسبیح‏گوی او هستیم! [تفسیر]
وَإِن كَانُوا لَيَقُولُونَ﴿167﴾
آنها پیوسته می‏گفتند:
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْأَوَّلِينَ﴿168﴾
«اگر یکی از کتابهای پیشینیان نزد ما بود،
لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ﴿169﴾
به یقین، ما بندگان مخلص خدا بودیم!»
فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ﴿170﴾
(اما هنگامی که این کتاب بزرگ آسمانی بر آنها نازل شد،) به آن کافر شدند; ولی بزودی (نتیجه کار خود را) خواهند دانست! [تفسیر]
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ﴿171﴾
وعده قطعی ما برای بندگان فرستاده ما از پیش مسلم شده...
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ﴿172﴾
که آنان یاری شدگانند،
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ﴿173﴾
و لشکر ما پیروزند! [تفسیر]
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ﴿174﴾
از آنها ( کافران) روی بگردان تا زمان معینی (که فرمان جهاد فرارسد)!
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ﴿175﴾
و وضع آنها را بنگر (چه بی‏محتواست) اما بزودی (نتیجه اعمال خود را) می‏بینند!
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ﴿176﴾
آیا آنها برای عذاب ما شتاب می‏کنند؟!
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِينَ﴿177﴾
اما هنگامی که عذاب ما در آستانه خانه‏هایشان فرود آید، انذارشدگان صبحگاه بدی خواهند داشت!
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ﴿178﴾
از آنان روی بگردان تا زمان معینی!
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ﴿179﴾
و وضع کارشان را ببین; آنها نیز به زودی (نتیجه اعمال خود را) می‏بینند!
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿180﴾
منزه است پروردگار تو، پروردگار عزت (و قدرت) از آنچه آنان توصیف می‏کنند.
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ﴿181﴾
و سلام بر رسولان!
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴿182﴾
ج832حمد و ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است! [تفسیر]
2012 almubin.com | Users online: 41