الذاریات . 51

1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل‏عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الانعام 7. الاعراف 8. الانفال 9. التوبة 10. یونس 11. هود 12. یوسف 13. الرعد 14. ابراهیم 15. الحجر 16. النحل 17. الاسراء 18. الكهف 19. مریم 20. طه 21. الانبیاء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. لعنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجده 33. الاحزاب 34. سبا 35. فاطر 36. یس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشوری 43. لزخرف 44. الدخان 45. الجاثیة 46. الاحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاریات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. لحدید 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحریم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. لمعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القیامة 76. الانسان 77. المرسلات 78. النبا 79. النازعات 80. عبس 81. التكویر 82. الانفطار 83. لمطففین 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الاعلی 88. الغاشیة 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. اللیل 93. الضحی 94. الشرح 95. التین 96. العلق 97. لقدر 98. البینة 99. الزلزلة 100. العادیات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفیل 106. قریش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الاخلاص 113. الفلق 114. الناس

تعداد آیات: 60

51. الذاریات

Number of verses: 60

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم

وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا﴿1﴾

سوگند به بادهایی که (ابرها را) به حرکت درمی‏آورند، [تفسیر]

فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا﴿2﴾

سوگند به آن ابرها که بار سنگینی (از باران را) با خود حمل می‏کنند،

فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا﴿3﴾

و سوگند به کشتیهایی که به آسانی به حرکت درمی‏آیند،

فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا﴿4﴾

و سوگند به فرشتگانی که کارها را تقسیم می‏کنند،

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ﴿5﴾

(آری سوگند به همه اینها) که آنچه به شما وعده شده قطعا راست است;

وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ﴿6﴾

و بی‏شک (رستاخیز) و جزای اعمال واقع‏شدنی است! [تفسیر]

وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ﴿7﴾

قسم به آسمان که دارای چین و شکنهای زیباست،

إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ﴿8﴾

که شما (درباره قیامت) در گفتاری مختلف و گوناگونید!

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ﴿9﴾

(تنها) کسی از ایمان به آن منحرف می‏شود که از قبول حق سرباز می‏زند!

قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ﴿10﴾

کشته باد دروغگویان (و مرگ بر آنها)!

الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ﴿11﴾

همانها که در جهل و غفلت فرو رفته‏اند، [تفسیر]

يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ﴿12﴾

و پیوسته سؤال می‏کنند: «روز جزا چه موقع است؟!»

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ﴿13﴾

(آری) همان روزی است که آنها را بر آتش می‏سوزانند!

ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ﴿14﴾

(و گفته می‏شود:) بچشید عذاب خود را، این همان چیزی است که برای آن شتاب داشتید! [تفسیر]

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ﴿15﴾

به یقین، پرهیزگاران در باغهای بهشت و در میان چشمه‏ها قرار دارند،

آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ﴿16﴾

و آنچه پروردگارشان به آنها بخشیده دریافت می‏دارند، زیرا پیش از آن (در سرای دنیا) از نیکوکاران بودند!

كَانُوا قَلِيلًا مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ﴿17﴾

آنها کمی از شب را می‏خوابیدند،

وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ﴿18﴾

و در سحرگاهان استغفار می‏کردند،

وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ﴿19﴾

و در اموال آنها حقی برای سائل و محروم بود! [تفسیر]

وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ﴿20﴾

و در زمین آیاتی برای جویندگان یقین است،

وَفِي أَنفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ﴿21﴾

و در وجود خود شما (نیز آیاتی است); آیا نمی‏بینید؟!

وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ﴿22﴾

و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‏شود!

فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ﴿23﴾

سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این مطلب حق است همان گونه که شما سخن می‏گویید! [تفسیر]

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ﴿24﴾

آیا خبر مهمانهای بزرگوار ابراهیم به تو رسیده است؟

إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ﴿25﴾

در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام بر تو!» او گفت: «سلام بر شما که جمعیتی ناشناخته‏اید!»

فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ﴿26﴾

سپس پنهانی به سوی خانواده خود رفت و گوساله فربه (و بریان شده‏ای را برای آنها) آورد،

فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ﴿27﴾

و نزدیک آنها گذارد، (ولی با تعجب دید دست بسوی غذا نمی‏برند) گفت: «آیا شما غذا نمی‏خورید؟!» [تفسیر]

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ﴿28﴾

و از آنها احساس وحشت کرد، گفتند: «نترس (ما رسولان و فرشتگان پروردگار توایم)!» و او را بشارت به تولد پسری دانا دادند.

فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ﴿29﴾

در این هنگام همسرش جلو آمد در حالی که (از خوشحالی و تعجب) فریاد می‏کشید به صورت خود زد و گفت: «(آیا پسری خواهم آورد در حالی که) پیرزنی نازا هستم؟!»

قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ﴿30﴾

گفتند: «پروردگارت چنین گفته است، و او حکیم و داناست!» [تفسیر]

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ﴿31﴾

(ابراهیم) گفت: «ماموریت شما چیست ای فرستادگان (خدا)؟»

قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ﴿32﴾

گفتند: «ما به سوی قوم مجرمی فرستاده شده‏ایم...

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ﴿33﴾

تا بارانی از «سنگ - گل‏» بر آنها بفرستیم;

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ﴿34﴾

سنگهایی که از ناحیه پروردگارت برای اسرافکاران نشان گذاشته شده است!»

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ﴿35﴾

ما مؤمنانی را که در آن شهرها(ی قوم لوط) زندگی می‏کردند (قبل از نزول عذاب) خارج کردیم،

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِينَ﴿36﴾

ولی جز یک خانواده باایمان در تمام آنها نیافتیم!

وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ﴿37﴾

و در آن (شهرهای بلا دیده) نشانه‏ای روشن برای کسانی که از عذاب دردناک می‏ترسند به جای گذاردیم. [تفسیر]

وَفِي مُوسَىٰ إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ﴿38﴾

و در (زندگی) موسی نیز (نشانه و درس عبرتی بود) هنگامی که او را با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم;

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ﴿39﴾

اما او با تمام وجودش از وی روی برتافت و گفت: «این مرد یا ساحر است یا دیوانه!»

فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ﴿40﴾

از این رو ما او و لشکریانش را گرفتیم و به دریا افکندیم در حالی که در خور سرزنش‏بود! [تفسیر]

وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ﴿41﴾

و (همچنین) در سرگذشت «عاد» (آیتی است) در آن هنگام که تندبادی بی‏باران بر آنها فرستادیم،

مَا تَذَرُ مِن شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ﴿42﴾

که بر هیچ چیز نمی‏گذشت مگر اینکه آن را همچون استخوانهای پوسیده می‏ساخت. [تفسیر]

وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّىٰ حِينٍ﴿43﴾

و نیز در سرگذشت قوم «ثمود» عبرتی است در آن هنگام که به آنان گفته شد: «مدتی کوتاه بهره‏مند باشید (و سپس منتظر عذاب)!»

فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ﴿44﴾

آنها از فرمان پروردگارشان سرباز زدند، و صاعقه آنان را فراگرفت در حالی که (خیره خیره) نگاه می‏کردند (بی‏آنکه قدرت دفاع داشته باشند)!

فَمَا اسْتَطَاعُوا مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنتَصِرِينَ﴿45﴾

چنان بر زمین افتادند که توان برخاستن نداشتند و نتوانستند از کسی یاری طلبند!

وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ﴿46﴾

همچنین قوم نوح را پیش از آنها هلاک کردیم، چرا که قوم فاسقی بودند! [تفسیر]

وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ﴿47﴾

و ما آسمان را با قدرت بنا کردیم، و همواره آن را وسعت می‏بخشیم!

وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ﴿48﴾

و زمین را گستردیم، و چه خوب گستراننده‏ای هستیم!

وَمِن كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ﴿49﴾

و از هر چیز دو جفت آفریدیم، شاید متذکر شوید! [تفسیر]

فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ﴿50﴾

پس به سوی خدا بگریزید، که من از سوی او برای شما بیم‏دهنده‏ای آشکارم!

وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۖ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ﴿51﴾

و با خدا معبود دیگری قرار ندهید، که من برای شما از سوی او بیم‏دهنده‏ای آشکارم! [تفسیر]

كَذَٰلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ﴿52﴾

این گونه است که هیچ پیامبری قبل از اینها بسوی قومی فرستاده نشد مگر اینکه گفتند: س‏خ‏للّهاو ساحر است یا دیوانه!»

أَتَوَاصَوْا بِهِ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ﴿53﴾

آیا یکدیگر را به آن سفارش می‏کردند (که همه چنین تهمتی بزنند)؟! نه، بلکه آنها قومی طغیانگرند.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنتَ بِمَلُومٍ﴿54﴾

حال که چنین است از آنها روی بگردان که هرگز در خور ملامت نخواهی بود;

وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ﴿55﴾

و پیوسته تذکر ده، زیرا تذکر مؤمنان را سود می‏بخشد. [تفسیر]

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ﴿56﴾

من جن و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند (و از این راه تکامل یابند و به من نزدیک شوند)!

مَا أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ﴿57﴾

هرگز از آنها روزی نمی‏خواهم، و نمی‏خواهم مرا اطعام کنند!

إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ﴿58﴾

خداوند روزی‏دهنده و صاحب قوت و قدرت است! [تفسیر]

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ﴿59﴾

و برای کسانی که ستم کردند، سهم بزرگی از عذاب است همانند سهم یارانشان (از اقوام ستمگر پیشین); بنابر این عجله نکنند!

فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ﴿60﴾

پس وای بر کسانی که کافر شدند از روزی که به آنها وعده داده می‏شود! [تفسیر]