1. الفاتحة2. البقرة3. آل‏عمران4. النساء5. المائدة6. الانعام7. الاعراف8. الانفال9. التوبة10. یونس11. هود12. یوسف13. الرعد14. ابراهیم15. الحجر16. النحل17. الاسراء18. الكهف19. مریم20. طه21. الانبیاء22. الحج23. المؤمنون24. النور25. الفرقان26. الشعراء27. النمل28. القصص29. لعنكبوت30. الروم31. لقمان32. السجده33. الاحزاب34. سبا35. فاطر36. یس37. الصافات38. ص39. الزمر40. غافر41. فصلت42. الشوری43. لزخرف44. الدخان45. الجاثیة46. الاحقاف47. محمد48. الفتح49. الحجرات50. ق51. الذاریات52. الطور53. النجم54. القمر55. الرحمن56. الواقعة57. لحدید58. المجادلة59. الحشر60. الممتحنة61. الصف62. الجمعة63. المنافقون64. التغابن65. الطلاق66. التحریم67. الملك68. القلم69. الحاقة70. لمعارج71. نوح72. الجن73. المزمل74. المدثر75. القیامة76. الانسان77. المرسلات78. النبا79. النازعات80. عبس81. التكویر82. الانفطار83. لمطففین84. الانشقاق85. البروج86. الطارق87. الاعلی88. الغاشیة89. الفجر90. البلد91. الشمس92. اللیل93. الضحی94. الشرح95. التین96. العلق97. لقدر98. البینة99. الزلزلة100. العادیات101. القارعة102. التكاثر103. العصر104. الهمزة105. الفیل106. قریش107. الماعون108. الكوثر109. الكافرون110. النصر111. المسد112. الاخلاص113. الفلق114. الناس
تعداد آیات: 96
56. الواقعة
Number of verses: 96
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ﴿1﴾
هنگامی که واقعه عظیم (قیامت) واقع شود، [تفسیر]
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ﴿2﴾
هیچ کس نمی‏تواند آن را انکار کند!
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ﴿3﴾
(این واقعه) گروهی را پایین می‏آورد و گروهی را بالا می‏برد!
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا﴿4﴾
در آن هنگام که زمین بشدت به لرزه درمی‏آید،
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا﴿5﴾
و کوه‏ها در هم کوبیده می‏شود،
فَكَانَتْ هَبَاءً مُّنبَثًّا﴿6﴾
و بصورت غبار پراکنده درمی‏آید، [تفسیر]
وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً﴿7﴾
و شما سه گروه خواهید بود!
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ﴿8﴾
(نخست) سعادتمندان و خجستگان (هستند); چه سعادتمندان و خجستگانی!
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ﴿9﴾
گروه دیگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانی!
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ﴿10﴾
و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند،
أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ﴿11﴾
آنها مقربانند!
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ﴿12﴾
در باغهای پرنعمت بهشت (جای دارند)!
ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ﴿13﴾
گروه زیادی (از آنها) از امتهای نخستینند،
وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ﴿14﴾
و اندکی از امت آخرین!
عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ﴿15﴾
آنها ( مقربان) بر تختهایی که صف‏کشیده و به هم پیوسته است قراردارند،
مُّتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ﴿16﴾
در حالی که بر آن تکیه زده و رو به روی یکدیگرند! [تفسیر]
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ﴿17﴾
نوجوانانی جاودان (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنان می‏گردند،
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ﴿18﴾
با قدحها و کوزه‏ها و جامهایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)!
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ﴿19﴾
اما شرابی که از آن درد سر نمی‏گیرند و نه مست می‏شوند!
وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ﴿20﴾
و میوه‏هایی از هر نوع که انتخاب کنند،
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ﴿21﴾
و گوشت پرنده از هر نوع که مایل باشند!
وَحُورٌ عِينٌ﴿22﴾
و همسرانی از حور العین دارند،
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ﴿23﴾
همچون مروارید در صدف پنهان!
جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ﴿24﴾
اینها پاداشی است در برابر اعمالی که انجام می‏دادند! [تفسیر]
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا﴿25﴾
در آن (باغهای بهشتی) نه لغو و بیهوده‏ای می‏شنوند نه سخنان گناه آلود;
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا﴿26﴾
تنها چیزی که می‏شنوند «سلام‏» است «سلام‏»! [تفسیر]
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ﴿27﴾
و اصحاب یمین و خجستگان، چه اصحاب یمین و خجستگانی!
فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ﴿28﴾
آنها در سایه درختان «سدر» بی‏خار قرار دارند،
وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ﴿29﴾
و در سایه درخت «طلح‏» پربرگ ( درختی خوشرنگ و خوشبو)،
وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ﴿30﴾
و سایه کشیده و گسترده،
وَمَاءٍ مَّسْكُوبٍ﴿31﴾
و در کنار آبشارها،
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ﴿32﴾
و میوه‏های فراوان،
لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ﴿33﴾
که هرگز قطع و ممنوع نمی‏شود،
وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ﴿34﴾
و همسرانی بلندمرتبه!
إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاءً﴿35﴾
ما آنها را آفرینش نوینی بخشیدیم،
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا﴿36﴾
و همه را دوشیزه قرار دادیم،
عُرُبًا أَتْرَابًا﴿37﴾
زنانی که تنها به همسرشان عشق می‏ورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند!
لِّأَصْحَابِ الْيَمِينِ﴿38﴾
اینها همه برای اصحاب یمین است،
ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ﴿39﴾
که گروهی از امتهای نخستینند،
وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِينَ﴿40﴾
و گروهی از امتهای آخرین! [تفسیر]
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ﴿41﴾
و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالی (که نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده می‏شود)!
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ﴿42﴾
آنها در میان بادهای کشنده و آب سوزان قرار دارند،
وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ﴿43﴾
و در سایه دودهای متراکم و آتشزا!
لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ﴿44﴾
سایه‏ای که نه خنک است و نه آرامبخش!
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ﴿45﴾
آنها پیش از این (در عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند،
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِيمِ﴿46﴾
و بر گناهان بزرگ اصرار می‏ورزیدند،
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ﴿47﴾
و می‏گفتند: «هنگامی که ما مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟!
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ﴿48﴾
یا نیاکان نخستین ما (برانگیخته می‏شوند)؟!» [تفسیر]
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ﴿49﴾
بگو: «اولین و آخرین،
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ﴿50﴾
همگی در موعد روز معینی گردآوری می‏شوند، [تفسیر]
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ﴿51﴾
سپس شما ای گمراهان تکذیب‏کننده!
لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ﴿52﴾
قطعا از درخت زقوم می‏خورید،
فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ﴿53﴾
و شکمها را از آن پر می‏کنید،
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ﴿54﴾
و روی آن از آب سوزان می‏نوشید،
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ﴿55﴾
و همچون شتران مبتلا به بیماری عطش، از آن می‏آشامید!
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ﴿56﴾
این است وسیله پذیرایی از آنها در قیامت! [تفسیر]
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ﴿57﴾
»ما شما را آفریدیم; پس چرا (آفرینش مجدد را) تصدیق نمی‏کنید؟!
أَفَرَأَيْتُم مَّا تُمْنُونَ﴿58﴾
آیا از نطفه‏ای که در رحم می‏ریزید آگاهید؟!
أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ﴿59﴾
آیا شما آن را (در دوران جنینی) آفرینش (پی در پی) می‏دهید یا ما آفریدگاریم؟!
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ﴿60﴾
ما در میان شما مرگ را مقدر ساختیم; و هرگز کسی بر ما پیشی نمی‏گیرد! [تفسیر]
عَلَىٰ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ﴿61﴾
تا گروهی را به جای گروه دیگری بیاوریم و شما را در جهانی که نمی‏دانید آفرینش تازه‏ای بخشیم!
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ﴿62﴾
شما عالم نخستین را دانستید; چگونه متذکر نمی‏شوید (که جهانی بعد از آن است)؟! [تفسیر]
أَفَرَأَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ﴿63﴾
آیا هیچ درباره آنچه کشت می‏کنید اندیشیده‏اید؟!
أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ﴿64﴾
آیا شما آن را می‏رویانید یا ما می‏رویانیم؟!
لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ﴿65﴾
هرگاه بخواهیم آن را مبدل به کاه در هم کوبیده می‏کنیم که تعجب کنید!
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ﴿66﴾
(بگونه‏ای که بگویید:) براستی ما زیان کرده‏ایم،
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ﴿67﴾
بلکه ما بکلی محرومیم! [تفسیر]
أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ﴿68﴾
آیا به آبی که می‏نوشید اندیشیده‏اید؟!
أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ﴿69﴾
آیا شما آن را از ابر نازل کرده‏اید یا ما نازل می‏کنیم؟!
لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ﴿70﴾
هرگاه بخواهیم، این آب گوارا را تلخ و شور قرار می‏دهیم; پس چرا شکر نمی‏کنید؟! [تفسیر]
أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ﴿71﴾
آیا درباره آتشی که می‏افروزید فکر کرده‏اید؟!
أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِئُونَ﴿72﴾
آیا شما درخت آن را آفریده‏اید یا ما آفریده‏ایم؟!
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِّلْمُقْوِينَ﴿73﴾
ما آن را وسیله یادآوری (برای همگان)و وسیله زندگی برای مسافران قرار داده‏ایم!
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ﴿74﴾
حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را پاک و منزه بشمار)! [تفسیر]
فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ﴿75﴾
سوگند به جایگاه ستارگان (و محل طلوع و غروب آنها)!
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ﴿76﴾
و این سوگندی است بسیار بزرگ، اگر بدانید! [تفسیر]
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ﴿77﴾
که آن، قرآن کریمی است،
فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ﴿78﴾
که در کتاب محفوظی جای دارد،
لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ﴿79﴾
و جز پاکان نمی‏توانند به آن دست زنند ( دست یابند).
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ﴿80﴾
آن از سوی پروردگار عالمیان نازل شده; [تفسیر]
أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ﴿81﴾
آیا این سخن را ( این قرآن را با اوصافی که گفته شد) سست و کوچک می‏شمرید،
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ﴿82﴾
و به جای شکر روزیهایی که به شما داده شده آن را تکذیب می‏کنید؟! [تفسیر]
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ﴿83﴾
پس چرا هنگامی که جان به گلوگاه می‏رسد (توانایی بازگرداندن آن را ندارید)؟!
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ﴿84﴾
و شما در این حال نظاره می‏کنید (و کاری از دستتان ساخته نیست);
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ﴿85﴾
و ما از شما به او نزدیکتریم ولی نمی‏بینید!
فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ﴿86﴾
اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمی‏شوید،
تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ﴿87﴾
پس آن (روح) را بازگردانید اگر راست می‏گویید! [تفسیر]
فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ﴿88﴾
پس اگر او از مقربان باشد،
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ﴿89﴾
در روح و ریحان و بهشت پرنعمت است!
وَأَمَّا إِن كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ﴿90﴾
اما اگر از اصحاب یمین باشد،
فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ﴿91﴾
(به او گفته می‏شود:) سلام بر تو از سوی دوستانت که از اصحاب یمینند!
وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ﴿92﴾
اما اگر او از تکذیب‏کنندگان گمراه باشد،
فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ﴿93﴾
با آب جوشان دوزخ از او پذیرایی می‏شوید!
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ﴿94﴾
و سرنوشت او ورود در آتش جهنم است،
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ﴿95﴾
این مطلب حق و یقین است!
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ﴿96﴾
پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزه بشمار)! [تفسیر]
2012 almubin.com | Users online: 50