1. الفاتحة2. البقرة3. آل‏عمران4. النساء5. المائدة6. الانعام7. الاعراف8. الانفال9. التوبة10. یونس11. هود12. یوسف13. الرعد14. ابراهیم15. الحجر16. النحل17. الاسراء18. الكهف19. مریم20. طه21. الانبیاء22. الحج23. المؤمنون24. النور25. الفرقان26. الشعراء27. النمل28. القصص29. لعنكبوت30. الروم31. لقمان32. السجده33. الاحزاب34. سبا35. فاطر36. یس37. الصافات38. ص39. الزمر40. غافر41. فصلت42. الشوری43. لزخرف44. الدخان45. الجاثیة46. الاحقاف47. محمد48. الفتح49. الحجرات50. ق51. الذاریات52. الطور53. النجم54. القمر55. الرحمن56. الواقعة57. لحدید58. المجادلة59. الحشر60. الممتحنة61. الصف62. الجمعة63. المنافقون64. التغابن65. الطلاق66. التحریم67. الملك68. القلم69. الحاقة70. لمعارج71. نوح72. الجن73. المزمل74. المدثر75. القیامة76. الانسان77. المرسلات78. النبا79. النازعات80. عبس81. التكویر82. الانفطار83. لمطففین84. الانشقاق85. البروج86. الطارق87. الاعلی88. الغاشیة89. الفجر90. البلد91. الشمس92. اللیل93. الضحی94. الشرح95. التین96. العلق97. لقدر98. البینة99. الزلزلة100. العادیات101. القارعة102. التكاثر103. العصر104. الهمزة105. الفیل106. قریش107. الماعون108. الكوثر109. الكافرون110. النصر111. المسد112. الاخلاص113. الفلق114. الناس
تعداد آیات: 52
69. الحاقة
Number of verses: 52
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
الْحَاقَّةُ﴿1﴾
(روز رستاخیز) روزی است که مسلما واقع می‏شود!
مَا الْحَاقَّةُ﴿2﴾
چه روز واقع شدنی!
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ﴿3﴾
و تو چه می‏دانی آن روز واقع شدنی چیست؟!
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ﴿4﴾
قوم «ثمود» و «عاد» عذاب کوبنده الهی را انکار کردند (و نتیجه شومش را دیدند)!
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ﴿5﴾
اما قوم «ثمود» با عذابی سرکش هلاک شدند! [تفسیر]
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ﴿6﴾
و اما قوم «عاد» با تندبادی طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند،
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ﴿7﴾
(خداوند) این تندباد بنیان‏کن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنها مسلط ساخت، (و اگر آنجا بودی) می‏دیدی که آن قوم همچون تنه‏های پوسیده و تو خالی درختان نخل در میان این تند باد روی زمین افتاده و هلاک شده‏اند!
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّن بَاقِيَةٍ﴿8﴾
آیا کسی از آنها را باقی می‏بینی؟! [تفسیر]
وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ﴿9﴾
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده (قوم لوط) مرتکب گناهان بزرگ شدند،
فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً﴿10﴾
و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند; و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدی گرفتار ساخت!
إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ﴿11﴾
و هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتی کردیم،
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ﴿12﴾
تا آن را وسیله تذکری برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را دریابد و بفهمد. [تفسیر]
فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ﴿13﴾
به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود،
وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً﴿14﴾
و زمین و کوه‏ها از جا برداشته شوند و یکباره در هم کوبیده و متلاشی گردند،
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ﴿15﴾
در آن روز «واقعه عظیم‏» روی می‏دهد،
وَانشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ﴿16﴾
و آسمان از هم می‏شکافد و سست می‏گردد و فرومی‏ریزد!
وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ﴿17﴾
فرشتگان در اطراف آسمان قرارمی‏گیرند (و برای انجام ماموریتها آماده می‏شوند); و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل می‏کنند!
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ﴿18﴾
در آن روز همگی به پیشگاه خدا عرضه می‏شوید و چیزی از کارهای شما پنهان نمی‏ماند! [تفسیر]
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ﴿19﴾
پس کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدت شادی و مباهات) فریاد می‏زند که: «(ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید!
إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ﴿20﴾
من یقین داشتم که (قیامتی در کار است و) به حساب اعمالم می‏رسم!»
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ﴿21﴾
او در یک زندگی (کاملا) رضایتبخش قرار خواهد داشت،
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ﴿22﴾
در بهشتی عالی،
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ﴿23﴾
که میوه هایش در دسترس است!
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ﴿24﴾
(و به آنان گفته می‏شود:) بخورید و بیاشامید گوارا در برابر اعمالی که در ایام گذشته انجام دادید! [تفسیر]
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ﴿25﴾
اما کسی که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند می‏گوید: «ای کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمی‏دادند.
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ﴿26﴾
و نمی‏دانستم حساب من چیست!
يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ﴿27﴾
ای کاش مرگم فرا می‏رسید!
مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ﴿28﴾
مال و ثروتم هرگز مرا بی‏نیاز نکرد،
هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ﴿29﴾
قدرت من نیز از دست رفت!»
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ﴿30﴾
او را بگیرید و دربند و زنجیرش کنید!
ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ﴿31﴾
سپس او را در دوزخ بیفکنید!
ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ﴿32﴾
بعد او را به زنجیری که هفتاد ذراع است ببندید;
إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ﴿33﴾
چرا که او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی‏آورد،
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ﴿34﴾
و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‏نمود; [تفسیر]
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ﴿35﴾
از این رو امروز هم در اینجا یار مهربانی ندارد،
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ﴿36﴾
و نه طعامی، جز از چرک و خون!
لَّا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ﴿37﴾
غذایی که جز خطاکاران آن را نمی‏خورند!
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ﴿38﴾
سوگند به آنچه می‏بینید،
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ﴿39﴾
و آنچه نمی‏بینید،
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ﴿40﴾
که این قرآن گفتار رسول بزرگواری است،
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ﴿41﴾
و گفته شاعری نیست، اما کمتر ایمان می‏آورید!
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ﴿42﴾
و نه گفته کاهنی، هر چند کمتر متذکر می‏شوید!
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ﴿43﴾
کلامی است که از سوی پروردگار عالمیان نازل شده است! [تفسیر]
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ﴿44﴾
اگر او سخنی دروغ بر ما می‏بست،
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ﴿45﴾
ما او را با قدرت می‏گرفتیم،
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ﴿46﴾
سپس رگ قلبش را قطع می‏کردیم،
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ﴿47﴾
و هیچ کس از شما نمی‏توانست از (مجازات) او مانع شود!
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ﴿48﴾
و آن مسلما تذکری برای پرهیزگاران است!
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ﴿49﴾
و ما می‏دانیم که بعضی از شما (آن را) تکذیب می‏کنید!
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ﴿50﴾
و آن مایه حسرت کافران است!
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ﴿51﴾
و آن یقین خالص است!
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ﴿52﴾
حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی! [تفسیر]
2012 almubin.com | Users online: 43