1. الفاتحة2. البقرة3. آل‏عمران4. النساء5. المائدة6. الانعام7. الاعراف8. الانفال9. التوبة10. یونس11. هود12. یوسف13. الرعد14. ابراهیم15. الحجر16. النحل17. الاسراء18. الكهف19. مریم20. طه21. الانبیاء22. الحج23. المؤمنون24. النور25. الفرقان26. الشعراء27. النمل28. القصص29. لعنكبوت30. الروم31. لقمان32. السجده33. الاحزاب34. سبا35. فاطر36. یس37. الصافات38. ص39. الزمر40. غافر41. فصلت42. الشوری43. لزخرف44. الدخان45. الجاثیة46. الاحقاف47. محمد48. الفتح49. الحجرات50. ق51. الذاریات52. الطور53. النجم54. القمر55. الرحمن56. الواقعة57. لحدید58. المجادلة59. الحشر60. الممتحنة61. الصف62. الجمعة63. المنافقون64. التغابن65. الطلاق66. التحریم67. الملك68. القلم69. الحاقة70. لمعارج71. نوح72. الجن73. المزمل74. المدثر75. القیامة76. الانسان77. المرسلات78. النبا79. النازعات80. عبس81. التكویر82. الانفطار83. لمطففین84. الانشقاق85. البروج86. الطارق87. الاعلی88. الغاشیة89. الفجر90. البلد91. الشمس92. اللیل93. الضحی94. الشرح95. التین96. العلق97. لقدر98. البینة99. الزلزلة100. العادیات101. القارعة102. التكاثر103. العصر104. الهمزة105. الفیل106. قریش107. الماعون108. الكوثر109. الكافرون110. النصر111. المسد112. الاخلاص113. الفلق114. الناس
تعداد آیات: 44
70. المعارج
Number of verses: 44
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ﴿1﴾
تقاضاکننده‏ای تقاضای عذابی کرد که واقع شد!
لِّلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ﴿2﴾
این عذاب مخصوص کافران است، و هیچ کس نمی‏تواند آن را دفع کند،
مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ﴿3﴾
از سوی خداوند ذی المعارج ( خداوندی که فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج می‏کنند)!
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ﴿4﴾
فرشتگان و روح ( فرشته مقرب خداوند) بسوی او عروج می‏کنند در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است! [تفسیر]
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا﴿5﴾
پس صبر جمیل پیشه کن،
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا﴿6﴾
زیرا آنها آن روز را دور می‏بینند،
وَنَرَاهُ قَرِيبًا﴿7﴾
و ما آن را نزدیک می‏بینیم!
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ﴿8﴾
همان روز که آسمان همچون فلز گداخته می‏شود،
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ﴿9﴾
و کوه‏ها مانند پشم رنگین متلاشی خواهد بود، [تفسیر]
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا﴿10﴾
و هیچ دوست صمیمی سراغ دوستش را نمی‏گیرد!
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ﴿11﴾
آنها را نشانشان می‏دهند (ولی هر کس گرفتار کار خویشتن است)، چنان است که گنهکار دوست می‏دارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا کند،
وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ﴿12﴾
و همسر و برادرش را،
وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ﴿13﴾
و قبیله‏اش را که همیشه از او حمایت می‏کرد،
وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ﴿14﴾
و همه مردم روی زمین را تا مایه نجاتش گردند;
كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ﴿15﴾
اما هرگز چنین نیست (که با اینها بتوان نجات یافت، آری) شعله‏های سوزان آتش است،
نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ﴿16﴾
دست و پاو پوست سر را می‏کند و می‏برد!
تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ﴿17﴾
و کسانی را که به فرمان خدا پشت کردند صدا می‏زند،
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ﴿18﴾
و (همچنین آنها که) اموال را جمع و ذخیره کردند! [تفسیر]
إِنَّ الْإِنسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا﴿19﴾
به یقین انسان حریص و کم‏طاقت آفریده شده است،
إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا﴿20﴾
هنگامی که بدی به او رسد بیتابی می‏کند،
وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا﴿21﴾
و هنگامی که خوبی به او رسد مانع دیگران می‏شود (و بخل می‏ورزد)،
إِلَّا الْمُصَلِّينَ﴿22﴾
مگر نمازگزاران،
الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ﴿23﴾
آنها که نمازها را پیوسته بجا می‏آورند، [تفسیر]
وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ﴿24﴾
و آنها که در اموالشان حق معلومی است...
لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ﴿25﴾
برای تقاضاکننده و محروم،
وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ﴿26﴾
و آنها که به روز جزا ایمان دارند،
وَالَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ﴿27﴾
و آنها که از عذاب پروردگارشان بیمناکند،
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ﴿28﴾
چرا که هیچ کس از عذاب پروردگارش در امان نیست،
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ﴿29﴾
و آنها که دامان خویش را (از بی‏عفتی) حفظ می‏کنند،
إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ﴿30﴾
جز با همسران و کنیزان (که در حکم همسرند آمیزش ندارند)، چرا که در بهره‏گیری از اینها مورد سرزنش نخواهند بود!
فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ﴿31﴾
و هر کس جز اینها را طلب کند، متجاوز است! [تفسیر]
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ﴿32﴾
و آنها که امانتها و عهد خود را رعایت می‏کنند،
وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ﴿33﴾
و آنها که با ادای شهادتشان قیام می‏نمایند،
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ﴿34﴾
و آنها که بر نماز مواظبت دارند،
أُولَٰئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ﴿35﴾
آنان در باغهای بهشتی (پذیرایی و) گرامی داشته می‏شوند. [تفسیر]
فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ﴿36﴾
این کافران را چه می‏شود که با سرعت نزد تو می‏آیند...
عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ﴿37﴾
از راست و چپ، گروه گروه (و آرزوی بهشت دارند)!
أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ﴿38﴾
آیا هر یک از آنها (با این اعمال زشتش) طمع دارد که او را در بهشت پر نعمت الهی وارد کنند؟!
كَلَّا ۖ إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ﴿39﴾
هرگز چنین نیست; ما آنها را از آنچه خودشان می‏دانند آفریده‏ایم! [تفسیر]
فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ﴿40﴾
سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها که ما قادریم...
عَلَىٰ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ﴿41﴾
که جای آنان را به کسانی بدهیم که از آنها بهترند; و ما هرگز مغلوب نخواهیم شد!
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ﴿42﴾
آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند تا زمانی که روز موعود خود را ملاقات نمایند!
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ﴿43﴾
همان روز که از قبرها بسرعت خارج می‏شوند، گویی به سوی بتها می‏دوند...
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ﴿44﴾
در حالی که چشمهایشان از شرم و وحشت به زیر افتاده، و پرده‏ای از ذلت و خواری آنها را پوشانده است! این همان روزی است که به آنها وعده داده می‏شد! [تفسیر]
2010 almubin.com | Users online: 19