1. الفاتحة2. البقرة3. آل‏عمران4. النساء5. المائدة6. الانعام7. الاعراف8. الانفال9. التوبة10. یونس11. هود12. یوسف13. الرعد14. ابراهیم15. الحجر16. النحل17. الاسراء18. الكهف19. مریم20. طه21. الانبیاء22. الحج23. المؤمنون24. النور25. الفرقان26. الشعراء27. النمل28. القصص29. لعنكبوت30. الروم31. لقمان32. السجده33. الاحزاب34. سبا35. فاطر36. یس37. الصافات38. ص39. الزمر40. غافر41. فصلت42. الشوری43. لزخرف44. الدخان45. الجاثیة46. الاحقاف47. محمد48. الفتح49. الحجرات50. ق51. الذاریات52. الطور53. النجم54. القمر55. الرحمن56. الواقعة57. لحدید58. المجادلة59. الحشر60. الممتحنة61. الصف62. الجمعة63. المنافقون64. التغابن65. الطلاق66. التحریم67. الملك68. القلم69. الحاقة70. لمعارج71. نوح72. الجن73. المزمل74. المدثر75. القیامة76. الانسان77. المرسلات78. النبا79. النازعات80. عبس81. التكویر82. الانفطار83. لمطففین84. الانشقاق85. البروج86. الطارق87. الاعلی88. الغاشیة89. الفجر90. البلد91. الشمس92. اللیل93. الضحی94. الشرح95. التین96. العلق97. لقدر98. البینة99. الزلزلة100. العادیات101. القارعة102. التكاثر103. العصر104. الهمزة105. الفیل106. قریش107. الماعون108. الكوثر109. الكافرون110. النصر111. المسد112. الاخلاص113. الفلق114. الناس
تعداد آیات: 56
74. المدثر
Number of verses: 56
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ﴿1﴾
ای جامه خواب به خود پیچیده (و در بستر آرمیده)!
قُمْ فَأَنذِرْ﴿2﴾
برخیز و انذار کن (و عالمیان را بیم ده)،
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ﴿3﴾
و پروردگارت را بزرگ بشمار،
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ﴿4﴾
و لباست را پاک کن،
وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ﴿5﴾
و از پلیدی دوری کن،
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ﴿6﴾
و منت مگذار و فزونی مطلب،
وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ﴿7﴾
و بخاطر پروردگارت شکیبایی کن! [تفسیر]
فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ﴿8﴾
هنگامی که در «صور» دمیده شود،
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ﴿9﴾
آن روز، روز سختی است،
عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ﴿10﴾
و برای کافران آسان نیست!
ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا﴿11﴾
مرا با کسی که او را خود به تنهایی آفریده‏ام واگذار!
وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا﴿12﴾
همان کسی که برای او مال گسترده‏ای قرار دادم،
وَبَنِينَ شُهُودًا﴿13﴾
و فرزندانی که همواره نزد او (و در خدمت او) هستند،
وَمَهَّدتُّ لَهُ تَمْهِيدًا﴿14﴾
و وسایل زندگی را از هر نظر برای وی فراهم ساختم! [تفسیر]
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ﴿15﴾
باز هم طمع دارد که بر او بیفزایم!
كَلَّا ۖ إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا﴿16﴾
هرگز چنین نخواهد شد; چرا که او نسبت به آیات ما دشمنی می‏ورزد!
سَأُرْهِقُهُ صَعُودًا﴿17﴾
و بزودی او را مجبور می‏کنم که از قله زندگی بالا رود (سپس او را به زیر می‏افکنم)!
إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ﴿18﴾
او (برای مبارزه با قرآن) اندیشه کرد و مطلب را آماده ساخت!
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ﴿19﴾
مرگ بر او باد! چگونه (برای مبارزه با حق) مطلب را آماده کرد!
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ﴿20﴾
باز هم مرگ بر او، چگونه مطلب (و نقشه شیطانی خود را) آماده نمود!
ثُمَّ نَظَرَ﴿21﴾
سپس نگاهی افکند،
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ﴿22﴾
بعد چهره درهم کشید و عجولانه دست به کار شد;
ثُمَّ أَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ﴿23﴾
سپس پشت (به حق) کرد و تکبر ورزید،
فَقَالَ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ﴿24﴾
و سرانجام گفت: «این (قرآن) چیزی جز افسون و سحری همچون سحرهای پیشینیان نیست!
إِنْ هَٰذَا إِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ﴿25﴾
این فقط سخن انسان است (نه گفتار خدا)!» [تفسیر]
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ﴿26﴾
(اما) بزودی او را وارد سقر ( دوزخ) می‏کنم!
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سَقَرُ﴿27﴾
و تو نمی‏دانی «سقر» چیست!
لَا تُبْقِي وَلَا تَذَرُ﴿28﴾
(آتشی است که) نه چیزی را باقی می‏گذارد و نه چیزی را رها می‏سازد!
لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ﴿29﴾
پوست تن را بکلی دگرگون می‏کند!
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ﴿30﴾
نوزده نفر (از فرشتگان عذاب) بر آن گمارده شده‏اند! [تفسیر]
وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَيَزْدَادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيمَانًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ﴿31﴾
ماموران دوزخ را فقط فرشتگان (عذاب) قرار دادیم، و تعداد آنها را جز برای آزمایش کافران معین نکردیم تا اهل کتاب ( یهود و نصاری) یقین پیدا کنند و بر ایمان مؤمنان بیفزاید، و اهل کتاب و مؤمنان (در حقانیت این کتاب آسمانی) تردید به خود راه ندهند، و بیماردلان و کافران بگویند: «خدا از این توصیف چه منظوری دارد؟!» (آری) این گونه خداوند هر کس را بخواهد گمراه می‏سازد و هر کس را بخواهد هدایت می‏کند! و لشکریان پروردگارت را جز او کسی نمی‏داند، و این جز هشدار و تذکری برای انسانها نیست! [تفسیر]
كَلَّا وَالْقَمَرِ﴿32﴾
اینچنین نیست که آنها تصور می‏کنند سوگند به ماه،
وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ﴿33﴾
و به شب، هنگامی که (دامن برچیند و) پشت کند،
وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ﴿34﴾
و به صبح هنگامی که چهره بگشاید،
إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ﴿35﴾
که آن (حوادث هولناک قیامت) از مسائل مهم است!
نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ﴿36﴾
هشدار و انذاری است برای همه انسانها،
لِمَن شَاءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ﴿37﴾
برای کسانی از شما که می‏خواهند پیش افتند یا عقب بمانند ( بسوی هدایت و نیکی پیش روند یا نروند)! [تفسیر]
كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ﴿38﴾
(آری) هر کس در گرو اعمال خویش است،
إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ﴿39﴾
مگر «اصحاب یمین‏» (که نامه اعمالشان را به نشانه ایمان و تقوایشان به دست راستشان می‏دهند)!
فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ﴿40﴾
آنها در باغهای بهشتند، و سؤال می‏کنند...
عَنِ الْمُجْرِمِينَ﴿41﴾
از مجرمان:
مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ﴿42﴾
چه چیز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!»
قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ﴿43﴾
می‏گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم،
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ﴿44﴾
و اطعام مستمند نمی‏کردیم،
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ﴿45﴾
و پیوسته با اهل باطل همنشین و همصدا بودیم،
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ﴿46﴾
و همواره روز جزا را انکار می‏کردیم،
حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ﴿47﴾
تا زمانی که مرگ ما فرا رسید!» [تفسیر]
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ﴿48﴾
از این رو شفاعت شفاعت‏کنندگان به حال آنها سودی نمی‏بخشد.
فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ﴿49﴾
چرا آنها از تذکر روی گردانند؟!
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ﴿50﴾
گویی گورخرانی رمیده‏اند،
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍ﴿51﴾
که از (مقابل) شیری فرار کرده‏اند!
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً﴿52﴾
بلکه هر کدام از آنها انتظار دارد نامه جداگانه‏ای (از سوی خدا) برای او فرستاده شود!
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ﴿53﴾
چنین نیست که آنان می‏گویند، بلکه آنها از آخرت نمی‏ترسند!
كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ﴿54﴾
چنین نیست که آنها می‏گویند، آن (قرآن) یک تذکر و یادآوری است!
فَمَن شَاءَ ذَكَرَهُ﴿55﴾
هر کس بخواهد از آن پند می‏گیرد; [تفسیر]
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ﴿56﴾
و هیچ کس پند نمی‏گیرد مگر اینکه خدا بخواهد; او اهل تقوا و اهل آمرزش است! [تفسیر]
2012 almubin.com | Users online: 46