1. الفاتحة2. البقرة3. آل‏عمران4. النساء5. المائدة6. الانعام7. الاعراف8. الانفال9. التوبة10. یونس11. هود12. یوسف13. الرعد14. ابراهیم15. الحجر16. النحل17. الاسراء18. الكهف19. مریم20. طه21. الانبیاء22. الحج23. المؤمنون24. النور25. الفرقان26. الشعراء27. النمل28. القصص29. لعنكبوت30. الروم31. لقمان32. السجده33. الاحزاب34. سبا35. فاطر36. یس37. الصافات38. ص39. الزمر40. غافر41. فصلت42. الشوری43. لزخرف44. الدخان45. الجاثیة46. الاحقاف47. محمد48. الفتح49. الحجرات50. ق51. الذاریات52. الطور53. النجم54. القمر55. الرحمن56. الواقعة57. لحدید58. المجادلة59. الحشر60. الممتحنة61. الصف62. الجمعة63. المنافقون64. التغابن65. الطلاق66. التحریم67. الملك68. القلم69. الحاقة70. لمعارج71. نوح72. الجن73. المزمل74. المدثر75. القیامة76. الانسان77. المرسلات78. النبا79. النازعات80. عبس81. التكویر82. الانفطار83. لمطففین84. الانشقاق85. البروج86. الطارق87. الاعلی88. الغاشیة89. الفجر90. البلد91. الشمس92. اللیل93. الضحی94. الشرح95. التین96. العلق97. لقدر98. البینة99. الزلزلة100. العادیات101. القارعة102. التكاثر103. العصر104. الهمزة105. الفیل106. قریش107. الماعون108. الكوثر109. الكافرون110. النصر111. المسد112. الاخلاص113. الفلق114. الناس
تعداد آیات: 40
78. النبا
Number of verses: 40
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ﴿1﴾
آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال می‏کنند؟!
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ﴿2﴾
از خبر بزرگ و پراهمیت (رستاخیز)!
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ﴿3﴾
همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ﴿4﴾
چنین نیست که آنها فکر می‏کنند، و بزودی می‏فهمند!
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ﴿5﴾
باز هم چنین نیست که آنها می‏پندارند، و بزودی می‏فهمند (که قیامت حق است)! [تفسیر]
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا﴿6﴾
آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا﴿7﴾
و کوه‏ها را میخهای زمین؟!
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا﴿8﴾
و شما را بصورت زوجها آفریدیم!
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا﴿9﴾
و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا﴿10﴾
و شب را پوششی (برای شما)،
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا﴿11﴾
و روز را وسیله‏ای برای زندگی و معاش! [تفسیر]
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا﴿12﴾
و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا﴿13﴾
و چراغی روشن و حرارت‏بخش آفریدیم!
وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا﴿14﴾
و از ابرهای باران‏زا آبی فراوان نازل کردیم،
لِّنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا﴿15﴾
تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا﴿16﴾
و باغهایی پردرخت! [تفسیر]
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا﴿17﴾
(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!
يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا﴿18﴾
روزی که در «صور» دمیده می‏شود و شما فوج فوج (به محشر) می‏آیید!
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا﴿19﴾
و آسمان گشوده می‏شود و بصورت درهای متعددی درمی‏آید!
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا﴿20﴾
و کوه‏ها به حرکت درمی‏آید و بصورت سرابی می‏شود! [تفسیر]
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا﴿21﴾
مسلما (در آن روز) جهنم کمینگاهی است بزرگ،
لِّلطَّاغِينَ مَآبًا﴿22﴾
و محل بازگشتی برای طغیانگران!
لَّابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا﴿23﴾
مدتهای طولانی در آن می‏مانند!
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا﴿24﴾
در آنجا نه چیز خنکی می‏چشند و نه نوشیدنی گوارایی،
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا﴿25﴾
جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!
جَزَاءً وِفَاقًا﴿26﴾
این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا﴿27﴾
چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،
وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا﴿28﴾
و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا﴿29﴾
و ما همه چیز را شمارش و ثبت کرده‏ایم!
فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا﴿30﴾
پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‏افزاییم! [تفسیر]
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا﴿31﴾
مسلما برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا﴿32﴾
باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا﴿33﴾
و حوریانی بسیار جوان و هم‏سن و سال،
وَكَأْسًا دِهَاقًا﴿34﴾
و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا﴿35﴾
در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‏ای می‏شنوند و نه دروغی!
جَزَاءً مِّن رَّبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا﴿36﴾
این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیه‏ای است کافی! [تفسیر]
رَّبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا﴿37﴾
همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)! [تفسیر]
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا﴿38﴾
« روزی که «روح‏» و «ملائکه‏» در یک صف می‏ایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمی‏گویند، و (آنگاه که می‏گویند) درست می‏گویند!
ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا﴿39﴾
آن روز حق است; هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‏گزیند! [تفسیر]
إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا﴿40﴾
و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده می‏بیند، و کافر می‏گوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمی‏شدم)!» [تفسیر]
2012 almubin.com | Users online: 45