بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا﴿
1﴾

سوگند به فرشتگانی که (جان مجرمان را بشدت از بدنهایشان) برمیکشند،
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا﴿
2﴾

و فرشتگانی که (روح مؤمنان) را با مدارا و نشاط جدا میسازند،
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا﴿
3﴾

و سوگند به فرشتگانی که (در اجرای فرمان الهی) با سرعت حرکت میکنند،
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا﴿
4﴾

و سپس بر یکدیگر سبقت میگیرند،
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا﴿
5﴾

و آنها که امور را تدبیر میکنند!
[تفسیر]
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ﴿
6﴾

آن روز که زلزلههای وحشتناک همه چیز را به لرزه درمیآورد،
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ﴿
7﴾

و بدنبال آن، حادثه دومین ( صیحه عظیم محشر) رخ میدهد،
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ﴿
8﴾

دلهایی در آن روز سخت مضطرب است،
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ﴿
9﴾

و چشمهای آنان از شدت ترس فروافتاده است!
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ﴿
10﴾

(ولی امروز) میگویند: «آیا ما به زندگی مجدد بازمیگردیم؟!
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً﴿
11﴾

آیا هنگامی که استخوانهای پوسیدهای شدیم (ممکن است زنده شویم)؟!»
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ﴿
12﴾

میگویند: «اگر قیامتی در کار باشد، بازگشتی است زیانبار!»
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ﴿
13﴾

ولی (بدانید) این بازگشت تنها با یک صیحه عظیم است!
فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَةِ﴿
14﴾

ناگهان همگی بر عرصه زمین ظاهر میگردند!
[تفسیر]
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ﴿
15﴾

آیا داستان موسی به تو رسیده است؟!
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى﴿
16﴾

در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدس «طوی» ندا داد (و گفت):
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ﴿
17﴾

به سوی فرعون برو که طغیان کرده است!
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰ أَن تَزَكَّىٰ﴿
18﴾

و به او بگو: «آیا میخواهی پاکیزه شوی؟!
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ﴿
19﴾

و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا از او بترسی (و گناه نکنی)؟!»
[تفسیر]
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ﴿
20﴾

سپس موسی بزرگترین معجزه را به او نشان داد!
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ﴿
21﴾

اما او تکذیب و عصیان کرد!
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ﴿
22﴾

سپس پشت کرد و پیوسته (برای محو آیین حق) تلاش نمود!
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ﴿
23﴾

و ساحران را جمع کرد و مردم را دعوت نمود،
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ﴿
24﴾

و گفت: «من پروردگار برتر شما هستم!»
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ﴿
25﴾

از این رو خداوند او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار ساخت!
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰ﴿
26﴾

در این عبرتی است برای کسی که (از خدا) بترسد!
[تفسیر]
أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا﴿
27﴾

آیا آفرینش شما (بعد از مرگ) مشکلتر است یا آفرینش آسمان که خداوند آن را بنا نهاد؟!
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا﴿
28﴾

سقف آن را برافراشت و آن را منظم ساخت،
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا﴿
29﴾

و شبش را تاریک و روزش را آشکار نمود!
وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا﴿
30﴾

و زمین را بعد از آن گسترش داد،
أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا﴿
31﴾

و از آن آب و چراگاهش را بیرون آورد،
وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا﴿
32﴾

و کوهها را ثابت و محکم نمود!
مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ﴿
33﴾

همه اینها برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان است!
[تفسیر]
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ﴿
34﴾

هنگامی که آن حادثه بزرگ رخ دهد،
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَىٰ﴿
35﴾

در آن روز انسان به یاد کوششهایش میافتد،
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ﴿
36﴾

و جهنم برای هر بینندهای آشکار میگردد،
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ﴿
37﴾

اما آن کسی که طغیان کرده،
وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا﴿
38﴾

و زندگی دنیا را مقدم داشته،
فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ﴿
39﴾

مسلما دوزخ جایگاه اوست!
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ﴿
40﴾

و آن کس که از مقام پروردگارش ترسان باشد و نفس را از هوی بازدارد،
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ﴿
41﴾

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا﴿
42﴾

و از تو درباره قیامت میپرسند که در چه زمانی واقع میشود؟!
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَاهَا﴿
43﴾

تو را با یادآوری این سخن چه کار؟!
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَاهَا﴿
44﴾

نهایت آن به سوی پروردگار تو است (و هیچ کس جز خدا از زمانش آگاه نیست)!
إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَاهَا﴿
45﴾

کار تو فقط بیمدادن کسانی است که از آن میترسند!
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا﴿
46﴾

آنها در آن روز که قیام قیامت را میبینند چنین احساس میکنند که گویی توقفشان (در دنیا و برزخ) جز شامگاهی یا صبح آن بیشتر نبوده است!
[تفسیر]