المطففین . 83

1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل‏عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الانعام 7. الاعراف 8. الانفال 9. التوبة 10. یونس 11. هود 12. یوسف 13. الرعد 14. ابراهیم 15. الحجر 16. النحل 17. الاسراء 18. الكهف 19. مریم 20. طه 21. الانبیاء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. لعنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجده 33. الاحزاب 34. سبا 35. فاطر 36. یس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشوری 43. لزخرف 44. الدخان 45. الجاثیة 46. الاحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاریات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. لحدید 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحریم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. لمعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القیامة 76. الانسان 77. المرسلات 78. النبا 79. النازعات 80. عبس 81. التكویر 82. الانفطار 83. لمطففین 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الاعلی 88. الغاشیة 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. اللیل 93. الضحی 94. الشرح 95. التین 96. العلق 97. لقدر 98. البینة 99. الزلزلة 100. العادیات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفیل 106. قریش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الاخلاص 113. الفلق 114. الناس

تعداد آیات: 36

83. المطففین

Number of verses: 36

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ﴿1﴾

وای بر کم‏فروشان!

الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ﴿2﴾

آنان که وقتی برای خود پیمانه می‏کنند، حق خود را بطور کامل می‏گیرند;

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ﴿3﴾

اما هنگامی که می‏خواهند برای دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم می‏گذارند!

أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ﴿4﴾

آیا آنها گمان نمی‏کنند که برانگیخته می‏شوند،

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ﴿5﴾

در روزی بزرگ;

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ﴿6﴾

روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‏ایستند. [تفسیر]

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ﴿7﴾

چنین نیست که آنها (درباره قیامت) می‏پندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجین‏» است!

وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ﴿8﴾

تو چه می‏دانی «سجین‏» چیست؟

كِتَابٌ مَّرْقُومٌ﴿9﴾

نامه‏ای است رقم زده شده و سرنوشتی است حتمی!

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿10﴾

وای در آن روز بر تکذیب‏کنندگان!

الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ﴿11﴾

همانها که روز جزا را انکار می‏کنند.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ﴿12﴾

تنها کسی آن را انکار می‏کند که متجاوز و گنهکار است!

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ﴿13﴾

(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده می‏شود می‏گوید: «این افسانه‏های پیشینیان است!; س‏ذللّه [تفسیر]

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ﴿14﴾

چنین نیست که آنها می‏پندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاری بر دلهایشان نشسته است!

كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ﴿15﴾

چنین نیست که می‏پندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ﴿16﴾

سپس آنها به یقین وارد دوزخ می‏شوند!

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ﴿17﴾

بعد به آنها گفته می‏شود: «این همان چیزی است که آن را انکار می‏کردید!» [تفسیر]

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ﴿18﴾

چنان نیست که آنها (درباره معاد) می‏پندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیین‏» است!

وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ﴿19﴾

و تو چه می‏دانی «علیین‏» چیست!

كِتَابٌ مَّرْقُومٌ﴿20﴾

نامه‏ای است رقم‏خورده و سرنوشتی است قطعی،

يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ﴿21﴾

که مقربان شاهد آنند!

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ﴿22﴾

مسلما نیکان در انواع نعمت‏اند:

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ﴿23﴾

بر تختهای زیبای بهشتی تکیه کرده و (به زیباییهای بهشت) می‏نگرند!

تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ﴿24﴾

در چهره‏هایشان طراوت و نشاط نعمت را می‏بینی و می‏شناسی!

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ﴿25﴾

آنها از شراب (طهور) زلال دست‏نخورده و سربسته‏ای سیراب می‏شوند!

خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ﴿26﴾

مهری که بر آن نهاده شده از مشک است; و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!

وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ﴿27﴾

این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم‏» است،

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ﴿28﴾

همان چشمه‏ای که مقربان از آن می‏نوشند. [تفسیر]

إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ﴿29﴾

بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان می‏خندیدند،

وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ﴿30﴾

و هنگامی که از کنارشان می‏گذشتند آنان را با اشاره تمسخر می‏کردند،

وَإِذَا انقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انقَلَبُوا فَكِهِينَ﴿31﴾

و چون به سوی خانواده خود بازمی‏گشتند مسرور و خندان بودند،

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ﴿32﴾

و هنگامی که آنها را می‏دیدند می‏گفتند: «اینها گمراهانند!»

وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ﴿33﴾

در حالی که هرگز مامور مراقبت و متکفل آنان ( مؤمنان) نبودند!

فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ﴿34﴾

ولی امروز مؤمنان به کفار می‏خندند،

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ﴿35﴾

در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) می‏نگرند!

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ﴿36﴾

آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟! [تفسیر]