الفجر . 89 - almubin.com

1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل‏عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الانعام 7. الاعراف 8. الانفال 9. التوبة 10. یونس 11. هود 12. یوسف 13. الرعد 14. ابراهیم 15. الحجر 16. النحل 17. الاسراء 18. الكهف 19. مریم 20. طه 21. الانبیاء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. لعنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجده 33. الاحزاب 34. سبا 35. فاطر 36. یس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشوری 43. لزخرف 44. الدخان 45. الجاثیة 46. الاحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاریات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. لحدید 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحریم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. لمعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القیامة 76. الانسان 77. المرسلات 78. النبا 79. النازعات 80. عبس 81. التكویر 82. الانفطار 83. لمطففین 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الاعلی 88. الغاشیة 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. اللیل 93. الضحی 94. الشرح 95. التین 96. العلق 97. لقدر 98. البینة 99. الزلزلة 100. العادیات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفیل 106. قریش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الاخلاص 113. الفلق 114. الناس

تعداد آیات: 30

89. الفجر

Number of verses: 30

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم

وَالْفَجْرِ﴿1﴾

به سپیده دم سوگند،

وَلَيَالٍ عَشْرٍ﴿2﴾

و به شبهای دهگانه،

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ﴿3﴾

و به زوج و فرد،

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ﴿4﴾

و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت می‏کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)!

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ﴿5﴾

آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمی برای صاحبان خرد نیست؟! [تفسیر]

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ﴿6﴾

آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟!

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ﴿7﴾

و با آن شهر «ارم‏» باعظمت،

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ﴿8﴾

همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!

وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ﴿9﴾

و قوم «ثمود» که صخره‏های عظیم را از (کنار) دره می‏بریدند (و از آن خانه و کاخ می‏ساختند)!

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ﴿10﴾

و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‏گر بود،

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ﴿11﴾

همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ﴿12﴾

و فساد فراوان در آنها به بار آوردند;

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ﴿13﴾

به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ﴿14﴾

به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است! [تفسیر]

فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ﴿15﴾

اما انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‏کند و نعمت می‏بخشد (مغرور می‏شود و) می‏گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ﴿16﴾

و اما هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‏گیرد (مایوس می‏شود و) می‏گوید: س‏خ‏للّهپروردگارم مرا خوار کرده است!»

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ﴿17﴾

چنان نیست که شما می‏پندارید; شما یتیمان را گرامی نمی‏دارید،

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ﴿18﴾

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‏کنید،

وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا﴿19﴾

و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‏خورید،

وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا﴿20﴾

و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می‏شوید)! [تفسیر]

كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا﴿21﴾

چنان نیست که آنها می‏پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،

وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا﴿22﴾

و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،

وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ﴿23﴾

و در آن روز جهنم را حاضر می‏کنند; (آری) در آن روز انسان متذکر می‏شود; اما این تذکر چه سودی برای او دارد؟!

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي﴿24﴾

می‏گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»

فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ﴿25﴾

در آن روز هیچ کس همانند او ( خدا) عذاب نمی‏کند،

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ﴿26﴾

و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‏کشد! [تفسیر]

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ﴿27﴾

تو ای روح آرام‏یافته!

ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً﴿28﴾

به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي﴿29﴾

پس در سلک بندگانم درآی،

وَادْخُلِي جَنَّتِي﴿30﴾

و در بهشتم وارد شو! [تفسیر]