بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا﴿
1﴾

به خورشید و گسترش نور آن سوگند،
1. By the sun and its noon-time brightness,
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا﴿
2﴾

و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،
2. by the moon when it follows the sun,
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا﴿
3﴾

و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،
3. y the day when it brightens the earth,
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا﴿
4﴾

و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،
4. by the night when it covers the earth with darkness,
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا﴿
5﴾

و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،
5. by the heavens and that (Power) which established them,
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا﴿
6﴾

و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،
6. by the earth and that (Power) which spread it out
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا﴿
7﴾

و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظم ساخته،
7. and by the soul and that (Power) which designed it
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا﴿
8﴾

سپس فجور و تقوا (شر و خیرش) را به او الهام کرده است،
[تفسیر]
8. and inspired it with knowledge of evil and piety,
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا﴿
9﴾

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده;
9. those who purify their souls will certainly have everlasting happiness
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا﴿
10﴾

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!
10. and those who corrupt their souls will certainly be deprived (of happiness)
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا﴿
11﴾

قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،
11. The people of Thamud rejected (the truth) as a result of their rebelliousness
إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا﴿
12﴾

آنگاه که شقیترین آنها بپاخاست،
12. when the most corrupt of them incited them (to commit evil)
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا﴿
13﴾

و فرستاده الهی ( صالح) به آنان گفت: «ناقه خدا ( همان شتری که معجزه الهی بود) را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»
13. The Messenger of God told them, "This is a she-camel, belonging to God. Do not deprive her of her share of water"
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا﴿
14﴾

ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند); از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!
14. However, they rejected him and slew her. So their Lord completely destroyed them and their city for their sins
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا﴿
15﴾

و او هرگز از فرجام این کار ( مجازات ستمگران) بیم ندارد!
[تفسیر]
15. God is not afraid of the result of what He had decreed