1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 123

تفسير 11. هود آية 17
Number of verses: 123
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَىٰ إِمَامًا وَرَحْمَةً ۚ أُولَٰئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ ۚ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِّنْهُ ۚ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ 17
آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و بدنبال آن، شاهدی از سوی او می‌باشد، و پیش از آن، کتاب موسی که پیشوا و رحمت بود (گواهی بر آن می‌دهد، همچون کسی است که چنین نباشد)؟! آنها [= حق‌طلبان و حقیقت‌جویان‌] به او (که دارای این ویژگیهاست،) ایمان می‌آورند! و هر کس از گروه‌های مختلف به او کافر شود، آتش وعده‌گاه اوست! پس، تردیدی در آن نداشته باش که آن حق است از پروردگارت! ولی بیشتر مردم ایمان نمی‌آورند!

ترجمه
آیا آن كس كه (همچون پیامبر اسلام) دلیل روشنى (مثل قرآن) از طرف پروردگارش دارد و بدنبال او شاهدى از اوست، و پیش از او (نیز) كتاب موسى‏ (كه) رهبر و رحمت بوده است (بر آمدن او بشارت داده، مانند كسى است كه این خصوصیات را نداشته باشد؟)، آنان (كسانى كه حق‏جو هستند) به او ایمان مى‏آورند، و هر كس از احزاب (و گروه‏هاى مختلف) كه به او كافر شود، وعدگاهش آتش است. پس، از آن در تردید مباش (كه) قطعاً آن (وحى، كلامِ) حقّى است (كه) ازپروردگارت (نازل شده)، اگر چه اكثر مردم ایمان نیاورند.

نکته ها
روایات بسیارى از ائمه معصومین‏علیهم السلام رسیده است كه مراد از «شاهد» در این آیه على‏بن ابى‏طالب‏علیهما السلام است.(30) چنانكه خود حضرت على علیه السلام نیز در خطبه‏اى فرمود: مُراد از «شاهد» من هستم.
طبق این آیه، شاهد و گواه پیامبرصلى الله علیه وآله از اوست، نه جداى از او. و طبق روایات شیعه و سنّى پیامبرصلى الله علیه وآله فرمودند: من از علىّ هستم و علىّ از من است.(31)
در آخرین آیه‏ى سوره‏ى رعد آمده است كه وقتى كفّار به پیامبر صلى الله علیه وآله گفتند: «لست مرسلاً» پیامبر صلى الله علیه وآله به امر خداوند پاسخ مى‏دهد: «كفى باللّه شهیداً بینى و بینكم و مَن عنده علم الكتاب» یعنى براى گواهى میان من و شما، خداوند و كسى كه علم كتاب نزد اوست كافى است. در آنجا نیز طبق روایات شیعه و سنّى مُراد از «مَن عنده علم الكتاب» على‏بن ابى‏طالب علیهما السلام است كه شهید و گواه پیامبر صلى الله علیه وآله است. در آنجا شهید و در اینجا شاهد است.


30) كافى، ج‏1، ص 190.
31) صحیح بخارى، كتاب صلح، باب «كیف نكتب» ؛ مسند احمد حنبل، ج 5، ص 356.

پيام ها
 1- در تبلیغ، با شیوه‏ى سؤال، وجدان‏هاى سالم را به قضاوت بطلبیم. «افمن كان»
 2- قرآن، حجّت خداوند بر مردم است. «بینةٍ من ربّه»
 3- كسى كه در زمان حیات پیامبرصلى الله علیه وآله همراه و دنباله‏رو اوست، پس از پیامبرصلى الله علیه وآله هم جانشین پیامبرصلى الله علیه وآله است. «یتلوه»
 4- وجود پیروان راستین، وارسته و فداكار، یكى از راههاى شناخت و حقّانیّت پیامبران است. «بیّنة ... شاهدٌ منه»
 5 - خداوند حجّت را بر مردم تمام كرده است، هم خود قرآن معجزه است و هم گواهى چون على‏بن ابى‏طالب‏علیهما السلام دارد و هم تورات از قبل بشارت آن را داده‏است. «بینةٍ من ربه ... شاهدٌ منه ... و من قبله كتاب موسى‏»
 6- كتب آسمانى، مؤیّد یكدیگرند. «من قبله كتاب موسى‏»
 7- در تبلیغ، شناخت مخاطب یك اصل است، چون در حجاز یهودیان بیش از مسیحیان بوده‏اند، خطاب قرآن با آنان است، گرچه در انجیل هم بشارات بسیارى آمده است. «من قبله كتاب موسى‏»
 8 - كتب آسمانى و قوانین الهى، راه هدایت و وسیله‏ى رحمت براى مردم هستند. «اماماً و رحمة»
 9- مردم باید كتاب آسمانى را امام وپیشواى خود قرار دهند. «كتاب موسى‏ اماماً»
 10- امامت و رحمت باید در كنار هم باشند. «اماماً و رحمة»
 11- ملاك و محور، حقّ باشد نه حزب. بجاى توجّه به حزب و نژاد و منطقه، بدنبال پیروى از حقّ باشیم. «و من یكفر به من الاحزاب»
 12- همه‏ى مردم از هر گروه و طایفه و حزب باید به قرآن رو آورند وگرنه گرفتار قهر الهى هستند. «و من یكفر به من الاحزاب فالنار موعده»
 13- كفر برخى از مردم سبب دلسردى و تزلزل مؤمنان نشود. «و من یكفر ... فلاتك فى مریةٍ منه»
 14- اكثریّت، نشانه‏ى حقانیّت نیست. «الحق من ربّك ... اكثر الناس لایؤمنون»

Copyright 2015 almubin.com