1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 123

تفسير 11. هود آية 44
Number of verses: 123
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ ۖ وَقِيلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ 44
و گفته شد: «ای زمین، آبت را فرو بر! و ای آسمان، خودداری کن! و آب فرو نشست و کار پایان یافت و (کشتی) بر (دامنه کوه) جودی، پهلو گرفت؛ و (در این هنگام،) گفته شد:» دور باد قوم ستمگر (از سعادت و نجات و رحمت خدا!)»

ترجمه
و (بعد از آنكه طوفان و آب همه جا را فرا گرفت) گفته شد: اى زمین! آبت را فرو بَر، و اى آسمان! (از باریدن) بایست. (بدین ترتیب) آب فرو نشست و كار (قهر الهى) پایان پذیرفت و (كشتى) بر (دامنه كوهِ) جودى پهلو گرفت و (در این هنگام) گفته شد كه (رحمت خدا از) قوم‏ستمگر دور باد!

نکته ها
این آیه از رساترین وبلیغ‏ترین آیات قرآن است كه از عصر پیامبر تا كنون سخن‏شناسان وادیبان را به تحسین وتعجّب واداشته است و كسانى كه در فكر مبارزه با قرآن و آوردن كلامى مانند آن بوده‏اند، وقتى به این آیه رسیده‏اند از كار خود صرف‏نظر كرده‏اند.
«بَلع» به معناى فروكشیدن و «اِقلاع» به معنى امساك و «غِیض» به معنى جذب شدن و كم شدن آب است.
مراد از «جُودى»، یا مطلقِ كوه سخت است و یا اسم كوهى خاص كه در مورد محلّ آن در مناطق زیر اختلاف است:
الف: موصل عراق.
ب: حدود شام.
ج: میان موصل و الجزیره.
د: عربستان.
ه : كوهى در سلسله جبال آرارات در تركیه.
در روایات آمده است كه كشتى نوح شش ماه بر آب بود و سرزمین مكّه و حجاز را سِیر كرد تا سرانجام به فرمان خداوند آب فرونشست.(69) و امام صادق‏علیه السلام فرمود: روزى كه كشتى نوح بر كوه نشست، روز نوروز بود.(70)


69) مطابق حدیثى در تهذیب‏الاحكام، فرو رفتن آب در نقطه‏اى بود كه امروز مسجد كوفه است.
70) بحار، ج‏11، ص‏342.

پيام ها
1- بعد از هلاك شدن هم باید ظالم را لعنت كرد. «بُعداً للقوم الظالمین»

Copyright 2015 almubin.com