1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 123

تفسير 11. هود آية 97
Number of verses: 123
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ ۖ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ 97
بسوی فرعون و اطرافیانش؛ اما آنها از فرمان فرعون پیروی کردند؛ در حالی که فرمان فرعون، مایه رشد و نجات نبود!

ترجمه
و به تحقیق ما موسى‏ را با معجزه و براهین روشن فرستادیم،
به سوى فرعون و اشراف قومش (فرستادیم)، پس آنها (بجاى پذیرفتن دعوت موسى‏،) از فرمان فرعون پیروى كردند، در حالى كه فرمان فرعون مایه‏ى رشد (و نجات) نبود.

نکته ها
تعداد آیاتى كه در قرآن مجید درباره‏ى حضرت موسى‏علیه السلام و قوم بنى‏اسرائیل وارد شده، در مورد هیچ پیامبر و امّت دیگرى نیامده است، زیرا از این حضرت بیش از یكصد و سى مرتبه و در بیش از سى سوره نام برده شده است كه خلاصه‏ترین آنها در این سوره است.
كلمه‏ى «سُلطان»، به معناى سلطه است. گاهى به سلطه‏ى ظاهرى گفته مى‏شود و گاهى در سلطه‏ى منطقى و استدلالى بكار مى‏رود.

پيام ها
1- ادّعاى نمایندگى از جانب خدا باید همراه نشانه ودلیل باشد.«أرسلنا موسى بایاتنا وسلطان مبین»
 2- منطق و معجزه‏ى انبیاعلیهم السلام براى همه‏ى مردم، روشن و قابل فهم است.«مبین»
 3- از مهم‏ترین فلسفه‏ى بعثت انبیاعلیهم السلام، طاغوت زدایى، آزادى و رهایى انسان‏ها از قید بندگى دیگران است.«الى فرعون»
 4- بسیارى از مردم، پیروان طاغوت‏ها بوده‏اند.«فاتّبعوا امر فرعون»
 5 - باید شعارهاى تبلیغاتى طاغوت‏ها را خنثى كرد. چون فرعون به دروغ اظهار مى‏داشت كه من شما را جز به راه رشد هدایت نمى‏كنم؛ «و ما اَهدیكم الاّ سبیل الرشاد»(120)، این آیه در مقام جواب مى‏فرماید: «و ما امر فرعون برشید»
 6- همیشه علم و شناخت به تنهایى عامل دورى از انحراف نیست. (موسى حقّ را با دلیل و برهان، براى مردم روشن مى‏كرد، ولى فرعون مردم را به انحراف دعوت مى‏كرد و مردم از فرعون پیروى مى‏كردند)


120) غافر، 29.

Copyright 2015 almubin.com