1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 110

تفسير 18. الكهف آية 38
Number of verses: 110
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
لَّٰكِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَدًا 38
ولی من کسی هستم که «اللّه» پروردگار من است؛ و هیچ کس را شریک پروردگارم قرارنمی‌دهم!

ترجمه
دوستش در حالى كه با او گفتگو مى‏كرد گفت: آیا به آن (خدایى) كه تو را از خاك، سپس از نطفه آفرید، آنگاه تو را مردى كامل و تمام اندام قرار داد، كافرشده‏اى؟!
ولى من (گویم:) اوست خداوند، پروردگار من و هیچ كس را با پروردگارم شریك نمى‏سازم.

نکته ها
«محاوره» به معناى گفتگو و ردّ و بدل كردن كلام و پاسخگویى به یكدیگر است. كلمه‏ى «لكنّا» در واقع، «لكن أنا» بوده است.

پيام ها
1- گفتگو و بحث آزاد میان مكتب‏ها مورد قبول قرآن است. «و هو یُحاوره»
2- در مقابل ثروتمندان و قدرتمندان، بدون احساس حقارت وبا كمال عزّت، به ارشاد بپردازید. «قال له صاحبه... أكفرت»
3- گاهى علاقه به مال وثروت، زمینه‏ى كفر انسان به خدا وقیامت است. «انَا اكثر منك... أكفرت بالّذى خلقك»
4- آنكه به مال و خویشاوندان خود مى‏بالد، علاجش یادآورى اصل خاكى اوست. «انَا اكثر منك ... خلقك من تُرابٍ ثمّ من نُطفة»
5 - انكار معاد، انكار خداست او با گفتن «ما اظنّ السّاعة قائمة» معاد را انكار كرد، ولى صاحبش به او گفت: «أكفرتَ بالّذى خلقك» آیا به خدایى كه تو را آفرید كفرورزیدى؟!
6- كفر به خدا، جاى تعجّب و شگفتى و توبیخ دارد. «اكفرتَ»
7- اعتراض به كفّار جایز است. «أكفرتَ» ولى باید همراه با استدلال و نشان دادن راه باشد. «الّذى خلقك من تُراب»
8 - در تربیت وبازداشتن از انحراف دیگران، با استدلال سخن بگوییم. «أكفرت بالّذى خلقك»
9- در برابر شك و تردید دیگران، مؤمن باید موضع خود را با صراحت اعلام كند. «لكنّا هو اللّه»
10- تكیه بر غیر خدا، شرك است. «أنا اكثر منك... و لكنّا... لااُشرِك بربّى احدا»
11- توحید ناب آن است كه همراه با نفى هرگونه شرك باشد. «اللّه ربّى و لااُشرك بربّى احدا»

Copyright 2015 almubin.com