1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 110

تفسير 18. الكهف آية 47
Number of verses: 110
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا 47
و روزی را به خاطر بیاور که کوه‌ها را به حرکت درآوریم؛ و زمین را آشکار (و مسطح) می‌بینی؛ و همه آنان [= انسانها] را برمی‌انگیزیم، و احدی از ایشان را فروگذار نخواهیم کرد!

ترجمه
و(یاد كن) روزى كه كوهها را به حركت درآوریم وزمین را آشكار (صاف وهموار) مى‏بینى در حالى كه همگان را برانگیخته‏یم، پس هیچ یك از آنان را فروگذار نمى‏كنیم.

نکته ها
قرآن وضعیّت كوهها را در آستانه‏ى برپایى رستاخیز، به صورت‏هاى گوناگونى بیان كرده است، از قبیل:
1- زلزله و لرزش زمین وكوهها. «تَرجُف الارض والجبال»(43)
2- حركت و جابجایى. «نُسیّر الجبال»
3- تكّه‏تكّه شدن وبه صورت ریگ درآمدن. «بُسّت الجبال بَسّاً فكانت هَباءً مُنبثاً»(44)


43) مزّمل، 14.
44) واقعه، 5 - 6.

پيام ها
1- براى دل‏نبستن به زندگى دنیا، یادآورى قیامت لازم است. «ویوم...»
 2- كارهاى نیك، در جاهاى بسیار بكار مى‏آید، از جمله در قیامت كه كوهها نیز به حركت درآیند. «و یوم نسیّر الجبال»(45)
 3- در سرزمین قیامت و عرصات محشر، هیچ پستى وبلندى وجود ندارد. «ترى الارض بارزةً»
 4- حشر و رستاخیز، حتمى است. «حشرنا» (فعل ماضى، براى آینده آمده است)
 5 - قیامت براى همه است و هیچ استثنایى در كار نیست. «فلم نغادر منهم احداً»


45) با استفاده از كلمه‏ى «واو» و «یوم» كه مفهوم ظرفیّت را در ارتباط با آیه‏ى قبل مى‏رساند.

Copyright 2015 almubin.com