1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 110

تفسير 18. الكهف آية 49
Number of verses: 110
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَٰذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا ۚ وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا ۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا 49
و کتاب [= کتابی که نامه اعمال همه انسانهاست‌] در آن جا گذارده می‌شود، پس گنهکاران را می‌بینی که از آنچه در آن است، ترسان و هراسانند؛ و می‌گویند: «ای وای بر ما! این چه کتابی است که هیچ عمل کوچک و بزرگی را فرونگذاشته مگر اینکه آن را به شمار آورده است؟! و (این در حالی است که) همه اعمال خود را حاضر می‌بینند؛ و پروردگارت به هیچ کس ستم نمی‌کند.

ترجمه
وكتاب (و نامه اعمال) در میان نهاده مى‏شود، پس مجرمان را مى‏بینى كه از آنچه در آن است بیمناك‏اند و مى‏گویند: واى بر ما، این چه نوشته‏اى است كه هیچ (گفتار و كردار) كوچك وبزرگى را فروگذار نكرده مگر اینكه برشمرده است! و آنچه انجام داده‏اند (مقابل خود) حاضر مى‏یابند وپروردگارت به هیچ‏كس ستم نمى‏كند.

نکته ها
بارها قرآن از مسئله‏ى كتاب و پرونده و نامه‏ى عمل در قیامت سخن به میان آورده است و مى‏فرماید: فرستادگان ما مى‏نویسند: «اِنّ رُسلنا یَكتبون»(47)، آثار كارها را هم مى‏نویسیم: «نَكتُب ما قدّموا و آثارهم»(48)، نامه عمل آنان بر گردنشان آویخته مى‏شود: «اَلزمناه طائره فى عُنُقه»(49)، پرونده‏ها در قیامت گشوده مى‏شود: «و اذ الصُّحف نُشرت»(50)، نامه‏ها به دست خود افراد داده مى‏شود؛ نامه‏ى خوبان به دست راست و نامه بدكاران به دست چپ آنان داده مى‏شود. همان گونه كه هر فردى پرونده‏اى دارد، هر امّتى نیز كتاب و پرونده‏اى دارد. «كلّ اُمّة تُدعى‏ الى كتابها»(51)
پیامبراكرم صلى الله علیه وآله در بازگشت از جنگ حُنین، در یك صحراى خشك فرود آمد. به اصحاب فرمود: بگردید تا هر چه از چوب وخاشاك یافتید گرد آورید. اصحاب رفتند و هر كس چیزى آورد. روى هم ریختند و انباشته شد. پیامبر فرمود: «هكذا تجتمع الذنوب، ایّاكم و المحقّرات من الذنوب» گناهان اینگونه جمع مى‏شوند، پس از گناهان كوچك پرهیز كنید.(52)
از این برنامه این درس را نیز مى‏توان گرفت كه پیامبر خدا صلى الله علیه وآله آموزشى اردوئى و بیابانى تجسّمى، نمایشى و عملى، همراه با پركردن اوقات فراغت براى یاران خود داشتند، آن هم وقتى كه خطر غرور ناشى پیروزى در جنگ در كمین آنان بود، واصحاب خود را بى‏گناه یا كم گناه مى‏پنداشتند.
امام صادق‏علیه السلام فرمودند: در روز قیامت هنگامى كه كارنامه‏ى عمل انسان به او داده مى‏شود، پس از نگاه به آن و دیدن آنكه تمام لحظه‏ها و كلمه‏ها و حركات و كارهاى او ثبت شده، همه‏ى آنها را به یاد مى‏آورد، مانند اینكه ساعتى قبل آنها را مرتكب شده است، لذا مى‏گوید: «یا ویلتنا ما لهذا الكتاب لایُغادر صغیرة...».(53)
آنان كه در دنیا بى‏خیال و بى‏تفاوت بوده و به هر كارى دست مى‏زنند، در آخرت هراس و دلهره خواهند داشت، «مشفقین» ولى مؤمنان كه در دنیا اهل تعهّد و خداترسى بودند در آنجا آسوده‏اند. «اِنّا كنّا قبل فى اهلنا مشفقین»(54)


47) یونس، 21.
48) یس، 12.
49) اسراء، 13.
50) تكویر، 10.
51) جاثیه، 28.
52) كافى، ج‏2، ص 288.
53) تفسیر المیزان.
54) طور، 26.

پيام ها
1- در قیامت، هم نامه‏ى عمل هر فرد به دستش داده مى‏شود، هم كتابى در برابر همه قرار داده مى‏شود. «و وُضِع الكتاب»
2- نگرانى و هراس مجرمان، از عملكرد ثبت شده‏ى خویش است، نه از خداوند. «مشفقین ممّا فیه»
3- قیامت، روز حسرت و افسوس مجرمان است. «یا ویلتنا»
4- علم افراد به عملكرد خودشان در قیامت چنان است كه گویا همه با سواد مى‏شوند، چون كتاب و خواندن براى همه مطرح است. «وُضِع الكتاب... مشفقین ممّا فیه»
5 - عمل‏هاى انسان داراى درجات است. «صغیرةً ولا كبیرةً»
6- قیامت، صحنه‏ى تجسّم عمل‏هاى انسان است. «وجدوا ما عملوا حاضراً»
7- داشتن عدالت وظلم نكردن، لازمه ربوبیّت الهى است. «و لایَظلم‏ربّك احداً»

Copyright 2015 almubin.com