1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 110

تفسير 18. الكهف آية 65
Number of verses: 110
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَا آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِّنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا 65
(در آن جا) بنده‌ای از بندگان ما را یافتند که رحمت (و موهبت عظیمی) از سوی خود به او داده، و علم فراوانی از نزد خود به او آموخته بودیم.

ترجمه
(موسى) گفت: این همان (محلّ قرارى) بود كه در پى آن بودیم. پس از همان راه برگشتند، در حالى كه ردّ پاى خود را (به دقّت) دنبال مى‏كردند.
پس (در آنجا) بنده‏اى از بندگان ما را یافتند كه از جانب خود، رحمتى (عظیم) به او عطا كرده بودیم و از نزد خود علمى (فراوان) به او آموخته بودیم.

نکته ها
چنانكه امام صادق‏علیه السلام فرمود: موسى در علم شرع از خضر آگاه‏تر بود، ولى خضر در رشته و مأموریّت دیگرى غیر از آن، آگاه‏تر بود.(75)
مراد از «عَبد» در این آیه، حضرت خضر است كه به دلائل زیر پیامبر بوده است:
الف: كسى كه استاد پیامبرى همچون موسى مى‏شود حتماً از پیامبران است.
ب: تعابیر «عبدنا، عبده، عبادنا» در قرآن، غالباً مخصوص پیامبران است.
ج: خضر به موسى گفت: تمام كارهاى خارق‏العاده كه از من دیدى و صبر نكردى، همه طبق فرمان و رأى خدا بوده، نه رأى من. «ما فَعَلتُه من امرى»
د: موسى به خضر قول داد كه من خلاف دستور تو كارى انجام نمى‏دهم، «لا اَعصى لك امراً» و كسى كه پیامبر اولواالعزمى، تسلیم بى‏چون و چراى او مى‏شود، حتماً معصوم و پیامبر است.
ه : علم لدنّى، مخصوص انبیاست. خداوند درباره خضر فرمود: «علّمناه من لدنّا»
و: بعضى از مفسّران نیز مراد از «رَحمة» را نبوّت دانسته‏اند. «آتیناه رحمة من عندنا»


75) تفسیر المیزان.

پيام ها
 1- برخى علوم، با تمرین و تجربه و آموزش به دست نمى‏آید و علم لدنّى لازم دارد، مانند علم انبیا. «من لدنّا علما»
 2- سرانجام رنج و جویندگى، یافتن و رسیدن است. «فوجدا عبداً»
 3- در جامعه، خضرهاى راهنما یافت مى‏شوند،(76) مهم گشتن و پیدا نمودن و شاگردى آنان است. «عبداً من عبادنا»
 4- كسى كه مى‏خواهد مردم را به عبودیّت خدا فرابخواند، باید هم خودش و هم استادش عبد باشند. «من عبادنا»
 5 - دریافت رحمت و علم الهى، در سایه‏ى عبودیّت است. «عبداً من عبادنا آتیناه رحمة... وعلّمناه»
 6- بالاتر از هر دانایى، داناترى است، پس به علم خود مغرور نشویم. «عبداً... علّمناه من لدنا علماً»


76) طىّ این مرحله بى‏همرهى خضر مكن ظلمات است بترس از خطر گمراهى (حافظ)

Copyright 2015 almubin.com