1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 135

تفسير 20. طه آية 113
Number of verses: 135
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا 113
و این گونه آن را قرآنی عربی [= فصیح و گویا] نازل کردیم، و انواع وعیدها (و انذارها) را در آن بازگو نمودیم، شاید تقوا پیشه کنند؛ یا برای آنان تذکّری پدید آورد!

ترجمه
و بدینسان ما آن را قرآنى عربى نازل كردیم و در آن با انواع بیان‏ها هشدار دادیم، شاید آنها پروا كنند و یا برایشان پندى ایجاد شود.

نکته ها
«كذلك انزلناه» یعنى ما با بیان صحنه‏هاى قیامت (در آیات قبل) و پاداش و عذاب‏هاى آنچنانى، این گونه قرآن را هشدار دهنده فرستادیم.
كلمه‏ى «عربى» از نظر لغت به معناى روشن است و احتمال دارد كه به معناى منسوب به زبان عربى باشد. كلمه‏ى «صرّفنا» به معناى بیانات گوناگونى از یك واقعیّت است؛ گاهى با اشاره، گاهى با استدلال، گاهى با مثال و تمثیل و گاهى از طریق نقل تاریخ.

پيام ها
 1- مقدّس بودن قانون وحى «انزلنا»، روشن بودن مقاصد آن «عربیّا»، گوناگونى وتنوّع بیانات آن «صرفّنا» و هشداردهندگى آن «من الوعید» از زمینه‏هاى تقواگرایى و پندپذیرى است. «لعلّهم یتّقون او یحدث لهم ذكرا»
 2- همه‏ى مردم به وحى نیاز دارند، لیكن بعضى از باب اخطار و بعضى از باب تذكّر. «یتّقون، ذكرا»
 3- هشدار بى‏اثر نیست، یا تأثیر عمیق دارد، «یتّقون» ویا حداقل، تذكّر است. «ذكرا» یا نتیجه مى‏دهد، «یتّقون» و یا اتمام حجّت مى‏كند. «ذكرا»

Copyright 2015 almubin.com