1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 135

تفسير 20. طه آية 48
Number of verses: 135
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَىٰ مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ 48
به ما وحی شده که عذاب بر کسی است که (آیات الهی را) تکذیب کند و سرپیچی نماید!»

ترجمه
پس به سراغ او بروید، پس (به او) بگویید: (اى فرعون) ما دو فرستاده‏ى پروردگار تو هستیم، وبنى‏اسرائیل را به همراه ما بفرست (وبیش از این) آنها را آزار مده. البتّه ما با معجزه‏اى از جانب پروردگارت به سوى تو آمده‏ایم و درود بر كسى كه هدایت را پیروى كند.
(به او بگویید:) همانا به ما وحى گردیده كه عذاب بر كسى است كه (آیات الهى را) تكذیب كند (و از آنها) سرپیچى نماید.

نکته ها
چون ارشاد و تبلیغ سران ستمگر و هدایت آنان كار بسیار سخت و مهمى بوده است، لذا خداوند فرمان حركت به سوى فرعون را تكرار مى‏فرماید:
«اِذهَب الى فرعون»، «اِذهَب أنتَ و أخوك»، «اِذهَبا الى فرعون»، «فأتیاه».
در این آیات به سه ركن اعتقادى؛ یعنى توحید، نبوّت ومعاد اشاره شده است: «ربّك، اُوحى الینا، أنّ العذاب»
خداوند، دستورالعمل مأموریت موسى و هارون علیهما السلام را در پنج مرحله تنظیم فرموده است: الف: رفتن. «فأتیاه» ب: گفتن. «فقولا» ج: دلیل آوردن. «جئناك بأیة»، د: تشویق. «والسّلام على مَنِ اتّبع الهُدى» د: تهدید. «أنّ العذاب على مَن كَذّب و تَولّى».

پيام ها
1- كارهاى ارشادى و تبلیغى باید بدیع وتهاجمى باشد، نه تدافعى. «فأتیاه»
 2- رسالت انبیا از شئون ربوبیّت خداوند است. «رسولا ربّك»
 3- غرور مستكبران را بشكنید. «ربّك» در مقابل كسى كه مى‏گوید: «انا ربّكم الاعلى»(72)
 4- سخن با نرمى و لطافت، منافاتى با قاطعیت و صراحت ندارد. «انا رسولا ربّك»
 5 - آزادسازى انسان‏ها از ستم وبردگى طاغوت، در رأس وظایف انبیاست. «ارسل معنا بنى‏اسرائیل» (آرى دین از سیاست جدا نیست، مبارزه با طاغوت‏ها و آزاد كردن مردم در متن دستورات الهى است.)
 6- هجرت از محیط ظلم و گناه، مقدمه نجات است. ابتدا آزادى، سپس ایمان. «ارسل معنا بنى‏اسرائیل...»
 7- مبارزه با طاغوت وآزادى مردم زمانى ارزش واقعى و همه جانبه دارد كه در خط انبیا باشند. «ارسل معنا»
 8 - آزار وشكنجه‏ى مردم، ممنوع است. «لا تعذّبهم»
 9- عملكرد مأموران، به حساب فرمانده و مسئول آنان نیز گذارده مى‏شود. «لاتعذّبهم» با توجّه به اینكه شخص فرعون، شكنجه‏گر تك‏تك مردم نبود.
 10- امنیّت و سلامتى كامل و جامع، تنها در پرتو پیروى از هدایت‏هاى الهى بدست مى‏آید. «والسلام على مَن اتّبع الهُدى»
 11- سلام به طاغوت وستمگران و كسانى كه در مسیر هدایت نیستند، ممنوع است. «والسلام على مَن اتّبع‏الهُدى»
 12- آنچه مهم است پیروى از حقّ است. «اِتّبع الهُدى»
 13- سلام دادن در پایان سخن، از آداب سخن است. «والسلام‏على...»


72) نازعات، 24.

Copyright 2015 almubin.com