1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 135

تفسير 20. طه آية 52
Number of verses: 135
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قَالَ عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَابٍ ۖ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسَى 52
گفت: «آگاهی مربوط به آنها، نزد پروردگارم در کتابی ثبت است؛ پروردگارم هرگز گمراه نمی‌شود، و فراموش نمی‌کند (و آنچه شایسته آنهاست به ایشان می‌دهد)!

ترجمه
(موسى) گفت: علم آن (احوال) در كتابى نزد پروردگار من است (و) پروردگار من نه (خطا و چیزى را) گم مى‏كند و نه فراموش مى‏نماید.

نکته ها
وقتى فرعون از حال اقوام قبلى ومردگان پرسید، موسى علیه السلام با اینكه مى‏توانست به تفصیل جواب دهد، امّا چون مى‏دانست مردم نسبت به نیاكان خویش غیرت و حساسیّت دارند، لذا در جواب آنان كلّى گویى كرده و به اجمال، علم آن را به خداوند احاله داد تا هم به «قولاً لیّناً» عمل كرده باشد و هم وسیله‏اى براى بهانه و اشكال به دست آنان نداده باشد.

پيام ها
 1- انبیا هر چه را نمى‏دانستند، یا گفتن آن را به صلاح نمى‏دانستند، علم آن را به خداوند نسبت مى‏دادند. «علمها عند ربّى»
 2- مربّى باید با سیاست، بعضى پاسخ‏ها را كلّى و یا با سكوت جواب دهد تا بحث منحرف نشده و دستاویز دشمن نگردد. «علمها عند ربّى»
 3- در تشكیلات الهى، همه چیز حساب وكتاب دارد. «فى كتاب»
 4- كتاب الهى بسیار با عظمت وبزرگ است. «كتابٍ» نكره آمده است.
 5 - در علم خداوند خطا راه ندارد. «لایضّل ربّى و لاینسى» (سهو و خطا در مورد كسانى است كه واقعیت را نمى‏دانند، امّا در مورد خداوندى كه ظاهر و باطن هر چیز را همان گونه كه هست مى‏داند، هرگز احتمال خطا وجود ندارد.)
 6- علم انسان دو آفت دارد؛ یا از ابتدا اشتباه مى‏فهمد و حقیقت را گم مى‏كند و یا بعد از فهمیدن فراموش مى‏كند، امّا علم خداوند از این آفات مبرّاست. «لایضّل ربّى و لا ینسى»
 7- كسى حقّ ربوبیّت دارد كه انحراف وفراموشى در او راه نداشته باشد. «لایضّل ربّى و لاینسى»

Copyright 2015 almubin.com