1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 64

تفسير 24. النور آية 36
Number of verses: 64
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ 36
(این چراغ پرفروغ) در خانه‌هایی قرار دارد که خداوند اذن فرموده دیوارهای آن را بالا برند (تا از دستبرد شیاطین و هوسبازان در امان باشد)؛ خانه‌هایی که نام خدا در آنها برده می‌شود، و صبح و شام در آنها تسبیح او می‌گویند...

ترجمه
(این نور هدایت) در خانه‏هایى است كه خداوند اذن داده رفعت یابند و نام او در آنها ذكر شود و در آنها بامدادان و شامگاهان او را تسبیح گویند.

نکته ها
در زیارت جامعه خطاب به ائمّه معصومین‏علیهم السلام مى‏خوانیم: «جَعَلكم فى بیوتٍ أذِن اللّه أن تُرفع...» بنابراین حرم
امامان معصوم‏علیهم السلام، یكى از مصادیق این آیه است.
كلمه‏ى «ترفع» در آیه به معناى بلندى مكانى نیز مى‏تواند باشد، نظیر آیه‏ى «اذ یَرفع ابراهیم القواعِدَ من البیت و
اسماعیل»(78) كه حضرت ابراهیم پایه‏هاى كعبه را بلند ساخت.
امام باقرعلیه السلام فرمود: مراد از «بیوت» در این آیه، خانه‏هاى انبیا و حكما و امامان معصوم مى‏باشد.(79) و «ثعلبى» در
تفسیر خود نقل مى‏كند: روزى پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله مشغول تلاوت این آیه بود. ابوبكر برخاست و پرسید: آیا
خانه‏ى فاطمه علیها السلام و على علیه السلام از مصادیق این آیه است؟ فرمود: آرى، از بهترین مصادیق این آیه است.(80)
امام كاظم علیه السلام فرمود: مراد از «بالغدوّ و الآصال» در آیه، اوقات نماز است.(81)
در فرهنگ قرآن، در موارد متعدّدى به جاى نماز، واژه تسبیح آمده است، مانند: «وسبّح بالعشىّ والابكار»(82)، «و سَبّح
بحَمدِ ربّك قبلَ طلوع الشمس و قبل الغروب»(83)


78) بقره، 127.
79) تفسیر نورالثقلین.
80) تفسیر روح‏المعانى.
81) بحار، ج‏23، ص‏326.
82) آل‏عمران، 41.
83) ق، 39.

پيام ها
1- راهیابى به نور هدایت خداوند، با رفت و آمد به مساجد به دست مى‏آید. «اللّه نور... یهدى اللّه لنوره... فى بیوت...»
 2- مكان‏ها یكسان نیستند و بعضى از آنها، بر بعضى دیگر برترى دارند. «فى بیوت أذن اللّه أن تُرفَع»
 3- مساجد باید از خانه‏هاى دیگر بهتر و برتر باشند. «أن تُرفَع»
 4- بزرگى و عظمت، مخصوص خدا و مواردى است كه او اجازه مى‏دهد. «أذن اللّه أن تُرفَع»
 5 - اصل در استفاده از مساجد، نماز و ذكر خداست، نه مراسم دیگر. «یُذكرُ فیها اسمه»
 6- درهاى مسجد باید در اوقات نماز باز باشد و كسى حقّ ندارد آن را ببندد. «یسبّح له فیها بالغُدوّ و الآصال»
 7- تسبیح خداوند، باید هر صبح و شام تكرار شود. «یسبّح... بالغُدوّ و الآصال» (عنصر زمان و مكان در عبادت مؤثّر است.)

Copyright 2015 almubin.com