1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 93

تفسير 27. النمل آية 11
Number of verses: 93
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ 11
مگر کسی که ستم کند؛ سپس بدی را به نیکی تبدیل نماید، که (توبه او را می‌پذیرم، و) من غفور و رحیمم!

ترجمه
و عصایت را بیفكن! (موسى عصا را افكند،) پس همین كه آن را دید چنان جست و خیز مى‏كند كه گویا مارى كوچك است، پشت‏كنان فرار كرد و به عقب برنگشت. (ما به او گفتیم:) اى موسى! نترس كه پیامبران در آستان من نمى‏ترسند.
مگر كسى كه ستم كند؛ سپس بعد از بدى كار خوبى را جایگزین نماید همانا كه من بخشنده‏ى مهربانم.

نکته ها
كلمه‏ى «جانٌ» یا به معناى مار كوچك است كه در مرحله‏ى اوّل، عصا به آن صورت درآمد و یا مار بزرگى كه مثل مار كوچك سرعت حركت داشت.
در این كه جمله‏ى «الاّ مَن ظلم» به كجا مربوط مى‏شود احتمالاتى است. بهترین آنها این است كه در آیه، جمله‏اى در تقدیر است؛ به این صورت كه غیر انبیا ترس دارند، مگر كسانى كه ستمى كرده و بعد عمل خوبى انجام دهند كه آنان نیز به خاطر غفور و رحیم بودن خدا ترسى ندارند.
ترس دو نوع است: غریزى و معنوى. جمله‏ى «لا تَخَف» درباره‏ى خوف غریزى است، ولى خوف معنوى كه خوف از مقام الهى است، در آیات دیگر عنوان شده است.

پيام ها
 1- نداى آسمانى باید با نشانه‏اى همراه باشد تا اثر كند. «نودى... الق عصاك»
 2- ابزار معجزه، وسایل عادّى است. «عصاك»
 3- قبل از ارشاد دیگران، باید از علم و تجربه و رشد كافى برخوردار بود. (موسى در این جا معجزه را مى‏بیند تا در كاخ فرعون با قدرت سخن گوید). «رَآها»
 4- انبیا تحت تربیت پروردگارند و خداوند آنها را امر و نهى مى‏كند. «لا تخف»
 5 - كسى كه خدا را حاضر بداند و خود را در محضر او ببیند، از غیر خدا نمى‏ترسد. «لا یخاف لدى المرسلون»
 6- الخائن خائف. كسى كه ظلم كند باید بترسد، مگر آن كه گناهش را جبران كند زیرا خداوند بخشنده است. «لا یخاف... الاّ مَن ظَلَم»
 7- تبدیل گناه به خوبى، غیر از محو گناه یا عفو گناه یا انجام خوبى بعد از بدى است؛ مثل آنكه وسایل گناه را در اختیار نیكوكاران قرار دهد. «بَدّلَ حُسنا»
 8 - بخشش خداوند، پس از عمل نیك انسان و جبران گناه است. «بَدّل حُسنا... فانّى غفور رحیم»

Copyright 2015 almubin.com